II SA/Ke 264/05

Sygnatura akt: II SA/Ke 264/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 grudnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędziowie: Sędzia WSA Renata Detka, Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Protokolant: Referent stażysta Andrzej Stolarski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] nr [...] po rozpatrzeniu odwołania W. K. uchyliło do ponownego rozpatrzenia decyzję z dnia [...] nr [...] wydaną z upoważnienia Rady Miejskiej w K. przez Zastępcę Dyrektora Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pieniężnego z pomocy społecznej w postaci zasiłku celowego na uregulowanie należności za energię elektryczną. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy podniósł, iż W. K. wystąpił do Ośrodka Pomocy Społecznej w K. w dniu 29.01.2004r. o przyznanie pomocy w postaci zasiłku celowego na uregulowanie należności za energię elektryczną. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego organ I instancji ustalił, że Wnioskodawca nie ma zaległości w opłacie tego rodzaju, a zatem brak było podstaw do udzielenia na wskazany cel pomocy finansowej. Od decyzji Z-cy Dyrektora Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z dnia [...] nr [...] odmawiającej przyznania zasiłku celowego na uregulowanie należności za energię elektryczną odwołał się W. K. podnosząc, iż znajduje się w trudnych warunkach bytowych, jest rencistą, utrzymuje się z renty w wysokości 386,43zł. Mieszka w starym budownictwie, w którym ogrzewanie odbywa się za pomocą energii elektrycznej, w związku z tym rachunki za energię elektryczną w okresie zimowym są bardzo wysokie. Stwierdził, że ostatni rachunek z dnia 12 stycznia 2004r. z terminem płatności na dzień 12 marca 2004r. opiewał na kwotę 364,68zł. Odwołujący dołączył do odwołania asygnatę z dnia 25.02.2004r. z której wynikało, iż w/w posiada zaległość w kwocie 110zł za niezapłacone rachunki. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] nr [...] uchyliło decyzję organu I instancji do ponownego rozpatrzenia wskazując, iż osiągany przez W. K. dochód nie przekraczający kwoty ustawowego kryterium dochodowego, uprawnia go do ubiegania się o świadczenia pieniężne z pomocy społecznej w trybie określonym w art. 4 ustawy z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 1998r. Nr 64, poz. 414 ze zm.). Nadto organ odwoławczy stwierdził, iż wobec sprzeczności pomiędzy ustaleniami organu I instancji a przedstawionym przez W.K. dokumentem potwierdzającym zaległości za niezapłacone rachunki z dnia 25 lutego 2004r. istnieje w sprawie konieczność wyjaśnienia tej kwestii. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł W. K., uznając, że jest ona niesprawiedliwa. Skarżący ponownie opisał swą trudną sytuację materialną. Jednocześnie w skardze polemizuje z argumentacją zawartą w treści innej decyzji administracyjnej ( z dnia [...] nr [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu. Na wstępie należy zwrócić uwagę na istotne zagadnienie o charakterze procesowym. Stosownie do § 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 sierpnia 2004r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim i Kielcach rozpoznawania spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie, Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach przekazuje się sprawy, w których skargi na działalność organów administracji publicznej mających siedzibę na obszarze województwa świętokrzyskiego zostały wniesione do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i postępowanie nie zostało zakończone do dnia 1 lipca 2005r. Z tego względu właściwym do rozpoznania skargi W. K. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie jest obecnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach. Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania jeżeli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanym przypadku kontrola sądowoadministracyjna takich naruszeń prawa nie wykazała. Rodzaje podejmowanych decyzji przez organ II instancji określa wyczerpująco art. 138 § 1 i § 2 kpa. W postępowaniu administracyjnym zasadą, wynikającą z art. 138 kpa, jest merytoryczne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy przez organ odwoławczy. Wydanie decyzji kasacyjnej i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji jest wyjątkiem od tej zasady. Należy stwierdzić, iż sposób rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego mieści się w granicach określonych przepisem art. 138 § 2 kpa, zgodnie z którym organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę organ ten może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. W rozpoznawanej sprawie organ II instancji prawidłowo ustalił, że zasadniczy wpływ na rozstrzygnięcie Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. miało zbadanie i ocena czy W. K. posiadał zaległości w opłatach za energię elektryczną czy też ich nie posiadał, albowiem we wniosku o przyznanie pomocy taką niezbędna potrzebę życiową wymagającą zaspokojenia wskazał. Stosownie zaś do treści art. 32 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może być przyznany zasiłek celowy z pomocy społecznej, w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów leków lub leczenia, remontu mieszkania, opału, odzieży, pobytu dziecka w żłobku lub przedszkolu i innych. W ocenie Sądu, zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwalał na przyjęcie jednoznacznych ustaleń w tej kwestii w związku z tym zaistniały podstawy do przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji celem jej wyjaśnienia. W tym miejscu należy podkreślić, iż przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia nie oznaczało zajęcia przez Kolegium niekorzystnego dla strony stanowiska w sprawie, a wręcz przeciwnie otwierało na nowo możliwość ustalenia stanu faktycznego i dokonanie jego oceny w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Kontrolując decyzję organu II instancji w wyżej wymienionym zakresie Wojewódzki Sąd Administracyjny nie mógł odnieść się do argumentacji skarżącego dotyczącej innej niż zaskarżona decyzji administracyjnej, albowiem stanowiąc przedmiot odrębnego postępowania nie była ona objęta oceną Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W tych okolicznościach, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.