II SA/Ke 266/14

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 5 maja 2014 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. G. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi C. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie odmowy sprostowania aktu własności ziemi postanawia: I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości, II. ustanowić dla C. G. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Kielcach. C.G. złożył formularz urzędowy PPF, wnosząc o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy sprostowania aktu własności ziemi. Skarżący podał w formularzu, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1180 zł netto miesięcznie. Wnioskodawca nie wykazał innego majątku poza domem wielkości 200 m² i nieużytkami o powierzchni 0,5380 ha. Skarżący oświadczył, że osiągany dochód wystarcza mu jedynie na opłacenie rachunków, zakup leków i na jego utrzymanie. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 poz. 270), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawcy, w tym brak majątku poza domem oraz dochód z emerytury wystarczający jedynie na zaspokojenie jego bieżących potrzeb życiowych, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.