II SA/Ke 267/13

PostanowienieWSA w Kielcach2016-01-21

Skład orzekający: Małgorzata Długońska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy referendarz sądowy jest właściwy do przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sytuacji, gdy Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o tych kosztach w swoim wyroku?
Ratio decidendi
Referendarz sądowy jest właściwy do przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nawet jeśli Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o nich w swoim wyroku. Wynika to z przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz rozporządzeń wykonawczych, które regulują zasady ponoszenia tych kosztów przez Skarb Państwa i określają właściwość organów do ich przyznawania.
Stan faktyczny
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej złożył adwokat W. Z., który był pełnomocnikiem skarżącej G. B. w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody o odmowie zwrotu nieruchomości. WSA w Kielcach oddalił skargę, a następnie NSA oddalił skargę kasacyjną. NSA nie orzekł o kosztach zastępstwa procesowego pełnomocnika z urzędu. Adwokat W. Z. domagał się wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy.
Rozstrzygnięcie
Przyznano od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata W. Z. kwotę 221,40 zł (w tym 41,40 zł VAT) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 21 stycznia 2016 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata W. Z. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi G. B. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata W. Z. kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy), w tym kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy) VAT, tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy. Postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 29 maja2013 r. ustanowiono dla G. B. na jej wniosek adwokata z urzędu w sprawie ze skargi wyżej wymienionej na decyzję na decyzję Wojewody w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w Kielcach wyznaczyła w dniu 10 czerwca 2013 r. pełnomocnikiem skarżącej adwokata W. Z. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 11 lipca 2013r. oddalił skargę G. B.. W dniu 29 sierpnia 2013 r. wyznaczony adwokat z urzędu w złożył w imieniu G. B. skargę kasacyjną od wyżej wymienionego wyroku wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego, które to koszty w żadnej części nie zostały opłacone. W dniu 16 czerwca 2015 r. adwokat W. Z. brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, reprezentując skarżącą. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 czerwca 2015 r. oddalił skargę kasacyjną G. B.. Sąd II instancji nie orzekł o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przypadku adwokatów regulacje powyższe znajdują się w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461), zwanego dalej "rozporządzeniem". Jego stosowanie w niniejszej sprawie związane jest z brzmieniem przepisu przejściowego - § 22 nowego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801), który do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia nakazuje stosowanie przepisów dotychczasowych do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Według § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 tego rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie do treści § 18 ust 1 pkt 2 lit. a w zw. z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 180 zł. Należną opłatę za te czynności Sąd podwyższa przy tym o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia). W przedmiotowej sprawie ustalono wynagrodzenie adwokata w kwocie 221,40 zł, w tym kwotę 41,40 zł VAT. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust 1 pkt 2 lit. a cytowanego rozporządzenia postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło