II SA/Ke 268/09

PostanowienieWSA w Kielcach2009-08-31

Skład orzekający: Beata Ziomek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Społeczny Komitet Protestacyjny, jako organizacja społeczna nieposiadająca osobowości prawnej, posiada zdolność sądową do wniesienia skargi do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę Społecznego Komitetu Protestacyjnego, ponieważ organizacja ta nie wykazała posiadania zdolności sądowej. Zgodnie z przepisami PPSA, zdolność sądową posiadają organizacje społeczne, których istnienie opiera się na przepisach prawa i które prowadzą działalność zgodną z ustawowym lub statutowym celem, mając możliwość dokonywania czynności prawnych. Społeczny Komitet Protestacyjny nie przedstawił dowodów na spełnienie tych wymogów, co skutkowało uznaniem go za podmiot nieposiadający zdolności sądowej.
Stan faktyczny
E. W., M. Ż., R. R. oraz Społeczny Komitet Protestacyjny wnieśli skargę na uchwałę Rady Gminy dotyczącą zatwierdzenia zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Skarżący wskazali, że działają w imieniu własnym oraz jako reprezentanci Społecznego Komitetu Protestacyjnego, który jest organizacją społeczną nieposiadającą osobowości prawnej. Rada Gminy wniosła o oddalenie skargi. W trakcie postępowania skarżący przedstawili protokół z zebrania komitetu. Wnioski o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata zostały oddalone.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę Społecznego Komitetu Protestacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek ( spr.) po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. W., M. Ż., R. R. i Społecznego Komitetu Protestacyjnego na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy postanawia odrzucić skargę Społecznego Komitetu Protestacyjnego. E. W., M. Ż., R. R. działając w imieniu własnym oraz jako reprezentanci Społecznego Komitetu Protestacyjnego, wnieśli za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska wniosła o jej oddalenie podnosząc, że zaskarżony akt nie narusza przepisów powszechnie obowiązującego prawa. W toku postępowania sądowego E. W., M. Ż. i R. R. w piśmie z dnia 23 lipca 2009r. wyjaśnili, że Komitet Protestacyjny jest organizacją społeczną nie posiadającą osobowości prawnej, reprezentowaną przez zarząd, którego są członkami, dodatkowo wskazali, że złożyli skargę nie tylko w imieniu komitetu ale również w imieniu własnym. Skarżący do akt przedłożyli kserokopię protokołu z zebrania Społecznego Komitetu Protestacyjnego z dnia 4 maja 2008r., przewidującego między innymi wybór nowych członków zarządu. Z akt sądowoadministracyjnych wynika, że E.W., M.Ż., R.R. wystąpili do Sądu z wnioskami o zwolnienie ich od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach postanowieniami z dnia 9 czerwca 2009r. oddalił wnioski złożone przez w/w osoby. W sprzeciwie argumentowali, że w przedmiotowej sprawie zachodzą szczególne okoliczności uprawniające do przyznania prawa pomocy. Podnieśli, że występują jako reprezentanci mieszkańców i właścicieli poszczególnych nieruchomości protestujących przeciwko zamieszczeniu w studium cmentarza parafialnego, są delegacją społecznego ruchu obywatelskiego – Społecznego Komitetu Protestacyjnego, to jest organizacji społecznej, która nie dysponuje ani majątkiem ani środkami pieniężnymi, pozwalającymi ponieść koszty postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył co następuje: W myśl art. 25. § 1.ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej jako p.p.s.a., osoba fizyczna i osoba prawna ma zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona (zdolność sądowa). § 2 Zdolność sądową mają także państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz organizacje społeczne nieposiadające osobowości prawnej. § 3. Zdolność sądową mają także inne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, jeżeli przepisy prawa dopuszczają możliwość nałożenia na te jednostki obowiązków lub przyznania uprawnień lub skierowania do nich nakazów i zakazów, a także stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. § 4. Zdolność sądową mają ponadto organizacje społeczne, choćby nie posiadały osobowości prawnej, w zakresie ich statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a Sąd odrzuca skargę jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie. Katalog podmiotów, którym przysługuje zdolność sądowa został zawarty w cytowanym powyżej art. 25 p.p.s.a. W odniesieniu do jednostek o których jest mowa w § 3 tego artykułu zdolność sądową powiązano z sytuacją, gdy przepisy prawa dopuszczają możliwość nałożenia na te jednostki obowiązków lub przyznania uprawnień lub skierowania do nich nakazów lub zakazów, a także stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sąd Administracyjnego ( por. wyrok z dnia 12 kwietnia 2000 r., V SA 1935/99 ) każdy kto może stać się stroną stosunku prawnego nawiązanego na podstawie prawa materialnego z mocy decyzji administracyjnej, może też występować w postępowaniu sądowoadministracyjnym jako strona postępowania dotyczącego tego stosunku, czyli podmiot wyposażony w zdolność sądową. Wyjaśnić należy, że wszelkiego typu komitety charakteryzują się tym, że nie są organizacjami społecznymi bowiem ich funkcjonowanie nie znajduje oparcia w przepisach prawa obowiązującego, jednostki te są tworzone przez społeczność lokalną w sposób spontaniczny dla określonego celu. Zgodnie ze stanowiskiem orzecznictwa istnienie organizacji społecznych musi opierać się wprost na ustawie lub przepisach wydanych na podstawie ustawy bądź przynajmniej wynikać z takich przepisów, a sama organizacja winna prowadzić działalność zgodną z ustawowym lub statutowym celem, na określonym obszarze i powinna mieć samodzielność pozwalającą na dokonywanie we własnym imieniu czynności prawnych, z których wynikać mogą roszczenia dla niej lub w stosunku do niej. Społeczny Komitet Protestacyjny nie wykazał statusu organizacji społecznej nie posiadającej osobowości prawnej w rozumieniu art. 25 § 1 p.p.s.a. jak również jednostki organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej o której mowa w § 3 art. 25 p.p.s.a. Z tego względu wymieniony Komitet nie posiadając zdolności sądowej nie może występować przed sądem administracyjnym jako strona, a wniesiona przez niego skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. Uwzględniając stanowisko E.W., M.Ż., R.R., że składając skargę na uchwałę Rady Gminy działają również w imieniu własnym Sąd wskazuje, iż postępowanie w zakresie przyznania prawa pomocy na skutek sprzeciwów wyżej wymienionych osób wniesionych od postanowień referendarza sądowego WSA w Kielcach z dnia 9.06.2009r. objęte będzie odrębnymi rozstrzygnięciami.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło