II SA/Ke 27/10

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 21 stycznia 2010 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Z. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia postanawia: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości. M. Z. do swojej skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia dołączyła wypełniony formularz PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni ma 86 lat, prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1067 zł brutto miesięcznie. Skarżąca nie wykazała innego majątku poza udziałem w ½ części własności domu wielkości 40 m kw., który jak wynika z akt sprawy znajduje się na działce na 171 w P. Wnioskodawczyni oświadczyła, że cały dochód przeznacza na opłaty związane w utrzymaniem domu i zaspokojenie swoich bieżących potrzeb życiowych. Miesięcznie wydaje na leki około 200 zł. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym, między innymi, zwolnienie od kosztów sądowych przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. Biorąc pod uwagę przedstawioną wyżej sytuację życiową i majątkową wnioskodawczyni, przede wszystkim niski dochód, który wystarcza na zaspokojenie jej bieżących potrzeb życiowych, w tym pokrycie kosztów leczenia i opłaty związane z utrzymaniem domu oraz posiadanie jedynie udziału w nieruchomości, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.