II SA/Ke 273/11

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 28 czerwca 2011 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Starosty z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie ustalenia opłaty eksploatacyjnej za wydobycie piasków bez koncesji postanawia: przyznać K. S. prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych. Postanowieniem z dnia 31.V.2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę K. S. na decyzję Starosty z dnia [...] w przedmiocie ustalenia opłaty eksploatacyjnej za wydobycie piasków bez koncesji. W dniu 22.VI.2011r. skarżący złożył wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w których wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Skarżący pobiera rentę inwalidzką w wysokości 700 zł, a jego żona wynagrodzenie za pracę w wysokości 1200 zł netto miesięcznie. Wnioskodawca nie wykazał innego majątku poza mieszkaniem wielkości 30 m² i nieruchomością rolną o powierzchni 0,87 ha. Skarżący wykazał następujące wydatki miesięczne: 500 zł na leczenie i lekarstwa, 500 zł tytułem opłat za prąd, gaz i wodę, 200 zł na dojazdy żony do pracy, 700 zł na życie i środki higieniczne. Zgodnie z art. 245 § i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające może zwrócić się o pomoc państwa. Biorąc pod uwagę sytuację osobistą i majątkową wnioskodawcy, przede wszystkim dochód, który jest w całości przeznaczany na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych dwojga dorosłych osób oraz brak majątku poza małym mieszkaniem i niewielką działką, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.