II SA/Ke 283/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Żak po rozpoznaniu w dniu 17 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Postanowieniem z dnia 30 maja 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi J.D. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący został zobowiązany do podania aktualnego adresu uczestników: G.A. i OSP, oraz do przedłożenia pełnomocnictwa i uchwały o wyborze Przewodniczącego Wspólnoty Wsi w terminie 14 dni pod rygorem zawieszenia postępowania. Sąd uznał, że wobec niewykonania przez skarżącego powyższych obowiązków nie można było nadać sprawie dalszego biegu a zatem zaistniały przesłanki do zawieszenia postępowania. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia powołano art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwana dalej jako p.p.s.a.), zgodnie z którym Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu. Zgodnie z art. 130. § 1 p.p.s.a Sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jak również z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu. Z akt sądowoadministracyjnych wynika, że w rozpatrywanej sprawie w ciągu trzech lat od daty zawieszenia postępowania sądowego z przyczyn określonych w art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) żadna ze stron nie wystąpiła z wnioskiem o podjęcie postępowania sądowego a zatem stwierdzić należy, że zaistniały podstawy do umorzenia postępowania w myśl art. 130 § 1 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe należało postanowić jak w sentencji orzeczenia.