II SA/Ke 283/11

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 12 października 2011 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 12 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. O. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. O. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej postanawia zwolnić E. O. od kosztów sądowych ponad kwotę 2100 zł już uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi i opłaty kancelaryjnej. Wyrokiem z dnia 28.VI.2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę E. O. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej. W dniu 5.X.2011 r. skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru – radcę prawnego W. Z. złożyła skargę kasacyjną, do której dołączyła wypełniony formularz PPF z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z niepełnosprawną córką szesnastoletnią córką cierpiącą na mózgowe porażenie dziecięce. Obie mieszkają w mieszkaniu komunalnym i utrzymują się ze świadczenia pielęgnacyjnego wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym w wysokości 673 zł miesięcznie. Skarżąca płaci za mieszkanie 325 zł miesięcznie, otrzymuje dodatek mieszkaniowy w wysokości 200 zł. Wnioskodawczyni nie wykazała żadnego majątku. Oświadczyła, że koszty leczenia córki nie pozwalają jej na uiszczenie żadnych opłat sądowych. Miesięcznie wydaje około 150 zł na zakup lekarstw dla córki. W piśmie z dnia 7.VI.2011r. złożonym podczas rozprawy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach w dniu 15.VI.2011r. (k-21) skarżąca oświadczyła, że osiąga z prowadzenia kiosku roczny dochód w wysokości około 4000 zł. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. . Ubiegający się o prawo pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. W rozpatrywanej oceniając sytuację rodzinną i majątkową skarżącej, w tym wysokość dochodów oraz wydatki na leczenie i rehabilitację niepełnosprawnej córki, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, innych kosztów sądowych ponad kwotę już zapłaconego wpisu sądowego od skargi i opłaty kancelaryjnej. Zatem zasługuje na uwzględnienie jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych występujących na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Przyznane prawo pomocy nie działa z mocą wsteczną i nie obejmuje zwrotu kwoty już uiszczonego wpisu sądowego od skargi i opłaty kancelaryjnej. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.