II SA/Ke 285/09

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 10 czerwca 2009 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich postanawia: I. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości, II. ustanowić dla A. W. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych. A. W. złożyła w dniu 9 czerwca 2009 r. urzędowy formularz PPF, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jej skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich. Z formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z dorosłym synem. Utrzymują się z emerytury skarżącej w wysokości 719,50 zł brutto i zasiłku przedemerytalnego jej syna w wysokości 638,36 zł brutto, co daje miesięczny dochód brutto w wynoszący 1357,86 zł. Wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, mieszka u syna. Oboje chorują i wydają na leki 200 zł miesięcznie. Wydatki związane z czynszem, opłatami za energię elektryczną i gaz wynoszą 360 zł miesięcznie. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające może zwrócić się o pomoc państwa. Biorąc pod uwagę trudną sytuację życiową skarżącej, przede wszystkim, niski dochód na dwie dorosłe osoby, brak majątku i oszczędności, zły stan zdrowia wiążący się z wydatkami na zakup lekarstw uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem zasadny jest jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245, art. 246 § 1 pkt 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.