II SA/Ke 286/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Z. o zwolnienie od kosztów i sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. Z. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia przejścia z mocy prawa własności nieruchomości postanawia: I. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości, II. ustanowić dla J. Z. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Kielcach. J. Z. do swojej skargi na decyzję Wojewody Kieleckiego dołączyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody w przedmiocie stwierdzenia przejścia z mocy prawa własności nieruchomości. W dniu 25 maja 2017 r. uzupełniła brak formalny składając wniosek na obecnie obowiązującym formularzu PPF. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1140 zł netto miesięcznie. Ponadto otrzymuje zapomogę socjalną z [...] w wysokości 328 zł miesięcznie. Skarżąca mieszka w mieszkaniu komunalnym wielkości 45 m², nie wykazała żadnego majątku. Wnioskodawczyni podała następujące stałe wydatki miesięczne: czynsz za mieszkanie – 284 zł, gaz – 85 zł, prąd – 106 zł, telefon – 50 zł, telewizja – 6 zł, ubezpieczenie – 15 zł. Ponadto jest zmuszona leczyć się prywatnie, jedna wizyta u kardiologa kosztuje ją 300 zł. Ze względu na zły stan zdrowia skarżąca kupuje leki i drogie dietetyczne jedzenie. Wnioskodawczyni stwierdziła, że przy jej chorobie wskazane jest lekarstwo, które kosztuje ponad 50 tysięcy złotych. Jedną serię zastrzyków przyjęła dzięki pomocy finansowej nieżyjącej już kuzynki. Narodowy Fundusz Zdrowia nie finansuje tego typu leczenia, skarżącej grozi paraliż. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz.718.), przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego). Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawczyni, w tym: zły stan zdrowia utrudniający samodzielne występowanie przed sądem i wiążący się z wydatkami na leczenie, zakup lekarstw, dietetyczne jedzenie, dochód z emerytury wystarczający jedynie na zaspokojenie jej bieżących potrzeb życiowych, brak majątku uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.