II SA/Ke 288/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak, Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi M. M. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą M. M. "..." Usługi Transportowe - Przewóz Osób w Ł. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przewozu regularnego bez wymaganego zezwolenia oddala skargę. Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z [...], po rozpatrzeniu odwołania wniesionego od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 8000 zł, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 4 pkt 9 i 22, art. 18 ust. 1, art. 18b ust. 1, art. 92a ust. 1, 2 i 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 1414 ze zm.) oraz lp. 2.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że 2 listopada 2015 r. w Słupi koło szkoły podstawowej, na drodze gminnej została przeprowadzona kontrola drogowa autobusu marki Ponticelli, którym kierował R.O. Kierujący w imieniu przedsiębiorcy M.M. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą: M.M. "..." Usługi Transportowe - Przewóz Osób z siedzibą w S., wykonywał przewóz dzieci do szkoły przez miejscowości: Mnin, Czerwona Wola, Budzisław, Skąpe, Pilczyca i Słupia. Kierujący nie okazał do kontroli zezwolenia na wykonywanie regularnych specjalnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym, ani obowiązującego rozkładu jazdy. Przebieg i ustalenia z kontroli zostały zawarte w protokole. Dalej organ II instancji wskazał, że zgodnie z lp. 2.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym wykonywanie przewozu regularnego bez wymaganego zezwolenia, bez wymaganego zaświadczenia na wykonywanie publicznego transportu zbiorowego albo potwierdzenia zgłoszenia przewozu w publicznym transporcie zbiorowym sankcjonowane jest karą pieniężną w wysokości 8000 złotych. Zdaniem organu, ze zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że przewóz osób dokonywany przez skarżącą spółkę w dniu kontroli był przewozem regularnym specjalnym wykonywanym bez wymaganego zezwolenia. Skontrolowanym autobusem były przewożone dzieci do szkoły w Słupi. Kierujący przesłuchany w charakterze świadka zeznał, że o godzinie 06:40 rozpoczął przewóz dzieci do szkoły w Słupi. Wykonując przewóz jechał przez miejscowości: Mnin, Czerwona Wola, Budzisław, Skąpe, Pilczyca i Słupia. Przewozy wykonuje zawsze tą samą trasą. Po przeprowadzonej w dniu 2 listopada 2015 r. kontroli, w dniu 17 listopada 2015 r. skarżący przewoźnik uzyskał zezwolenie na wykonywanie regularnych specjalnych przewozów na skontrolowanej linii. Z rozkładu jazdy stanowiącego załącznik do tego zezwolenia wynika, że przewozy na trasie [...] są wykonywane rano o godzinie 06:50 i po południu o godzinie 14:25. Pasażerowie są zabierani i wysadzani na określonych przystankach. Organ II instancji stwierdził, że z analizy materiału dowodowego wynika, że strona rozpoczęła wykonywanie przewozów dzieci na linii [...] przed uzyskaniem zezwolenia niezbędnego do wykonywania tego rodzaju przewozów. Zezwolenie na wykonywanie przewozów na tej linii strona uzyskała po przeprowadzonej kontroli - 17 listopada 2015 r. Zatem strona w dniu kontroli nie posiadała zezwolenia, więc nałożenie kary w wysokości 8000 zł jest zasadne. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu Główny Inspektor podkreślił, że nadesłane zezwolenie [...]jako dowód posiadania uprawnień do wykonywania przewozu w dniu kontroli nie może stanowić podstawy do zmiany zaskarżonej decyzji. Wymienione zezwolenie uprawnia stronę do wykonywania regularnych specjalnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym, ale na innej linii, niż przewóz wykonywany w dniu kontroli. Na podstawie wymienionego zezwolenia skarżący ma prawo wykonywania regularnych specjalnych przewozów osób na linii [...]. Natomiast w dniu kontroli skarżący wykonywał przewóz na trasie [...]. Ponadto zezwolenie [...] uprawnia stronę do wykonywania przewozów przez inne miejscowości, niż przewóz wykonywany w dniu kontroli. Zgodnie z tym zezwoleniem skarżący mógł wykonywać przewozy przez miejscowości: Pilczyca, Rytlów, Zaostrów, Piaski, Ruda Pilczycka, Słupia, Pijanów, Radwanów, Słomiana, Radwanów Kolonia i Olszówka. Natomiast przewóz wykonywany w dniu kontroli przebiegał przez miejscowości: Mnin. Czerwona Wola, Budzisław, Skąpe, Pilczyca i Słupia. Zatem z powyższego jednoznacznie wynika, że skarżący nie posiadał zezwolenia na przewóz wykonywany w dniu kontroli. Tym samym nie można uznać, że wykonywanym przewozem skarżący naruszył warunki zezwolenia [...], skoro przewóz był wykonywany na innej linii. Zdaniem organu odwoławczego postępowanie w I instancji zostało przeprowadzone z poszanowaniem przepisów kpa. W sprawie nie zaistniały okoliczności uzasadniające zastosowanie art. 92c ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, bo strona nie przedstawiła żadnych dowodów na istnienie okoliczności wyłączających jej odpowiedzialność. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższą decyzję M. M., domagając się jej uchylenia zarzucił naruszenie: art. 18 ust. 1 pkt 1 lit a ustawy o transporcie drogowym poprzez błędne założenie, że wykonywanie przewozu regularnego specjalnego osób na podstawie zezwolenia wydanego przez Wójta Gminy, lecz inną trasą od wyznaczonej w zezwoleniu na terenie tej samej gminy, jest wykonywaniem przewozu regularnego osób bez wymaganego zezwolenia. Ponadto zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 138 § 1 pkt 1, art. 7, art. 8, art. 107, art. 77 § 1 i art. 80 kpa. W uzasadnieniu skarżący zarzucił, że zezwolenie na wykonywanie przewozów związane jest z ich zasięgiem. Dysponował on zezwoleniem na wykonywanie przewozów na obszarze gminy - wydanym przez wójta gminy, a więc nie zostało popełnione zarzucane naruszenie. Podobne stanowisko zajął, zdaniem skarżącego WSA w Gdańsku w wyroku III SA/Gd 888/14 z 9 stycznia 2015 r. W ocenie tamtego Sądu, o wykonywaniu przewozu z naruszeniem warunków określonych w zezwoleniu - ustalonej trasy przejazdu czy wyznaczonych przystanków - można mówić jedynie wówczas, gdy naruszenie to ma miejsce na terenie, na którym ten sam organ mógł udzielić zezwolenia na wykonywanie przewozów. Innymi słowy zasięg przewozu wykonywanego na podstawie udzielonego zezwolenia i zasięg przewozu wykonywanego z przekroczeniem zezwolenia musi dotyczyć obszaru, na którym na wykonywanie przewozów ten sam organ wydaje zezwolenie. Dalej skarżący stwierdził, że wydając zaskarżoną decyzję organ odwoławczy nie odniósł się do argumentacji strony podniesionej w odwołaniu, że przejazd inną trasą od wyznaczonej w zezwoleniu może stanowić naruszenie w postaci wykonywania przewozu regularnego z naruszeniem warunków określonych w zezwoleniu, zaświadczeniu na wykonywanie publicznego transportu zbiorowego albo potwierdzeniu zgłoszenia przewozu w publicznym transporcie zbiorowym dotyczących ustalonej trasy przejazdu lub wyznaczonych przystanków, które jest zagrożone karą pieniężną w wysokości 3000 zł. Brak odniesienia się organu do argumentacji strony mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Swym postępowaniem organ odwoławczy naruszył zasady pogłębiania zaufania i prawdy obiektywnej określone w art. 7 i art. 8 kpa. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a tylko w takim przypadku Sąd w ramach swojej właściwości (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. 1647) mógłby ją uwzględnić. W niniejszej sprawie Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję nakładającą na skarżącego karę pieniężną w wysokości 8000 zł za wykonywanie przewozu regularnego bez wymaganego zezwolenia. Stan faktyczny ustalony w niniejszej sprawie nie był kwestionowany. Wynika z niego, że 2 listopada 2015 r., pracownik strony skarżącej wykonywał rozpoczęty o godzinie 06.40 regularny specjalny przewóz dzieci do szkoły w Słupi przez miejscowości: Mnin, Czerwona Wola, Budzisław, Skąpe, Pilczyca i Słupia. Kierujący nie okazał do kontroli zezwolenia na wykonywanie regularnych specjalnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym, ani obowiązującego rozkładu jazdy. Strona skarżąca faktu nie posiadania zezwolenia na wykonywanie regularnych specjalnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym, ani obowiązującego rozkładu jazdy na opisanej wyżej trasie w dniu dokonywania kontroli - nie kwestionowała. Twierdziła jednak, że skoro skarżący w dacie kontroli posiadał ważne zezwolenie [...] na wykonywanie przewozów regularnych specjalnych wydane przez Wójta Gminy, a zezwolenie na wykonywanie przewozów związane jest z ich zasięgiem, to stwierdzone naruszenie należało zakwalifikować jako wykonywanie przewozu regularnego z naruszeniem warunków określonych w zezwoleniu [...] dotyczących ustalonej trasy przejazdu lub wyznaczonych przystanków. Z powyższym poglądem skarżącego nie można się zgodzić. Jak wskazał bowiem słusznie organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji, zezwolenie [...] uprawniało skarżącego do wykonywania regularnych specjalnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym w ramach linii regularnej specjalnej prowadzącej od miejscowości Pilczyca do Słupi przez Pilczycę, Rytlów, Zaostrów, Piaski, Rudę Pilczycką, Pilczycę, Słupię, Pijanów, Radwanów, Słomianą, Radwanów Kolonię, Radwanów, Olszówkę i Pilczycę. Przewóz na tej trasie rozpoczynał się o godzinie 06.00, a kończył o 07.50. Natomiast w dniu kontroli, jak wynikało z oświadczenia kierowcy - wykonywał on przewóz – rozpoczęty od godziny 06.50 na trasie [...] przebiegającej przez Mnin, Czerwoną Wolę, Budzisław, Skąpe i Pilczycę. Z porównania tych tras jasno wynika, że różnią się one przystankiem początkowym oraz zdecydowaną większością przystanków pośrednich, a także różnymi godzinami rozpoczęcia przewozu. Dlatego należy zaakceptować ustalenie organów, że skontrolowany w dniu 2 listopada 2015 r. przewóz był wykonywany na zupełnie inne trasie, niż objęta zezwoleniem nr [...]. Nie mogło więc mieć miejsca w sprawie podnoszone przez skarżącego naruszenie ustalonej trasy przejazdu lub wyznaczonych przystanków. Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, że trasa przewozu wykonywana w dniu kontroli pokrywa się z wydanym skarżącemu, już po dacie przeprowadzonej kontroli, zezwoleniem nr [...]. Jeżeliby uznać za prawdziwe twierdzenie skarżącego, że na przewóz wykonywany w dniu kontroli posiadał on zezwolenie nr [...], a jedynie nastąpiła zmiana przystanków lub trasy przejazdu wskazanych w zezwoleniu, to zbędne i niezrozumiałe byłoby staranie się przez skarżącego o uzyskanie zezwolenia na wykonywanie przewozu na trasie [...]. Tymczasem skarżący takie zezwolenie [...]. uzyskał. Ponadto kierowca zatrudniany przez skarżącego zeznał, że "jeździ zawsze na takiej trasie" (tj. na trasie Mnin, Czerwona Wola, Budzisław, Skąpe, Pilczyca i Słupia). Nie można w związku z tym uznać, że w dniu kontroli wykonywany był przejazd incydentalny i jednostkowy. Odnosząc się do wskazanego w skardze wyroku WSA w Gdańsku z 9 stycznia 2015 r., sygn. akt III SA/Gd 888/14, zauważyć należy, że zapadł on w odmiennym stanie faktycznym. Stwierdzenie zawarte w uzasadnieniu tamtego wyroku, że o wykonywaniu przewozu z naruszeniem warunków określonych w zezwoleniu – ustalonej trasy przejazdy czy wyznaczonych przystanków – można mówić jedynie wówczas, gdy naruszenie to ma miejsce na terenie, na którym ten sam organ mógł udzielić zezwolenia na wykonywanie przewozów – nie oznacza a contrario, jak zdaje się to rozumieć skarżący, że gdy naruszenie ma miejsce na takim terenie, to niedopuszczalne jest przyjęcie, że doszło do wykonania przewozu regularnego bez wymaganego zezwolenia, bez wymaganego zaświadczenia na wykonywanie publicznego transportu zbiorowego albo potwierdzenia zgłoszenia przewozu w publicznym transporcie zbiorowym. Takiej tezy bowiem, WSA w Gdańsku nie postawił. Sąd orzekający w niniejszym składzie stoi na stanowisku, że o tym, czy doszło do naruszeniu ustalonej trasy przejazdu lub wyznaczonych przystanków można mówić dopiero w przypadku posiadania zezwolenia – którego integralną część stanowi obowiązujący rozkład jazdy - na wykonywanie przewozu regularnego, czy też jak to miało miejsce w niniejszej sprawie przewozu regularnego specjalnego. Dopiero bowiem w przypadku posiadania zezwolenia możliwa jest ocena - porównanie, czy usługi są świadczone zgodnie z otrzymanym zezwoleniem i załączonym do niego rozkładem jazdy tj. czy przewoźnik przestrzega ustalonej trasy przejazdu i zatrzymuje się na wszystkich wyznaczonych przystankach. Niedopuszczalne natomiast jako całkowicie nieracjonalne byłoby przyjęcie, że posiadanie jednego tylko, jakiegokolwiek zezwolenia na wykonywanie przewozu regularnego specjalnego na terenie jednej gminy, pozwalałoby w istocie na wykonywanie tych przewozów na dowolnej trasie na terenie całej tej gminy bez narażania się na ukaranie za delikt administracyjny opisany w załączniku nr 3 do ustawy o transporcie drogowym lp. 2.1. Mając to wszystko na uwadze stwierdzić należy, że skarżący wykonywał w dniu kontroli regularny przewóz specjalny osób bez zezwolenia, a w konsekwencji słusznie za to wykroczenie została na niego nałożona kara pieniężna w wysokości 8000 zł. Zgodnie bowiem z art. 18 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, wykonywanie przewozów regularnych i przewozów regularnych specjalnych wymaga zezwolenia. Z kolei w myśl załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym lp. 2.1, wykonywanie przewozu regularnego bez wymaganego zezwolenia, bez wymaganego zaświadczenia na wykonywanie publicznego transportu zbiorowego albo potwierdzenia zgłoszenia przewozu w publicznym transporcie zbiorowym sankcjonowane jest karą pieniężną w wysokości 8000 złotych. Zdaniem Sądu organ odwoławczy wyczerpująco odniósł się także do zarzutu odwołania i dlatego nie ma racji skarżący, że organ naruszył art. 7 i 8 kpa. Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012.270).