II SA/Ke 289/10

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 14 czerwca 2010 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. J. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych postanawia: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych ponad kwotę 500 zł już uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. M. J. złożyła w dniu 11 czerwca 2010 r. na formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej od skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych. W uzasadnieniu formularza zwróciła się o zwrot kosztów sądowych. W złożonym formularzu wnioskodawczyni podała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Utrzymują się z dwóch wynagrodzeń za pracę w wysokości 2638 zł i 2097 zł, co daje łącznie miesięczny dochód brutto w wysokości 4735 zł. Mąż skarżącej nie otrzymuje wynagrodzenia co miesiąc, jest ono wypłacane w ratach po 500 zł. Wnioskodawczyni nie wykazała innego majątku poza domem wielkości 35,64 m kw, działką o powierzchni 0,1717 ha i mieszkaniem wielkości 42,35 m kw. Skarżąca podała, że spłaca kredyt zaciągnięty na budowę domu w ratach po 1200 zł miesięcznie. Po uiszczeniu opłat związanych z utrzymaniem mieszkania niewiele wystarcza im na życie. Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o przyznanie prawa pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową skarżącej, w tym: nieregularny dochód wystarczający na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych dwojga dorosłych osób, konieczność spłaty kredytu, posiadanie jedynie nieruchomości, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i męża, a zatem jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych występujących na obecnym i przyszłych etapach postępowania sądowadministracyjnego zasługuje na uwzględnienie. Przyznane prawo pomocy nie działa z mocą wsteczną i nie obejmuje zwrotu już uiszczonego wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł. Zgodnie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. O zwrocie kosztów sądowych orzeka wojewódzki sąd administracyjny w wyroku uchylającym zaskarżoną decyzję albo w późniejszym odrębnym postanowieniu. Zwrot kosztów sądowych nie przysługuje w wypadku oddalenia skargi. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 art. 245 § 1 i 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.