II SA/Ke 291/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.),, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Dziubińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi F. P. na postanowienie Państwowego Inspektora z dnia [...]nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku. Postanowieniem z dnia [...] Państwowy Inspektor Sanitarny na podstawie art. 123 i 129 w zw. z art. 134 kpa pozostawił bez rozpoznania odwołanie wniesione w dniu 26 stycznia 2006r. przez F. P. od decyzji Państwowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...], nie stwierdzającej u niego choroby zawodowej tj. obustronnego trwałego ubytku słuchu typu ślimakowego spowodowanego hałasem, ponieważ postanowienie to zostało wniesione z uchybieniem terminu dla jego wniesienia, określonego w art. 129 § 2 kpa. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ wskazał, że F. P. wniósł odwołanie od decyzji organu I instancji po upływie 14 dni od dnia jej doręczenia. Ponadto nie uprawdopodobnił on, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, dlatego zgodnie z art. 134 kpa odwołanie pozostało bez rozpatrzenia. Skargę na to postanowienie wniósł F. P. zarzucając, iż jest pokrzywdzony tą decyzją. W odpowiedzi na skargę Państwowy Inspektor Sanitarny domagał się jej odrzucenia na podstawie art. 58§ 1 pkt 2 podnosząc, że strona nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zawarty w odpowiedzi na nią wniosek o jej odrzucenie jest niczym nieuzasadniony, skoro postanowienie zostało S. P. doręczone w dniu 4 kwietnia 2006r. a skargę złożył on w dniu 27 kwietnia 2006r. a więc w terminie, o jakim mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami, zwanej dalej uppsa/. Zresztą uzasadnienie zawarte w odpowiedzi na skargę jak i końcowy wniosek świadczą o tym, iż faktycznie organ domaga się merytorycznego rozpoznania skargi i jej oddalenia. Zgodnie z art. 134 § 1 sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W związku z tym w pierwszej kolejności stwierdzić należy, że na podstawie art. 134 kpa, który stanowił podstawę prawną zaskarżonego postanowienia, organ odwoławczy może wydać tylko dwa rodzaje postanowienia: 1/ o niedopuszczalności odwołania i 2/ o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Przepis ten nie przewiduje natomiast rozstrzygnięcia, polegającego na pozostawieniu odwołania bez rozpoznania. Już tylko z tego powodu zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu. Nie jest to jednak jedyna nieprawidłowość, jakiej dopuścił się organ. Mianowicie, w piśmie złożonym przez skarżącego w dniu 26 stycznia 2006r., które organy potraktowały jako odwołanie, zawarty jest wniosek o treści: "uprzejmie proszę o przedłużenie terminu decyzji odwołania do Państwowego Inspektora Sanitarnego. Prośbę swoją motywuję tym, iż nie mogłem załatwić żadnych spraw z uwagi na przewlekłą powikłaną chorobę grypy i zapalenie oskrzeli." Mimo nieporadnego sformułowania nie może budzić wątpliwości, iż skarżący w piśmie tym domagał się przywrócenia mu terminu do wniesienia odwołania z uwagi na chorobę. W taki też sposób organ początkowo wniosek ten potraktował, skoro zwrócił się do S. P. o złożenie kserokopii zaświadczenia lekarskiego potwierdzającego chorobę. Następnie jednak, z naruszeniem zarówno art. 134 jak i 58 i 59 uppsa / tych ostatnich poprzez ich niezastosowanie/ nie rozpoznał złożonego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, lecz wydał od razu zaskarżone postanowieni, z powołaniem się na art. 134 kpa. Tego typu naruszenie przepisów postępowania niewątpliwie mogło mieć wpływ na wynik sprawy i dlatego zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c uppsa, zaś na podstawie art. 152 tej samej ustawy określił, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.