II SA/Ke 296/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2017 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na czynność Wójta Gminy z dnia [...] w przedmiocie zatwierdzenia protokołu z naboru na wolne stanowisko urzędnicze postanawia odrzucić skargę. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze J. K. domagała się stwierdzenia bezskuteczności czynności Wójta Gminy w przedmiocie przeprowadzenia konkursu na wolne stanowisko urzędnicze. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy G. wniósł o jej odrzucenie z uwagi na to, że nie jest on stroną w postępowaniu, a ponadto skarżąca nie wyczerpała procedury wynikającej z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym tj. nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa. W uzasadnieniu organ wskazał, że skarga dotyczy naboru na stanowisko urzędnicze w Centrum Usług Wspólnych Gminy G., które jest odrębną jednostką organizacyjną, a konkurs na to stanowisko przeprowadził kierownik tego Centrum. Pismem procesowym z 5 czerwca 2017 r. skarżąca sprecyzowała skargę wskazując, że jej przedmiotem jest czynność Wójta Gminy G. polegająca na zatwierdzeniu protokołu z naboru z dnia 28 grudnia 2016 r. Z kolei w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dowodu, że przed wniesieniem skargi wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa J. K. nadesłała: 1/ pismo z 4 stycznia 2017 r. zatytułowane "skarga" skierowane do Przewodniczącego Rady Gminy oraz 2/ pismo również z dnia 4 stycznia 2017 r., zatytułowane "odwołanie" skierowane do przewodniczącej komisji rekrutacyjnej M. D. wskazując, że nawet jeśli przyjąć, że odwołanie zostało złożone do niewłaściwego organu to winien on je przekazać do rozpoznania organowi właściwemu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Przedmiotem skargi jest czynności Wójta Gminy G. w postaci wzmianki "zatwierdzam" dokonanej na protokole z naboru na wolne stanowisko urzędnicze - głównego księgowego Centrum Usług Wspólnych Gminy G. Sąd podziela stanowisko wyrażone między innymi w wyrokach NSA (I OSK 533/15, I OSK 2966/15 - dostępnych w bazie LEX), że tego rodzaju czynność jest czynnością z zakresu administracji publicznej o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualnie tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 369 ze zm., zaś na datę podejmowania tej czynności Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zmianami), dalej "P.p.s.a." Zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do art. 52 § 2 P.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym zarówno w dacie podejmowania zaskarżonej czynności jak i w dacie wnoszenia skargi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W myśl art. 52 § 3 P.p.s.a. - również w brzmieniu obowiązującym wcześniej - jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. Z kolei art. 53 § 2 P.p.s.a. stanowił, że w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W tym miejscu należy zauważyć, że przepisy art. 52 oraz art. 53 P.p.s.a. zostały zmienione od 1 czerwca 2017 r. W tym dniu weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2017.935), która zmieniła ich treść. W niniejszej sprawie jednak będą miały zastosowanie przepisy w brzmieniu sprzed zmiany z 1 czerwca 2017 r., gdyż zgodnie z art. 17 ust. 2 tej ustawy, przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Powołane na wstępie przepisy jednoznacznie wskazują, że ustawodawca uzależnił dopuszczalność wniesienia skargi do sądu administracyjnego na czynność z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. od wcześniejszego wezwania właściwego organu, to jest tego, którego czynność jest zaskarżana, do usunięcia naruszenia prawa. W rozpoznawanej sprawie, o czym była już mowa, przedmiotem skargi jest czynność Wójta Gminy G. z 28 grudnia 1016 r. W świetle odpowiedzi na skargę złożonej przez organ oraz wyjaśnień skarżącej zawartych w jej piśmie z 5 lipca 2017 r. nie jest sporne, że przed wniesieniem skargi J.K. nie wzywała Wójta Gminy G. do usunięcia naruszenia prawa. Wniosła ona natomiast do Przewodniczącego Rady Gminy w G. , na podstawie art. 227 kpa skargę na Wójta Gminy G. na nienależyte wykonanie zadań i naruszenie praworządności oraz odwołanie do Przewodniczącego Komisji Rekrutacyjnej od "decyzji wyboru na stanowisko: Główny księgowy – Centrum Usług Wspólnych". Dlatego też rozważenia wymaga, czy pisma te mogą zostać uznane za wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Postępowanie zapoczątkowane skierowaniem do Przewodniczącego Rady Gminy G. skargi zakończyło się podjęciem [...], przez Radę Gminy w G. na podstawie art. 229 pkt 3 kpa uchwały nr XXXI/237/2017 w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy, uznającej tę skargę bezzasadną. Nie może budzić wątpliwości, że pisma z 4 stycznia 2017 r. zatytułowanego skarga nie można potraktować jako wezwania Wójta Gminy do usunięcia naruszenia prawa. Skarżąca bowiem wprost w tym piśmie wskazała, że skarga dotyczy nienależytego wykonywania zadań i naruszenie praworządności przez Wójta Gminy G., a ponadto wskazała jako jej podstawę art. 227 kpa. Przepis ten stanowi, że przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skoro zaś Rada Gminy była organem właściwym do rozpoznania tej skargi nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącej, że powinna uznać się za organ niewłaściwy i przekazać tę skargę Wójtowi. Jeśli natomiast chodzi o pismo skarżącej zatytułowane "odwołanie", zdaniem Sądu tego pisma także nie można uznać za wezwanie Wójta do usunięcia naruszenia prawa, gdyż nie wynika z niego, aby skarżąca kwestionowała czynność Wójta dotyczącą zatwierdzenia protokołu z naboru. W piśmie tym skarżąca wyraża swoje niezadowolenie z wyniku konkursu i oczekuje od adresata pisma podjęcia interwencji. Ponadto Przewodniczący Komisji Rekrutacyjnej (ani tez sama Komisja) nie jest organem, do którego powinno być złożone wezwanie do usunięcia naruszenia prawa; organem właściwym jest bowiem Wójt Gminy G. Nie można zgodzić się ze skarżącą, że Przewodniczący Komisji Rekrutacyjnej powinien adresowane do niego pismo przekazać Wójtowi, gdyż poza okolicznością, że z pisma tego nie wynika, że stanowi ono takie wezwane, to przede wszystkim nie był on zobowiązany do przekazania wniesionego pisma. Zgodnie bowiem z art. 65 § 1 kpa jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie. Z kolei w myśl art. 5 § 2 pkt 3 i 6 kpa, ilekroć w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego jest mowa o organach administracji publicznej - rozumie się przez to ministrów, centralne organy administracji rządowej, wojewodów, działające w ich lub we własnym imieniu inne terenowe organy administracji rządowej (zespolonej i niezespolonej), organy jednostek samorządu terytorialnego oraz organy i podmioty wymienione w art. 1 pkt 2. Przez organy jednostek samorządu terytorialnego - rozumie się organy gminy, powiatu, województwa, związków gmin, związków powiatów, wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starostę, marszałka województwa oraz kierowników służb, inspekcji i straży działających w imieniu wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starosty lub marszałka województwa, a ponadto samorządowe kolegia odwoławcze. Ponadto z art. 1 kpa wynika, że Kodeks postępowania administracyjnego normuje: 1) postępowanie przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych albo załatwianych milcząco; 2) postępowanie przed innymi organami państwowymi oraz przed innymi podmiotami, gdy są one powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw określonych w pkt 1. Z przytoczonych regulacji wynika, że przewodniczący komisji rekrutacyjnej nie jest organem administracji publicznej w rozumieniu art. 65 § 1 kpa, a w konsekwencji nie był on zobowiązany do przekazania pisma skarżącej według właściwości. Nawet jednak gdyby podzielić stanowisko skarżącej, że skierowane przez nią do przewodniczącej komisji rekrutacyjnej pismo zatytułowane "odwołanie" należy potraktować jako wezwanie Wójta Gminy do usunięcia naruszenia prawa, to zauważyć należy, że pismo to, datowane 4 stycznia 2017 r., zostało złożone do Urzędu Gminy w G. w dniu 5 stycznia 2017 r. Ponieważ organ, to jest Wójt Gminy G. nie udzielił odpowiedzi na to pismo (takiej odpowiedzi udzieliła natomiast pismem z 18 stycznia 2017 r. przewodnicząca komisji rekrutacyjnej), stosownie do zacytowanego na wstępie art. 53 § 2 P.p.s.a. 60 - dniowy termin do wniesienia skargi upłynął 6 marca 2017 r. Tymczasem skarga została sporządzona 29 kwietnia 2017 r., a do organu, za pośrednictwem którego została wniesiona, wpłynęła 4 maja 2017 r., a więc z uchybieniem 60-dniowego terminu. Mając na uwadze wszystkie wyżej wskazane okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach skargę odrzucił jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Gdyby zaś nawet przyjąć, że J.K. poprzez złożenie odwołania do przewodniczącej komisji rekrutacyjnej uczyniła zadość wymogom art. 52 § 3 P.p.s.a., to i tak skarga podlegałaby odrzuceniu z tym, że na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie którym sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.