II SA/Ke 308/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 13 października 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. O. przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. O. na decyzję Dyrektora Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych p o s t a n a w i a : odmówić przywrócenia terminu. Postanowieniem z dnia [...], doręczonym M. O. w dniu 4 sierpnia 2008r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił jej skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych. Przedmiotowe rozstrzygnięcie wydano na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., z uwagi na uchybienie terminu, jaki przepis art. 53 § 1 ustawy p.p.s.a. przewiduje na wniesienie skargi do sądu administracyjnego. W dniu 11 sierpnia 2008r. M. O. zwróciła się do tut. Sądu z prośbą o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wskazała, iż w ostatnim dniu do dokonania tej czynności (25 kwietnia 2008r.) miała napadowe bóle i zawroty głowy o charakterze neurologicznym, w związku z czym leżała w łóżku. Z tego też powodu przekazała skargę swojemu mężowi – D. O. celem wysłania jej do właściwego organu jeszcze w tym samym dniu. Tymczasem D. O. nadał przedmiotową przesyłkę w dniu 28 kwietnia 2008r., o czym skarżąca dowiedziała się dopiero z postanowienia Sądu z dnia 30 lipca 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Sformułowanie "łącznie" oznacza, że w sytuacji, gdy którakolwiek z wymienionych wyżej przesłanek nie zostanie spełniona, zasadnym jest wydanie orzeczenia odmownego. Na wstępie wskazać należy, iż dwa pierwsze z w/w wymagań przepisu art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a. zostały w niniejszej sprawie spełnione. Powinnością M. O. było wykazanie braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia. Oceniając podane przez M. O. okoliczności uznać należy, że nie wykazała ona braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Powołane kryterium jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie powołane przez M. O. powody, to jest wysłanie pocztą przesyłki zawierającej skargę z opóźnieniem przez jej męża nie stanowią nadzwyczajnych przeszkód, które uprawdopodobniają brak winy skarżącej w dokonaniu czynności w terminie. Skoro skarżąca pouczona była o terminie złożenia skargi do WSA za pośrednictwem organu, to winna była dołożyć szczególnej staranności w dokonaniu tej czynności w terminie i skoro, jak twierdzi w ostatnim dniu terminu zleciła dokonanie tej czynność mężowi, winna była ustalić czy czynność ta faktycznie została w tym dniu wykonana. Z oświadczenia skarżącej nie wynika, aby po stronie osoby wykonującej poleconą czynność nastąpiły jakieś nadzwyczajne zdarzenia uniemożliwiające mu wysłanie przesyłki. Należy podnieść, że skarżąca ponosi odpowiedzialność i skutki niewykonania czynności podejmowanych przez osoby, za pomocą których z własnej woli podejmuje czynności w sprawie i nie ma znaczenia przyczyna, dla której tego dokonuje, np. jej choroba. Z tego też względu Sąd na podstawie art. 86 § 1 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.