II SA/Ke 308/10

PostanowienieWSA w Kielcach2011-06-13

Skład orzekający: Małgorzata Długońska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy referendarz sądowy jest właściwy do orzekania o przyznaniu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sytuacji, gdy wniosek o przyznanie tych kosztów został złożony wraz ze skargą kasacyjną, a Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o nich w swoim wyroku?
Ratio decidendi
Referendarz sądowy jest właściwy do przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nawet jeśli wniosek o te koszty został złożony w skardze kasacyjnej, a Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o nich w swoim wyroku. Wynika to z przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych, które regulują zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej przez Skarb Państwa.
Stan faktyczny
Skarżąca S. W. wniosła skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił jej skargę. Następnie ustanowiono dla skarżącej radcę prawnego z urzędu, który wniósł skargę kasacyjną. W skardze kasacyjnej zawarto wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, nie orzekając o kosztach pomocy prawnej. Referendarz sądowy WSA w Kielcach rozpoznał wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Rozstrzygnięcie
Przyznano od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz radcy prawnego W. W. kwotę 221,40 zł, w tym kwotę 41,40 zł VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 13 czerwca 2011 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego W. W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu sprawy ze skargi S. W. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz radcy prawnego W. W. kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy), w tym kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy) VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrokiem z dnia 23.VI.2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę S.W. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...]. w przedmiocie choroby zawodowej. Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 9.VIII.2010 r. ustanowiono dla skarżącej na jej wniosek radcę prawnego z urzędu. Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła w dniu 24.VIII.2010 r. pełnomocnikiem skarżącej radcę prawnego W. W. W dniu 8.IX.2010r. radca prawny W. W. wniósł w imieniu S. W. skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. W skardze kasacyjnej zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że opłaty z tytułu świadczenia takiej pomocy nie zostały zapłacone w całości. Wyrokiem z dnia 10.V.2011r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną S.W. Sąd II instancji nie orzekł o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Według § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-4 tego rozporządzenia oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Stosownie do treści § 14 ust 2 pkt 2 lit. b w zw. z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w postępowaniu w drugiej instancji przed sądami administracyjnymi, jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji, wynosi 180 zł. Należną opłatę za te czynności Sąd podwyższa przy tym o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia). Należną opłatę za te czynności Sąd podwyższa przy tym o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia). W przedmiotowej sprawie ustalono wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 221,40 zł, w tym kwotę 41,40 zł VAT. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 14 ust 2 pkt 2 lit. b w zw. z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło