II SA/Ke 310/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 5 września 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy p o s t a n a w i a : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Starosty z dnia [...] o zatrzymaniu C. S. prawa jazdy. Skargę na ww. rozstrzygnięcie organu II instancji wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach C. S. . Postanowieniem z dnia 27 maja 2013r. tut. Sąd zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne, wskazując że wynik sprawy o sygn. akt K 23/10 toczącej się przed Trybunałem Konstytucyjnym ma wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. W dniu 27 sierpnia 2013r. C. S. wniósł do tut. Sądu pismo, w którym domaga się wstrzymania wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia – z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków, polegających na faktycznym pozbawieniu strony uprawnień do kierowania jakimikolwiek pojazdami. W tym zakresie wnioskodawca podniósł, że długi okres rozpatrywania jego skargi, dodatkowo przedłużony ze względu na oczekiwanie na rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego powoduje, że niedługo minie rok od wydania decyzji organu I instancji. W rezultacie spowoduje to konieczność zdawania przez skarżącego sześciu egzaminów państwowych na wszystkie zatrzymane kategorie – stosownie do art. 49 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami (Dz. U z 2011r. nr 30, poz. 151 ze zm.) i to nawet w sytuacji gdyby po upływie roku od zatrzymania prawa jazdy zapadłby korzystny dla strony wyrok. Powyższe stanowiłoby dla wnioskodawcy znaczną dolegliwość, również finansową, gdyż nie stać go na wydatek związany z ww. egzaminami – co w konsekwencji oznaczałoby utratę uprawnień na zawsze. Ponadto taka sytuacja uniemożliwiłaby Cezaremu Skrzypczyńskiemu oraz jego rodzinie nie tylko zwykłe codzienne funkcjonowanie – zwłaszcza że miejscowość, w której zamieszkują położona jest z dala od linii komunikacji zbiorowej – ale również pozbawiłaby go możliwości znalezienia pracy w zawodzie kierowcy i prowadzenia prac polowych ciągnikiem rolniczym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., na wniosek skarżącego sąd może wstrzymać wykonanie w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Natomiast wykazanie okoliczności przemawiających za koniecznością wstrzymania wykonania danego aktu należy do wnioskującego. Oznacza to, że we wniosku należy uprawdopodobnić, iż w bezpośrednim następstwie wykonania decyzji (postanowienia) wystąpią przesłanki wymienione w art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. W rozpatrywanej sprawie wniosek C. S. jest zasadny. Brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji – wydanej w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy – może bowiem narazić skarżącego na powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodować trudne do odwrócenia skutki. Przemawia za tym okoliczność, że w przypadku pozbawienia skarżącego prawa jazdy na okres przekraczający rok (który to okres niedługo minie), aby odzyskać uprawnienia będzie musiał on zdawać sześć egzaminów państwowych na wszystkie zatrzymane kategorie – stosownie do art. 49 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami. Powyższe przesądza nie tylko o dolegliwości finansowej, ale również wiąże się z praktycznymi problemami ze zdaniem wspomnianych egzaminów. Ewentualne zatrzymanie prawa jazdy negatywnie wpłynie na możliwości zatrudnienia i zarobkowania strony, jak również pozbawia ją możliwości prowadzenia prac polowych ciągnikiem rolniczym. Dodatkowo podkreślić trzeba, że korzystanie z samochodu jest jedynym sposobem komunikacji w miejscowości, gdzie mieszka skarżący z rodziną. Nie kursują tam bowiem pojazdy komunikacji zbiorowej. W tej sytuacji, mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.