II SA/Ke 312/14

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 24 kwietnia 2014 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie usług opiekuńczych p o s t a n a w i a: ustanowić dla M. G. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w Kielcach. M. G. złożył w dniu 18.IV.2014 r. formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie usług opiekuńczych. W złożonym formularzu wnioskodawca podał, że jest osoba niepełnosprawną, cierpi na bolesną chorobę kręgosłupa, porusza na wózku inwalidzkim, utrzymuje się z renty w wysokości 567,80 zł miesięcznie. Skarżący nie wykazał innego majątku oprócz domu wielkości 28 m² i udziału we współwłasności działki o powierzchni 0,14 ha. Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa osoba dochodząca swych roszczeń przed sądem. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. , poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie kosztów sądowych i ustanowienie adwokata przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie jakichkolwiek kosztów postępowania. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i osobistą wnioskodawcy, przede wszystkim niski dochód z zasiłków, który w większości jest przeznaczany na pokrycie kosztów pobytu w domu pomocy społecznej oraz zły stan zdrowia, zaburzenia psychiczne utrudniające samodzielne występowanie przed sądem, uznano, że nie jest on w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Zatem jego wniosek o przyznanie radcy prawnego z urzędu zasługuje na uwzględnienie. Odnosząc się natomiast do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy poinformować w trybie art. 6 p.p.s.a., że jest on bezprzedmiotowy, gdyż zgodnie z art. 239 pkt 1a p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy społecznej, w tym sprawach dotyczących usług opiekuńczych. Zatem skarga M. G. jest rozpoznawana przez sądy administracyjne bez pobierania od skarżącego jakichkolwiek opłat. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 i 2, art. 246 § 1 pkt 1, art. 239 pkt 1a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.