II SA/Ke 321/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Sędzia WSA Renata Detka, , po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza Gminy i Miasta w C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. II SA/Ke 321/05 UZASADNIENIE Decyzją z [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznając odwołanie Z.Z. od decyzji Burmistrza Gminy i Miasta w C. z [...]. zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości, uchyliło zaskarżone rozstrzygnięcie w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Skargę od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył Burmistrz Gminy i Miasta w C. wnosząc o jej uchylenie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podnosząc jednocześnie, że z uwagi na okoliczność, iż Gmina C. w dacie orzekania o podziale była właścicielem części nieruchomości stanowiących przedmiot wniosku, skargę Burmistrza Miasta i Gminy C. uznać należy za wniesioną przez stronę, która ma interes prawny w rozumieniu art. 28 kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zarzuty zawarte w skardze nie mogą być przedmiotem merytorycznej kontroli sądowej, albowiem skarga nie została wniesiona przez podmiot uprawniony w rozumieniu art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), a co za tym idzie podlegać musi odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 6 ustawy). Nie ulega wątpliwości, że podmiotem składającym skargę w sprawie jest Burmistrz Gminy i Miasta w C. Potwierdza to nie tylko treść skargi, ale także wyjaśnienie pełnomocnika skarżącego złożone przed Sądem na rozprawie dnia 16 listopada 2005 r. Skarżący jest zatem jednocześnie organem Gminy, który wydał decyzję w I instancji, a to wyłącza możliwość zaskarżenia przez niego do sądu rozstrzygnięcia organu odwoławczego orzekającego w przedmiocie podjętej przez niego decyzji. Wydając akt w I instancji organ nie działa bowiem jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy sprawa, lecz jako organ administracji publicznej na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji. Istnienie interesu prawnego jest zaś stosownie do art. 50 § 1 ustawy p.p.s.a, warunkiem niezbędnym do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej uprawnienia strony, która poprzez wniesienie skargi kwestionuje takie rozstrzygnięcie. Takiej konstrukcji prawnej nie przewidują natomiast przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. także postanowienie NSA z dnia 3 kwietnia 2002 r., LEX nr 76118). Reasumując, Burmistrz Gminy i Miasta w C. jako organ administracji publicznej, nie jest uprawniony do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] co powoduje konieczność jej odrzucenia, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy o p.p.s.a.