II SA/Ke 321/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Asesor WSA Jacek Kuza, Protokolant Sekretarz sądowy Małgorzata Rymarz, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 lipca 2007 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie zasiłku celowego I. oddala skargę, II. przyznaje od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na rzecz adwokat M. M. kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa i 80/100) złotych, w tym 52,80 (pięćdziesiąt dwa i 80/100) złotych VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania A. K. od decyzji podjętej z upoważnienia Burmistrza przez Dyrektora Miejsko - Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] w sprawie przyznania A.K. pomocy w postaci zasiłku celowego w łącznej wysokości [...] zł, w tym [...] zł z przeznaczeniem na zakup żywności oraz [...] zł z przeznaczeniem na pokrycie kosztów związanych z poszukiwaniem pracy w kwocie, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Powyższa decyzja zapadła na tle następujących okoliczności: We wniosku z dnia 9 marca 1007r. A. K.zwrócił się o przyznanie mu zasiłku w kwocie [...] zł, regularnie płatnego raz w miesiącu, "umożliwiającego właściwe funkcjonowanie w społeczeństwie i poszukiwanie pracy. W uzasadnieniu tego wniosku wskazał m. in., że ma 4 koty, których utrzymanie stanowi koszt około [...] zł. Organ I instancji udzielił pomocy w łącznej wysokości [...] zł. W odwołaniu od tej decyzji, domagając się w dalszym ciągu przyznania regularnie płatnego raz w miesiącu zasiłku w kwocie [...]zł, A. K. zarzucił, że w B. Z. nie ma schroniska dla zwierząt, koszt utrzymania kotów wynosi [...] zł i będzie on wzrastał. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu swojej decyzji oddalającej odwołanie ustaliło, że A.K. spełnia wynikające z art. 8 ust. 1 pkt 1 pkt ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej kryterium kwalifikujące do pieniężnych świadczeń z pomocy społecznej, w tym przyznawanych na podstawie art. 39 ust. 1 i 2 zasiłków celowych. Prowadzi on bowiem jednoosobowe gospodarstwo domowe i nie posiada żadnych dochodów. Łącznie z przyznanym zasiłkiem okresowym w wysokości [...] zł w miesiącu kwietniu A. K. otrzymał [...] zł. Powodem przyznania pomocy w takiej wysokości, a nie w wysokości żądanej przez A. K. są przede wszystkim ograniczone środki, jakimi dysponuje organ I instancji. Jak wynika ze sprawozdania, organ ten w miesiącu kwietniu 2007r. , to jest w dacie wydania decyzji otrzymał dotację w wysokości 29.993,72 zł na realizację świadczeń w postaci zasiłków celowych. Pomocy w tej formie udzielono 139 rodzinie. Na pomoc z programu "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" organ dysponował kwotą 18.655, 24 zł i pomocy tej udzielił 104 rodzinom. Łącznie więc na zasiłki celowe w miesiącu kwietniu organ I instancji dysponował kwotą 48.648,96 zł i udzielił ich 243 rodzinom, co oznacza, że średnia wysokość zasiłku celowego wynosiła 200,20 zł. W tych warunkach w ocenie Kolegium, organ I instancji przyznając zasiłek w wysokości [...] zł nie przekroczył granic uznania administracyjnego. W myśl bowiem art. 3 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej potrzeby osoby i rodziny korzystającej z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej. Odnosząc się do zarzutu odwołania Kolegium wskazało, że w myśl cytowanej ustawy pomoc społeczna kierowana jest do ludzi, dlatego też A. K. Ne może oczekiwać pieniężnej pomocy na utrzymanie kotów. W skardze na tę decyzję A. K. zarzucił, iż nie zgadza się z argumentacją zawartą w jej uzasadnieniu, że nie wprowadzono rozgraniczenia między bezrobotnymi "Będącymi wynikiem reform z roku 1999 a bezrobotnymi niepełnosprawnymi - w tym intelektualnie", że brak tego rozgraniczenia narusza prawo przez co poniósł on straty. W odpowiedzi na tę skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej / Dz. U. Nr 64 poz. 593 z późniejszymi zmianami, określanej dalej Ustawą / pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającej na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienie, zasoby i możliwości. W myśl art. 3 ust. 3 rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności, uzasadniających udzielenie pomocy, z kolei stosownie do art. 3 ust. 4 potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej. W świetle znajdujących się w aktach dowodów, w szczególności wywiadu środowiskowego, prawidłowo organy ustaliły, że skarżącemu jako osobie bezrobotnej przysługuje prawo do pomocy społecznej. Z pomocy takiej A. K. korzysta z resztą systematycznie od wielu lat. Jednakże fakt pozostawania bezrobotnym - i to bez względu na przyczyny tego bezrobocia- nie oznacza, iż w ramach pomocy społecznej organy są zobowiązane do zaspokajania wszystkich potrzeb skarżącego. Jak wynika z przepisu art. 36 Ustawy, świadczeniami pieniężnymi z pomocy społecznej są zasiłek stały / który przysługuje tylko osobom całkowicie niezdolnym do pracy/, zasiłek okresowy, zasiłek celowy i specjalny zasiłek celowy, zasiłek i pożyczka na ekonomiczne usamodzielnienie się, pomoc dla rodzin zastępczych, pomoc na usamodzielnienie oraz kontynuowanie nauki i świadczenia dla uchodźców. Z powyższego wynika, iż rozpoznając wniosek o przyznanie pieniędzy na utrzymanie i poszukiwanie pracy organy mogły udzielić takiej pomocy tylko poprzez przyznanie zasiłku celowego. Skarżącemu inną decyzją przyznano już bowiem zasiłek okresowy. Odnośnie zasiłku celowego to co prawda jego wysokość nie została określona przez ustawodawcę, jednakże mając na uwadze to, iż prawo do pomocy społecznej / z wyjątkami, które nie dotyczą skarżącego/ przysługują osobom samotnie gospodarującym, których dochody nie przekraczają kwoty 477 zł, to wysokość takiego zasiłku, zwłaszcza, gdy jest on przyznawany na zaspokojenie zwykłych, codziennych potrzeb, związanych z bieżącym utrzymaniem, generalnie nie powinna przekraczać tego limitu. Skarżący tymczasem domaga się przyznania mu kwot po [...] zł i to płatnych systematycznie co miesiąc. Prawidłowo organy uznały, iż przyznanie pomocy w takiej wysokości nie jest możliwe. Pomijając bowiem to, o czym była mowa na wstępie, że stosownie do art. 3 Ustawy pomocy można udzielić w ramach możliwości organów, te zaś możliwości finansowe są ograniczone, to skarżący nie może żądać, aby ze środków przeznaczonych na pomoc dla najuboższych jemu zapewnić pomoc finansową w wysokości wyższej, niż przeciętne zarobki osób pracujących tak, aby co miesiąc mógł on przeznaczać na utrzymanie kotów po [...] - [...] zł. W tym miejscu wskazać należy, iż pomoc przyznawana na podstawie ustawy o pomocy społecznej ma służyć zaspokajaniu niezbędnych potrzeb osób i rodzin a nie zwierząt. Zgodnie z art. 39 Ustawy zasiłek celowy może być przyznany w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby takiej jak pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu. Co prawda katalog ten jest otwarty, tym niemniej nie może budzić wątpliwości, że utrzymywanie kotów nie mieści się w pojęciu celu, na jaki może być przyznany zasiłek. Porównując wysokość przyznanego skarżącemu zasiłku z wysokością zasiłków celowych przyznawanych innym osobom i rodzinom przez organ I instancji należy zauważyć, iż pomoc udzielona A. K. nie odbiega od przeciętnej. Dlatego też prawidłowo Kolegium uznało, iż brak jest podstaw do uwzględnienia złożonego przez niego odwołania. Mając powyższe na uwadze, skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego a przy jej wydawaniu nie doszło do naruszenia przepisów o postępowaniu, skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawowe art. 151 ustawy z dna 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. u. nr 153 poz. 1270 ze zm./. Jednocześnie na podstawie art. 250 tej ustawy § 18 ust. 1 pkt 2 c i § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Sąd przyznał ustanowionemu skarżącemu pełnomocnikowi wynagrodzenie, zgodnie ze złożonym wnioskiem.