II SA/Ke 321/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. A. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 24 kwietnia 2025 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 59/25 postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Prawomocnym postanowieniem z 24 kwietnia 2025 r. sygn. akt II SA/Ke 59/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę J. A. na niewykonanie przez Burmistrza Ćmielowa postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 6 września 2019 r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Ke 33/19. Wskazane na wstępie orzeczenie uzyskało walor prawomocności 26 czerwca 2025 r., co potwierdza postanowienie tut. Sądu z 15 lipca 2025 r. sygn. akt II SA/Ke 59/25. W dniu 27 kwietnia 2026 r. nadane zostało w urzędzie pocztowym pismo skierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zawierające skargę J. A. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie II SA/Ke 59/25, zakończonego postanowieniem z 24 kwietnia 2025 r., którą NSA przekazał zgodnie z właściwością do WSA w Kielcach (data wpływu do tut. Sądu 26 maja 2026 r.). W uzasadnieniu skargi o wznowienie skarżąca wskazała, że zachodzą przesłanki z "art. 270 § 1 pkt 2" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", ponieważ została pozbawiona możności działania. Podniosła, że nie doręczono jej "postanowień o składzie sądu, postanowień o odmowie wniosków, części korespondencji", co uniemożliwiło jej wniesienie środków zaskarżania, przygotowania obrony i ocenę składu sądu. Podkreśliła, że pełnomocnik z urzędu nie zapewnił jej realnej pomocy prawnej, gdyż nie kontaktował się ze skarżącą, nie informował jej o czynnościach, nie konsultował opinii, nie odpowiadał na korespondencję oraz nie wyjaśnił odmowy sporządzenia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 270 p.p.s.a. w przypadkach przewidzianych w Dziale VII tej ustawy można żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem. Wznowienie postępowania stanowi nadzwyczajny środek zaskarżenia skierowany przeciwko prawomocnemu orzeczeniu sądu administracyjnego i może być oparte wyłącznie na ustawowo określonych podstawach. Po wniesieniu skargi o wznowienie postępowania sąd obowiązany jest w pierwszej kolejności zbadać, czy została ona wniesiona w terminie oraz czy postępowanie, którego wznowienia domaga się strona, zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Zgodnie z art. 280 p.p.s.a. sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu lub niedopuszczalną z innych przyczyn. W myśl art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. Dla oceny zachowania tego terminu miarodajny jest moment uzyskania przez stronę wiadomości o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia postępowania. W rozpoznawanej sprawie postępowanie, którego wznowienia domaga się skarżąca, zostało zakończone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 24 kwietnia 2025 r., sygn. akt II SA/Ke 59/25, odrzucającym skargę J. A. na niewykonanie przez Burmistrza Ćmielowa postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 6 września 2019 r., sygn. akt II SAB/Ke 33/19. Jak wskazano na wstępie, postanowienie to stało się prawomocne. Tym samym została spełniona przesłanka określona w art. 270 p.p.s.a. dotycząca prawomocności orzeczenia, którym zakończone zostało postępowanie sądowe będące przedmiotem skargi o wznowienie. Jako podstawę wznowienia skarżąca wskazała art. 271 pkt 2 p.p.s.a. (jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania), błędnie oznaczając ją jako "art. 270 § 1 pkt 2 p.p.s.a.". Skarżąca podniosła, że została pozbawiona możności działania wskutek nienależytego wykonywania obowiązków przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu. Podstawę tę wywodzi z twierdzeń, że pełnomocnik nie kontaktował się z nią, nie informował jej o podejmowanych czynnościach, nie konsultował sporządzonej opinii, nie odpowiadał na kierowaną do niego korespondencję oraz nie wyjaśnił przyczyn odmowy sporządzenia skargi kasacyjnej. Nadto wskazała, że nie doręczono jej części pism związanych z postępowaniem sądowym. Z akt sądowych sprawy II SA/Ke 59/25 wynika, że odpis opinii z 30 kwietnia 2025 r. o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z 24 kwietnia 2025 r., sporządzonej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, został doręczony skarżącej 26 maja 2025 r. wraz z pouczeniem o treści art. 177 § 4 p.p.s.a. (k. 57 akt sądowych). W ocenie Sądu, najpóźniej z chwilą doręczenia tej opinii skarżąca posiadła wiedzę o okolicznościach, z których obecnie wywodzi podstawę wznowienia postępowania. W szczególności wówczas dowiedziała się o wydaniu postanowienia z 24 kwietnia 2025 r., o sposobie wykonywania obowiązków przez ustanowionego dla niej pełnomocnika z urzędu, o podnoszonym braku konsultacji procesowych oraz fakcie odmowy sporządzenia skargi kasacyjnej. Okoliczności te stanowią istotę wskazanej przez skarżąca podstawy wznowienia postępowania w postaci zarzutu pozbawienia możności działania. Skoro zatem najpóźniej 26 maja 2025 r. skarżąca posiadała wiedzę o okolicznościach, które obecnie wskazuje jako podstawę wznowienia postępowania, termin do wniesienia skargi o wznowienie, określony w art. 277 p.p.s.a., upłynął 26 sierpnia 2025 r. Tymczasem skarga o wznowienie postępowania została nadana w placówce pocztowej dopiero 27 kwietnia 2026 r., a więc po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Wobec ustalenia, że skarga została wniesiona po terminie, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 280 w zw. z art. 277 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.