II SA/Ke 323/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2015 r.. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. B. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wydanego w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia kwoty nienależnie pobranego świadczenia rodzinnego postanawia odmówić przywrócenia terminu. Wyrokiem z dnia 7 maja 2015 r. sygn. akt II SA/Ke 323/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], w przedmiocie odmowy umorzenia kwoty nienależnie pobranego świadczenia rodzinnego. Skarżący nie był obecny na rozprawie. W dniu 11 maja 2015 r. złożył on wniosek o wydanie mu wyroku z uzasadnieniem do MOPS-u, a więc do organu I instancji. W dniu 18 maja 2015 r. (data nadania przesyłki) MOPS przesłał ten wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Postanowieniem z dnia [...], doręczonym skarżącemu w dniu 2 czerwca 2015 r., Sąd odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku z uwagi na złożenie go z uchybieniem 7-dniowego terminu. W dniu 9 czerwca 2015 r. (data nadania przesyłki) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wskazał, że składając wniosek o przywrócenie terminu w dniu 18 maja 2015 r., nie wiedział, że termin ten już minął i nie miał także świadomości, że powinien równocześnie złożyć wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności – co czyni teraz. Dodał, że zdiagnozowano u niego chorobę Parkinsona, która objawia się zaburzeniami świadomości oraz pamięci "co spowodowało, że mój wniosek o uzasadnienie powinien być złożony równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei art. 87 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy przede wszystkim należy zauważyć, że trudno jest stwierdzić jakie konkretnie przyczyny usprawiedliwiają zdaniem skarżącego niedochowanie przez niego terminu. W swoim wniosku podaje on, że nie wiedział, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia złożył po terminie, a następnie wskazuje na okoliczności, które uniemożliwiły mu złożenie wniosku o przywrócenie terminu jednocześnie z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia do wyroku tj. - brak świadomości, że wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku powinien był złożyć wniosek o przywrócenie terminu oraz - chorobę Parkinsona, która również miała mu uniemożliwić złożenie wniosku o przywrócenie terminu równocześnie z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia). Mając na uwadze tak sformułowany wniosek stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Przede wszystkim to, kiedy skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu nie jest okolicznością służącą uprawdopodobnieniu braku winy. Okoliczność ta jest jedynie istotna przy ustalaniu, czy została spełniona przesłanka z art. 87 § 1 p.p.s.a., tj. czy wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny jego uchybienia. Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie termin ten został dochowany. Skoro bowiem skarżący o uchybieniu terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia dowiedział się z postanowienia z dnia [...], doręczonego mu 2 czerwca 2015 r., to w tym dniu ustała ewentualna przyczyna uchybienia terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia; w konsekwencji siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upłynął w dniu 9 czerwca 2015 r. i w tym też dniu skarżący złożył swój wniosek. Zatem, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie mógł on złożyć wniosku o przywrócenie terminu wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Z kolei brak wiedzy, że upłynął już termin do wniesienia wniosku o uzasadnienie wyroku, nie może usprawiedliwiać jego uchybienia. W takiej sytuacji bowiem uchybienie terminu nie nastąpiło w wyniku trudnych do przezwyciężenia przeszkód, a było jedynie wynikiem zaniedbania skarżącego. W niniejszej sprawie faktycznie uchybienie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku wynika z tego, że skarżący wniosek ten zamiast do Sądu, złożył do organu I instancji. Skarżący we wniosku o przywrócenie terminu nie wskazał żadnych powodów tego błędu. Zauważyć należy, że został on pouczony w punkcie 3 i 4 zawiadomienia o rozprawie (k. 8 akt sądowych) o tym, że uzasadnienie wyroku oddalającego skargę sporządzane jest na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku, a złożenie wniosku po upływie tego terminu jest czynnością bezskuteczną, natomiast z urzędu jest doręczane jedynie uzasadnienie wyroku uwzględniającego skargę. Podkreślić należy, że na stronie spoczywa obowiązek dołożenia należytej staranności w prowadzeniu spraw sądowych, co w niniejszym przypadku sprowadzało się do uważnego przeczytania pouczenia. Jeśli zaś skarżący z jakiś powodów miał jeszcze wątpliwości co do tego, do kogo powinien skierować wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku wydanego przez Sąd, dbając w sposób należyty o swoje interesy winien był zasięgnąć stosownej informacji - chociażby telefonicznej - w sądzie, (na zawiadomieniu o terminie rozprawy podany jest numer telefonu WSA w Kielcach). Mając to wszystko na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.