II SA/Ke 324/05

Sygnatura akt: II SA/Ke 324/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 stycznia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędziowie: Sędzia WSA Renata Detka, Asesor WSA Sylwester Miziołek (spr.), Protokolant: Ref. staż. Dorota Pawlicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] numer [...] w przedmiocie : zasiłku rodzinnego I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. orzeka, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku. Decyzją znak [...] z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...], przyznającą J. M. świadczenie w postaci zasiłków rodzinnych na dzieci G. M., K. M. i E. M. oraz dodatków do tych zasiłków i jednocześnie odmówiającą przyznania świadczenia w postaci zasiłku rodzinnego i dodatków do tego zasiłku na córkę G. M.. Uzasadniając odmowę przyznania powyższego świadczenia organ pierwszej instancji wyjaśnił, że dziecko przebywa w placówce zapewniającej całodobowe utrzymanie. Od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] w części dotyczącej odmowy przyznania świadczenia dla córki G. M. odwołanie złożyła J. M. podnosząc, że córka jest dzieckiem niepełnosprawnym, wymagającym stałej opieki i przebywa w Zakładzie Leczniczo-Wychowawczym Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia, który to zakład jest instytucją kościelną, w całości utrzymującą się z datków i darowizn osób indywidualnych, instytucji i firm. W ocenie organu odwoławczego decyzja podwyższa była prawidłowa, albowiem zgodnie z art. 7 pkt 1 ustawy z dnia 27 listopada 2003roku o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2003roku Nr 228, poz. 2255) zasiłek nie przysługuje, jeżeli dziecko przebywa w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie lub rodzinie zastępczej, natomiast art.3 pkt 7 cytowanej ustawy określa, iż za instytucje zapewniające całodobowe utrzymanie uważa się: 1) dom pomocy społecznej, 2) placówkę opiekuńczo - wychowawczą, 3) schronisko dla nieletnich, 4) młodzieżowy ośrodek wychowawczy, 5) zakład poprawczy, 6) areszt śledczy, 7) zakład karny, 8) zakład opiekuńczo - leczniczy, 9) zakład pielęgnacyjno - opiekuńczy, 10) szkołę wojskową lub inną szkołę zapewniającą nieodpłatne pełne utrzymanie, w tym wyżywienie, zakwaterowanie i umundurowanie. Ponadto jako podkreślił organ odwoławczy z zaświadczenia wydanego przez Zakład Leczniczo-Wychowawczy Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia w C. wynika, że G.M. przebywa w internacie zakładu i na czas nauki jest zameldowana na pobyt tymczasowy w wyżej wymienionym internacie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosła J. M., która podtrzymała zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] i podkreśliła, iż zakład w którym przebywa córka jest jednostką kościelną w całości utrzymującą się z datków, a budżet państwa w żaden sposób nie wspomaga funkcjonowania tej instytucji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega uwzględnieniu. Zgodnie z art. 1 §1 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) zadaniem sądu administracyjnego jest sprawowanie kontroli zaskarżonych aktów i czynności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem obowiązującym w dniu ich wydania, nie zaś ocena ich pod względem słuszności i celowości. Sądowa kontrola przeprowadzona w niniejszej sprawie wykazała naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naruszając przepisy - art. 7 i art. 77 kpa Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie wyjaśniło dokładnie stanu faktycznego sprawy, nie zgromadziło w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, przez co naruszyło słuszny interes strony. Z treści art. 7 pkt 1 ustawy z 28 listopada 2003roku o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2003roku Nr 228, poz. 2255) wynika, że zasiłek rodzinny nie przysługuje jeżeli dziecko przebywa w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie lub rodzinie zastępczej, zaś art. 3 pkt 7 cytowanej ustawy określa, że za instytucję zapewniającą całodobowe utrzymanie uważa się: 1) dom pomocy społecznej, 2) placówkę opiekuńczo - wychowawczą, 3) schronisko dla nieletnich, 4) młodzieżowy ośrodek wychowawczy, 5) zakład poprawczy, 6) areszt śledczy, 7) zakład karny, 8) zakład opiekuńczo - leczniczy, 9) zakład pielęgnacyjno - opiekuńczy, 10) szkołę wojskową lub inną szkołę zapewniającą nieodpłatne pełne utrzymanie, w tym wyżywienie, zakwaterowanie i umundurowanie. Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zaświadczenia córka skarżącej J. M. - G. M. - przebywa w Zakładzie Leczniczo -Wychowawczym Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia w C. w internacie. Instytucja ta (zakład leczniczo - wychowawczy) nie jest wymieniona w art. 3 pkt 7 cytowanej ustawy, również z wyżej wymienionego zaświadczenia nie wynika, czy zakład ten zapewnia całodobowe utrzymanie w myśl art. 7 pkt 1. Zdaniem Sądu organ odwoławczy zaświadczenie z dnia 6 maja 2004roku wydane przez przedmiotowy zakład zinterpretował przedwcześnie na niekorzyść ubiegającej się o świadczenie J. M., bez dokładnego wyjaśnienia charakteru tego zakładu. Tak więc za zasady należy uznać zarzut, iż przedmiotowa decyzja została wydana bez wnikliwej oceny materiału dowodowego, co nakazują przepisy art. 7 i art. 77 kpa. Rozpoznając ponownie sprawę organ wyda rozstrzygnięcie mając na uwadze wskazaną ocenę prawną, po wcześniejszym dokładnym zgromadzeniu materiału dowodowego w przedmiocie charakteru przedmiotowego ośrodka. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270) uchylił zaskarżony wyrok. Orzeczenie zawarte w pkt 2 wyroku oparte zostało na podstawie art. 152 ppsa.