II SA/Ke 324/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. G. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G. G. na decyzję na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gry na automatach poza kasynem postanawia: oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. II SA/Ke 324/16 UZASADNIENIE G. G. wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gry na automatach poza kasynem. Do skargi dołączył urzędowy formularz PPF wnosząc o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Z formularza złożonego w niniejszej sprawie wynika, że skarżący jest kawalerem, prowadzi gospodarstwo domowe razem ze swoją matką - właścicielką nieruchomości w R.. Od dnia 6 listopada 2015r. jest zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna, bez prawa do zasiłku, nie ma również dla niego propozycji pracy ani propozycji na przekwalifikowanie się. Mam wykształcenie podstawowe. Jest ojcem dwójki dzieci - córki i syna w wieku 9 lat i 7 lat, które mieszkają wraz z moją byłą konkubiną. Posiada ponad 30000 zł długu z tytułu niezapłaconych alimentów. Nie wykazał żadnego majątku ani pojazdów mechanicznych. Aktualnie nie posiada nawet prawa jazdy, albowiem został skazany za jazdę pod wpływem alkoholu. Obecnie jest na warunkowym przedterminowym zwolnieniu z odbycia 1 roku kary pozbawienia wolności w systemie elektronicznym, pod dozorem kuratora przy Sądzie Rejonowym. Leczy się odwykowo poprzez uczestniczenie w spotkania grupy terapeutycznej anonimowych alkoholików. Matka wnioskodawcy jest wdową i pobiera emeryturę około 840 zł netto miesięcznie. Nie uzyskuje żadnych innych dochodów, w tym z działalności rolniczej. Skarżący osiągnął straty w prowadzonych działalnościach gospodarczych o nazwach [.. ]w latach 2013, 2014 i 2015. Zamknął je w 2014 roku –[...], a w dniu 3 września 2015r. –[...]. Rozważa możliwość ogłoszenia upadłości konsumenckiej, jednak ze względu na to, że od zamknięcia działalności gospodarczej w roku 2015 nie upłynął jeszcze rok, nie może złożyć takiego wniosku. Obecnie ma same długi, albowiem z powodu wcześniejszego zamknięcia działalności moi kontrahenci - wydzierżawiający powierzchnie pod maszyny do gier - nie otrzymali należnego im czynszu. Jeden z jego długów został nawet wystawiony do publicznej sprzedaży. Komornik Sądowy prowadzi wobec mnie postępowanie egzekucyjne z powodu zaległości z tytułu alimentacyjnych. Dyrektorzy Izb Celnych zajmują zwracane mu przez sądy i prokuratury automaty na poczet jego zaległości z tytułu ostatecznych decyzji, które wynoszą około 700 0000 zł. Oświadczył, że zapłacenie kwoty 400,00 zł z tytułu niniejszej skargi znacznie przekracza jego możliwości finansowe, albowiem cała emerytura jego matki jest wydawana na ich bieżące potrzeby żywieniowe i co zostaje z niej na opłaty. W toku rozpoznawania wniosku o przyznanie prawa pomocy przeprowadzono dowód z akt sprawy II SA/Ke 904/15. Jak wynika potwierdzenia wykonania przelewu G. G. z własnej inicjatywy w dniu 20 kwietnia 2016 r. uiścił wpis sądowy od skargi kasacyjnej w wysokości 360 zł, pomimo, że postanowieniem referendarza sądowego z dnia 30 grudnia 2015 r. został zwolniony od całości kosztów sądowych. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od kosztów sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. Oznacza to, iż ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero, gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa Na wstępie podnieść należy, że zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy należy rozpatrywać z jednej strony z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej zaś strony z uwzględnieniem jej możliwości finansowych. Skarżący wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Do wymaganych na obecnym etapie postępowania opłat sądowych należy zaliczyć wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 400 zł - § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Pozostałe ewentualne opłaty sądowe (za wyjątkiem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, który wynosi połowę wpisu sądowego od skargi), tj. opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, opłata sądowa od zażalenia, nie przekroczą każdorazowo kwoty 100 zł - § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz.U. Nr 221, poz. 2192) i § 2 ust. 1 pkt 7 i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wykazał w sposób wiarygodny i przekonujący, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Istotne znaczenie ma fakt, że pomimo zadeklarowania braku własnych dochodów i majątku oraz utrzymywania się z emerytury matki wysokości 840 zł miesięcznie, wnioskodawca z własnej inicjatywy w dniu 20 kwietnia 2016 r. uiścił wpis sądowy od skargi kasacyjnej w wysokości 360 zł w sprawie sygn. akt II SA/Ke 904/15, pomimo, że postanowieniem referendarza sądowego z dnia 30 grudnia 2015 r. został zwolniony od całości kosztów sądowych. Ponadto, jak wynika z zamieszczonego w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach Sądów Administracyjnych Spraw Sądów Administracyjnych postanowienia referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie z dnia 4 maja 2016 r. sygn. akt II SA/Rz 323/16, G. G. w dniu 20 kwietnia 2016 r. opłacił złożoną przez siebie skargę, uiszczając z tego tytułu kwotę 400 zł. Na podstawie informacji podanych w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach Sądów Administracyjnych Spraw Sądów Administracyjnych ustalono, że w kwietniu 2016 r. został również uiszczony wpis sądowy od skargi G.G. w sprawie sygn. akt II SA/Rz 198/16. Okoliczności te świadczą o tym, że skarżący ma duże możliwości finansowe, a informacje wskazane we wniosku o prawo pomocy nie mogą zostać uznane za kompletne i wiarygodne. Uznano, zatem że skarżący może, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, uiścić wpis sądowy od skargi w wysokości 400 zł i ponieść inne ewentualnych kosztów sądowych na późniejszym etapie postępowania sądowego. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.