II SA/Ke 325/12

PostanowienieWSA w Kielcach2013-01-31

Skład orzekający: Sędzia WSA Renata Detka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna ubiegająca się o zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym, posiadająca stałe dochody, wykazała, że nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny?
Ratio decidendi
Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych podlega oddaleniu, gdy strona nie wykazała w sposób przekonujący, że nie ma możliwości poniesienia tych kosztów bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. Posiadanie stałych dochodów, przy racjonalnym gospodarowaniu, powinno umożliwić poczynienie oszczędności na pokrycie kosztów sądowych, zwłaszcza gdy strona była już wcześniej informowana o konieczności ich uiszczenia.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie od opłaty kancelaryjnej za doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem. Wnioskodawczyni podała swoje dochody, wydatki oraz majątek. Referendarz sądowy oddalił wniosek, a skarżąca wniosła sprzeciw, zarzucając nierozważenie jej sytuacji majątkowej i wskazując na inne sprawy, w których była zwalniana z kosztów. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.L. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W.L. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie egzekucji obowiązków postanawia: oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 25 października 2012 r. W. L. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosek o zwolnienie od opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł za doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem, uzupełniony w dniu 26 listopada 2012 r. o wypełniony formularz urzędowy PPF. Z formularza tego wynika, że skarżąca utrzymuje się ze stosunku pracy w Zarządzie Dróg Powiatowych w K. uzyskując z tego tytułu dochód w kwocie 3300 zł brutto, nie ma oszczędności, akcji, udziałów ani kosztowności, nie posiada też samochodu. Majątek wnioskodawczyni stanowi "½ nieruchomości w S.", a na podstawie umowy najmu z Zakładem Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w S. użytkuje mieszkanie o powierzchni 49 m2. Oświadczyła, że miesięcznie wydaje 660 zł na czynsz za mieszkanie, 450 zł na leczenie, 280 zł na środki higieny, odzież i obuwie, 750 zł na wyżywienie, 200 zł na dojazdy do pracy oraz 120 zł na telewizję kablową oraz internet. Postanowieniem z 27 grudnia 2012 r. referendarz sądowy oddalił wniosek o zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych. W sprzeciwie z 24 stycznia 2013 r. W. L. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zwolnienie jej od kosztów sądowych od doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Podniosła, że ww. czynność nie może odbyć się bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania skarżącej oraz jej rodziny. Zarzuciła, że nie została dokładnie zbadana jej sytuacja majątkowa, a stwierdzenie, że nie uległa ona zmianie od lipca 2012 r. jest niezgodne ze stanem faktycznym i prawnym. Wskazała również sygnatury spraw, w których Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zwalniał ją od kosztów sądowych w podobnych okolicznościach i sytuacji majątkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej zwanej p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy podkreślić trzeba, iż prawo to stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (art. 199 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Zgodnie z § 3 powołanego przepisu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego (...). Prawo pomocy w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., może być przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Określenie "gdy osoba fizyczna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę. W rozpatrywanej sprawie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych podlega oddaleniu. W. L. nie wykazała bowiem w sposób przekonujący, że nie ma możliwości uzyskania środków finansowych na poniesienie tych kosztów bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Trzeba podkreślić, że skarżąca posiada stałe dochody miesięczne, co umożliwia planowanie wydatków. Uznać należy zatem, że - przy racjonalnym gospodarowaniu stałym dochodem - winna była poczynić stosowne oszczędności celem zabezpieczenia środków na uiszczenie kwoty 100 zł za doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem. Szczególną uwagę należy zwrócić na fakt, iż postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 13 lipca 2012 r. sygn. akt II SA/Ke 325/12 W. L. została zwolniona od wpisu sądowego od skargi, a w pozostałym zakresie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych został oddalony. Tym samym już od momentu doręczenia tego postanowienia skarżąca powinna mieć świadomość konieczności uiszczenia kosztów sądowych na późniejszym etapie postępowania, tj. m.in. kwoty 100 zł za doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. O uwzględnieniu wniosku nie może przesądzać również fakt przyznania skarżącej prawa pomocy w innych sprawach sądowoadministracyjnych. Podstawą rozstrzygania niniejszego wniosku były bowiem konkretne, zaistniałe na gruncie tej sprawy okoliczności. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 260 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oddalił wniosek.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło