II SA/Ke 329/18

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.S. o ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: ustanowić dla M. S. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych Kielcach. M. S. złożył formularz PPF, wnosząc o ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Ze złożonego formularza i dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wynika, że wnioskodawca jest niepełnosprawnym w stopniu umiarkowanym, bezrobotnym zarejestrowanym w urzędzie pracy, prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z zasiłku stałego z pomocy społecznej w wysokości 604 zł netto miesięcznie Skarżący nie wykazał żadnego majątku, podał następujące stałe wydatki miesięczne: wyżywienie – 400 zł, leki – 50 zł, środki czystości – 50 zł wywóz nieczystości – 24 zł. Rocznie wydaje 300 na odzież i obuwie. Wnioskodawca jest zadłużony z tytułu alimentów na dzieci. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 poz. 718), przyznanie prawa pomocy w zakresie prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową wnioskodawcy, w tym: niepełnosprawność, bezrobocie, niski dochód z pomocy społecznej, zadłużenie alimentacyjne i brak majątku, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.