II SA/Ke 33/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Banach (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 lutego 2022 r. sprawy ze sprzeciwu K. K. od decyzji Wojewody z dnia [...] grudnia 2021 r. [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody na rzecz K. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z [...] grudnia 2021 r. [...] Wojewoda (dalej też jako "Wojewoda"), na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., po rozpoznaniu odwołania E. S. - D., P. D. i K. D., uchylił decyzję Prezydenta Miasta K. z [...] września 2021 r. znak: [...], którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono dla K. K. (dalej też jako "Komenda") pozwolenie na budowę drogi dojazdowej wewnętrznej o długości 93,5 m, 21 stanowisk postojowych, kanalizacji deszczowej o długości 115 m i kablowej linii niskiego napięcia 0,4 kV o długości 155 m na działkach nr [...] i nr [...], obręb 0017, przy ul. [...] w K. oraz pozwolenia na rozbiórkę dwóch garaży blaszanych znajdujących się na działce nr [...] - i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, ponieważ decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Uzasadniając zaskarżone rozstrzygnięcie, Wojewoda wskazał, że decyzja organu pierwszej instancji została wydana na wniosek inwestora z dnia 5 sierpnia 2021 r. Zdaniem Wojewody, dla oceny poprawności tej decyzji istotne są ustalenia poczynione w trakcie postępowania w sprawie wyburzenia budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr [...]. Jak wskazał organ odwoławczy, Prezydent Miasta K. decyzją z [...] sierpnia 2021 r. znak: [...] zatwierdził projekt rozbiórki i udzielił dla K. K. pozwolenia na rozbiórkę budynku mieszkalnego znajdującego się na ww. działce w ramach zadania inwestycyjnego pn. "Budowa drogi wewnętrznej - dojazdowej i miejsc parkingowych do budynku K. K.. Jednak organ drugiej instancji decyzją z [...] grudnia 2021 r. znak: [...] uchylił ww. decyzję Prezydenta Miasta K. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi, ponieważ ocenił, że ze zgromadzonych dokumentów jednoznacznie nie wynika, kto jest właścicielem budynku, którego dotyczy decyzja, zatem brak jest zgody właściciela obiektu na wykonanie rozbiórki. Wojewoda uznał, że dokumenty zgromadzone w powyższym postępowaniu mają zastosowanie także w niniejszej sprawie, ponieważ dotyczą tej samej inwestycji, przeznaczonej do realizacji na działce nr [...]. Wskazał, że projekt zagospodarowania terenu przedmiotowej inwestycji sporządzony został na kopii mapy sytuacyjno - wysokościowej w skali 1:500, opisanej jako mapa do celów projektowych, wykonanej przez geodetę uprawnionego, stanowiącej dokument opracowany w wyniku prac geodezyjnych i kartograficznych, których rezultaty zawiera operat techniczny pozytywnie zweryfikowany, wpisany pod numerem [...] (identyfikator zgłoszenia prac geodezyjnych), w dniu 15 kwietnia 2021 r. do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W projekcie zagospodarowania terenu oznaczona jest lokalizacja budynku przeznaczonego do rozbiórki oraz pokazany jest przebieg projektowanej drogi wewnętrznej i usytuowanie projektowanych parkingów. Z projektu tego wynika, że budynek przeznaczony do rozbiórki, którego dotyczy postępowanie zakończone decyzją z [...] grudnia 2021 r., składa się z dwóch części: wschodniej i zachodniej, (traktowanych także jako dwa budynki). Granica między działkami nr [...] i nr [...] przebiega przez wschodnią część budynku przeznaczonego do rozbiórki i jest usytuowana wzdłuż ściany północnej zachodniej części tego budynku. Organ odwoławczy powołał się dalej na treść art. 32 ust. 4 pkt 1, art. 33 ust. 1 pkt 1 oraz art. 34 ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 ze zm., zwanej dalej "P.b.") i wyjaśnił, że wśród dokumentów zgromadzonych w trakcie postępowania dotyczącego wyburzenia budynku znajduje się pismo inwestora z 3 listopada 2021 r. wyjaśniające, że wyburzenie jest częścią inwestycji polegającej na budowie wewnętrznej drogi dojazdowej do głównego budynku Komendy, którą inwestor próbuje zrealizować od 2012 r., lecz sprzeciwy właścicieli działek sąsiednich o nr ewid.[...] i [...] uniemożliwiły realizację tej inwestycji. Inwestor podjął rozmowy z właścicielami ww. działek. "W wyniku (...) spotkań wypracowano ostateczną treść protokołu uzgodnień, stanowiącego podstawę do ustanowienia służebności drogowej na rzecz właścicieli działki nr [...], obciążającej działkę nr [...] obejmującą obszar realizowanej inwestycji. W trakcie jednego ze spotkań z właścicielami działek, "potwierdzono fakt, że planowany do rozburzenia budynek położony jest częściowo na działce sąsiedniej o nr [...]. Uzgodniono wówczas, przy udziale E. S. - D. i K. D., że po rozbiórce istniejącego budynku, granica pomiędzy działkami o nr 1284 i [...] zostanie przywrócona do stanu zgodnego ze stanem faktycznym i prawnym, a tym samym przywrócone zostanie posiadanie tej części nieruchomości prawowitym właścicielom. Bezzasadnym zatem jest zawieszanie postępowania odwoławczego w celu zakończenia postępowania rozgraniczającego wspomniane działki, gdyż przywrócenie właściwych granic nastąpi z chwilą wyburzenia ww. budynku - w obecności geodetów reprezentujących obie strony. Z uwagi na kolejne protesty E. S. - D., K. D. i P. D., K. K. wycofała deklaracje zawarte we wspomnianym wyżej protokole uzgodnień." W załączeniu do ww. pisma przekazano kopię protokołu uzgodnień w sprawie szczegółowych zasad ustanowienia i wykonywania służebności na działce nr [...] zawartego w dniu 4 sierpnia 2021 r. oraz kopię pisma skierowanego do Dyrektora Wydziału Gospodarki Nieruchomościami z 30 sierpnia 2021 r., którym inwestor wstrzymał realizację tego protokołu do czasu ostatecznego potwierdzenia możliwości ustanowienia służebności na gruncie użytkowanym przez KWP w K.. Jednocześnie inwestor poinformował, że nie wycofuje się z ustaleń zawartych w protokole, ale warunkuje ich dotrzymanie wydaniem ostatecznej decyzji pozwalającej na realizację spornej inwestycji. Wojewoda dodał, że o rozmowach dotyczących ustanowienia służebności na działce nr [...] wspomniała E. S. - D. w piśmie z 26 sierpnia 2021 r. skierowanym do Urzędu Miasta K., podnosząc, iż planowana rozbiórka dwóch budynków mieszkalnych dotyczy współwłasności tych obydwu budynków w znacznej ich części stojących na jej działce. Zdaniem Wojewody, pismo to potwierdza fiasko rozmów o służebności, prowadzonych między stronami. E. S. - D. wskazała, że z Wojewódzkiej Komendy Policji w K. otrzymała wiadomość, że brak jest mapy drogi ze służebnością, nie ma na to pieniędzy oraz że inwestor cofa zgodę na służebność drogi. Przy piśmie z dnia 8 listopada 2021 r. odwołująca przekazała oświadczenie geodety uprawnionego, że wykonuje on prace geodezyjne polegające na: - wyznaczeniu punktów granicznych z ewidencji gruntów i budynków działki nr [...], zgłoszone w Grodzkim Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej pod nr [...]; - sporządzeniu mapy do celów ustalenia służebności działek nr [...] i [...] przy ul. [...] w K., zgłoszone w Grodzkim Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej pod nr [...] Nadto, odwołujący wyjaśnili, że jeszcze przed uzyskaniem informacji o wszczęciu postępowania w sprawie pozwolenia na budowę drogi dojazdowej wewnętrznej na działkach nr [...] i [...]/1powołali uprawnionego geodetę do przeprowadzenia czynności i wskazania przebiegu granicy pomiędzy działką nr [...], a działką nr [...]. Na tym etapie nie było podstaw do składania do UM w K. wniosku o rozgraniczenie. Obecnie geodeta przeprowadził już okazanie przebiegu granicy na gruncie, które pokazało, że granica działki przebiega przez budynki przeznaczone do rozbiórki. Zatem budynki przeznaczone do rozbiórki, a zlokalizowane w części na działce nr [...] są co najmniej w znacznej części własnością odwołujących, którzy nie wyrazili zgody na ich rozbiórkę. Dodatkowo poinformowano, że podczas okazania przebiegu granicy przez geodetę obecni byli przedstawiciele Komendy Wojewódzkiej Policji i przyjęli bez zastrzeżeń, składając podpisy pod protokołem sporządzonym przez geodetę z okazanym przebiegiem granicy, która przebiega przez oba budynki przeznaczone do rozbiórki. W takiej sytuacji nie stwierdzono potrzeby wszczynania postępowania rozgraniczeniowego. Zdaniem Wojewody, z projektu zagospodarowania działki wynika zatem inne usytuowanie granicy między działkami nr [...] i nr [...] niż ustalone przez geodetę uprawnionego w trakcie prac geodezyjnych zgłoszonych w Grodzkim Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej pod numerami [...] [...] oraz [...] Pokazana w projekcie zagospodarowania działki granica przecina jeden budynek (lub wschodnią część budynku), natomiast z pisma odwołujących z 29 listopada 2021 r., wynika, że granica przecina oba budynki. Inwestor w piśmie z 3 listopada 2021 r. potwierdził, że planowany do rozburzenia budynek położony jest częściowo na działce sąsiedniej nr [...]. Z pisma wynika także, że inwestor ma wiedzę, że przebieg granicy między działkami jest niejasny. Wobec powyższego organ odwoławczy stwierdził, że mapa na której sporządzony został analizowany projekt może być nieaktualna. Wojewoda ocenił, że nie jest możliwe rozstrzygnięcie kwestii aktualności mapy, na której sporządzono projekt zagospodarowania działki przedmiotowej inwestycji w trybie odwoławczym z uwagi na dwuinstancyjność postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Organ odwoławczy, stosując art. 138 § 2 k.p.a., wskazał, że ponownie prowadząc postępowanie, organ pierwszej instancji powinien wyjaśnić podstawową dla wydania pozwolenia na budowę kwestię, jaką jest jednoznaczne wskazanie granic działki, na której wnioskowana jest realizacja inwestycji. Nadto Wojewoda wyjaśnił odwołującym, że inwestor uzyskał decyzję Ś. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. z [...] czerwca 2021 r. znak: [...], zezwalającą na wykonanie inwestycji. Okoliczność zaś, że istniejąca na działce nr [...] skarpa uniemożliwia dojazd do części tej działki nie ma wpływu na wydanie pozwolenia na budowę na działce nr [...]. K. K. w sprzeciwie od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, zarzucając jej naruszenie art. 138 § 2 k.p.a. poprzez uznanie, że decyzja Prezydenta Miasta K. z [...] września 2021 r. wydana została z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy, dotyczący przebiegu granicy pomiędzy nieruchomościami nr [...] i [...], ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie i w konsekwencji błędne uchylenie zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez ten organ. W uzasadnieniu sprzeciwu podniesiono w szczególności, że nieruchomość objęta wnioskiem inwestora z 5 sierpnia 2021 r. stanowi własność Skarbu Państwa zgodnie z treścią księgi wieczystej nr [...] prowadzoną przez Sąd Rejonowy w K.. Na podstawie decyzji Prezydenta Miasta K. z [...] kwietnia 2015 r. znak: [...], nieruchomość ta została oddana w trwały zarząd na rzecz K. K.. Do wniosku o pozwolenie na budowę inwestor załączył wymagane przepisami Prawa budowlanego dokumenty, w tym: decyzję Prezydenta Miasta K. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z [...] lipca 2020 r. znak: [...] ustalającą warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu i jego zabudowy polegającej na budowie drogi wewnętrznej do budynku K. K., oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania działkami nr [...] i nr [...] obręb 0017, położonymi przy ul. [...] w K. na cele budowlane, projekt zagospodarowania działki i projekt architektoniczno - budowlany. Komendant powołał się na treść art. 35 ust. 1 i ust. 4 oraz art. 34 ust. 3 P.b., i podniósł, że w świetle tych przepisów organy administracji architektoniczno-budowlanej, co do zasady, w sprawie o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę nie kontrolują rozwiązań projektowych zawartych w projekcie budowlanym, a jedynie kontrolują projekt zagospodarowania terenu, co wynika z art. 35 ust. 1 pkt 2 P.b. Kontrola projektu budowlanego może dotyczyć tylko obszaru wyznaczonego treścią art. 35 ust. 1 pkt 1 P.b., tj. zgodności z ustaleniami miejscowego planu albo z decyzją o warunkach zabudowy. Mając na uwadze powyższe, inwestor wskazał, że ewentualny spór o granice działki, na której zaprojektowano obiekt budowlany, nie może mieć wpływu na postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę. Zgodnie bowiem z powołaną przez Komendanta linią orzecznictwa, w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę nie podejmuje się rozstrzygnięć dotyczących rozgraniczenia, co wynika z braku kompetencji organów architektoniczno-budowlanych w tym zakresie. Nadto żaden przepis nie uzależnia wydania decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę od wyniku postępowania rozgraniczeniowego. Zgodnie natomiast z art. 35 ust. 4 P.b., jeśli inwestor spełni wymagania określone prawem budowlanym, w tym złoży oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz mapę zasadniczą z aktualną treścią, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Jak podkreślił inwestor, do wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę przedłożył oświadczenie o prawie do dysponowania działką nr [...], zaś oświadczenie to, dopóki nie zostanie skutecznie zakwestionowane, korzysta z domniemania jego zgodności ze stanem prawnym. Zakwestionowanie takiego oświadczenia, a więc obalenie wynikającego z niego domniemania nie może nastąpić przez samo twierdzenie strony niepoparte jakimkolwiek dokumentem, decyzją administracyjną, czy orzeczeniem sądu. W sytuacji, gdy elementem oświadczenia o prawie dysponowania nieruchomością jest określenie położenia granicy nieruchomości, na której ma być realizowana inwestycja, a więc przestrzenny zasięg prawa inwestora do dysponowania tą nieruchomością, konieczne jest skuteczne zakwestionowanie takiego oświadczenia. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, odwołujący nie podważyli skutecznie tego oświadczenia jakimkolwiek dokumentem. Nie toczyło i nie toczy się również jakiekolwiek postępowanie w sprawie o rozgraniczenie przedmiotowych nieruchomości. W ocenie skarżącego, odwołujący nie wykazali skutecznie, że inwestorowi nie przysługuje prawo do terenu działki nr [...]. Zarzuty podnoszone przez odwołujących nie mogły zatem stanowić przeszkody prawnej dla wydania pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego. Twierdzenia odwołujących nie są wystarczające do podważenia oświadczenia o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Przebieg granicy może zmienić bowiem dopiero decyzja administracyjna albo orzeczenie sądu powszechnego. Ponadto, przy często występujących w praktyce sporach sąsiedzkich, wykładnia przeciwna mogłaby prowadzić do paraliżu procesów inwestycyjnych, bądź nawet trwałej rezygnacji przez inwestorów z realizacji inwestycji budowlanych. Zdaniem inwestora, okoliczności sprawy dotyczące kwestionowania granicy pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...] nie uzasadniały uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Z podniesionych wyżej przyczyn, w ocenie skarżącego, brak było podstaw do wydania na zasadzie art. 138 § 2 k.p.a. zaskarżonej decyzji. Organ pierwszej instancji prawidłowo zaś dokonał analizy i oceny zgromadzonych dowodów, a twierdzenia odwołujących nie zostały udowodnione, a co więcej nie mają wpływu na wydanie rozstrzygnięcia w sprawie. W odpowiedzi na sprzeciw Wojewoda wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 64d § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Sprzeciw nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 64a p.p.s.a., od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". Do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64b § 1 p.p.s.a.), przy czym rozpoznając sprzeciw od decyzji, sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 64e p.p.s.a.). Kontrola zgodności z prawem decyzji wydanej przez organ drugiej instancji, od której wywiedziono sprzeciw, sprowadza się zatem do oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki wydania decyzji przewidziane w art. 138 § 2 k.p.a. Przepis ten stanowi, że organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. W kontrolowanej sprawie Wojewoda uchylił decyzję Prezydenta Miasta K. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą K. K. pozwolenia na budowę drogi dojazdowej wewnętrznej na działkach nr [...] i nr [...] położonych przy ul. [...] w K. oraz pozwolenia na rozbiórkę dwóch garaży blaszanych znajdujących się na działce nr [...]. Powodem kasacyjnego rozstrzygnięcia sprawy przez Wojewodę było to, że, zdaniem tego organu, mapa, na której sporządzony został projekt zagospodarowania terenu może być nieaktualna. Organ drugiej instancji nakazał, aby organ pierwszej instancji, prowadząc ponownie postępowanie, wyjaśnił kwestię dotyczącą jednoznacznego wskazania granic działki, na której wnioskowana jest do realizacji opisana wyżej inwestycja. Organ odwoławczy wyjaśnił bowiem, że pokazana w projekcie zagospodarowania działki granica między działkami nr [...] i nr [...] przecina jeden budynek (wschodnią część budynku), a z pisma Państwa Dybich z 29 listopada 2021 r., opisującego rezultat prac geodety wynika, że granica przecina oba budynki. Zdaniem Wojewody, również Komenda ma wiedzę, że przebieg granicy między działkami jest niejasny, ponieważ w piśmie z 3 listopada 2021 r. potwierdziła, że planowany do rozburzenia budynek położony jest częściowo na działce sąsiedniej o nr [...]. W pierwszej kolejności należy wskazać, bo umknęło to organowi odwoławczemu, że niniejsza sprawa dotyczy rozbiórki garaży blaszanych usytuowanych na działce [...], nadto położonych przy granicy z działką nr [...], nie zaś z działką nr [...]. Dlatego wszelkie rozważania organu drugiej instancji odnośnie tego, że granica pomiędzy działkami nr [...] i nr [...] przechodzi przez budynek (budynki) posadowione w granicy pomiędzy działkami nr nr [...] i 1284, nie mają znaczenia dla wyniku tej sprawy. Otóż z treści pism składanych przez strony postępowania przywołanych w uzasadnieniu decyzji kasacyjnej wprost można wyczytać, że nie zostało wszczęte postępowanie rozgraniczeniowe pomiędzy działkami nr nr [...] i [...], ponieważ w istocie nie ma sporu co do przebiegu granicy pomiędzy tymi działkami. Problematyczną kwestią jest ta związana z rozbiórką dwóch budynków mieszkalnych (przez niektórych określanych jako jeden budynek), której to inwestycji dotyczy sprawa rozstrzygnięta decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] zatwierdzająca projekt rozbiórki budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr [...], a którą Wojewoda uchylił decyzją z dnia [...] grudnia 2021 r. znak: [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji - sprzeciw od tej decyzji Wojewody złożony do tut. Sądu rozpoznawany jest pod sygn. akt II SA/Ke 999/21. Zatem powoływanie się przez organ na wątpliwości związane z przebiegiem tej granicy jako powód uchylenia decyzji wydanej w pierwszej instancji jest nieuprawnione. W każdym razie złożone przez inwestora oświadczenie o dysponowaniu nieruchomością na celem budowlane nie zostało skutecznie podważone. Nie sposób stwierdzić w okolicznościach tej sprawy, ale także w oparciu o treść uzasadnienia zaskarżonej sprzeciwem decyzji, aby organ pierwszej instancji dopuścił się naruszenia prawa procesowego poprzez zaakceptowanie projektu zagospodarowania terenu inwestycji przedstawionego na mapie załączonej do tego projektu, która przecież została opracowana przez geodetę uprawnionego i z wynikiem pozytywnym zweryfikowana przez organy służby geodezyjnej. Granice nieruchomości (działek ewidencyjnych) przyjęto na podstawie operatu ewidencji gruntów i budynków. Zatem stanowisko organu drugiej instancji wyrażone w uzasadnieniu decyzji kasacyjnej budzi słuszny sprzeciw skarżącego. W konsekwencji nie zasługuje na aprobatę dla zastosowania art. 138 § 2 k.p.a. wskazywany przez organ odwoławczy konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy. Pamiętać należy, że rozpoznając sprzeciw od decyzji kasacyjnej, Sąd administracyjny kontroluje wyłącznie przesłanki zastosowania dyspozycji art. 138 § 2 k.p.a., co oznacza, że Sąd nie dokonuje kontroli legalności udzielonego Komendzie pozwolenia na budowę. Sąd stwierdza tylko, że powody, które legły u podstaw wydania decyzji kasacyjnej przez Wojewodę, nie mogły stanowić podstawy do uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i skierowania sprawy do ponownego rozpatrzenia Prezydentowi Miasta K.. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na zasadzie art. 151a § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. Wojewoda będzie zobligowany do rozpoznania odwołania od decyzji pierwszej instancji z uwzględnieniem powyższych wskazań Sądu.