II SA/Ke 330/14

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 16 maja 2014 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J.P. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości. J.P. złożyła formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. W złożonym formularzu wnioskodawczyni podała, że jest osobą niepełnosprawną, prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z dorosłym niepełnosprawnym synem uczęszczającym do szkoły policealnej. Skarżąca pobiera zasiłek okresowy w wysokości 271 zł, a jej syn otrzymuje alimenty z funduszu alimentacyjnego w wysokości 350zł miesięcznie. Wnioskodawczyni nie wykazała żadnego majątku. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i rodzinną skarżącej, a zwłaszcza fakt utrzymywania się wyłącznie ze świadczeń z pomocy społecznej oraz brak majątku, uznano, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i syna, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 art. 245 § 1 i 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.