II SA/Ke 332/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Armański Sędzia WSA Agnieszka Banach Protokolant Starszy inspektor sądowy Urszula Opara po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2024 r. sprawy ze skargi M. Ś. na rozkaz personalny Komendanta Policji z dnia [...] kwietnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie wyrównania uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji w części, w jakiej odmawiają przyznania wyrównania do 100 % uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim od dnia [...] grudnia 2021 r. do dnia [...] maja 2022 r. oraz od dnia [...] sierpnia 2022 r. do dnia [...] października 2022 r.; II. zasądza od Komendanta Policji na rzecz M. Ś. kwotę [...](czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. II SA/Ke 332/24 Uzasadnienie M. Ś. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach rozkaz personalny nr [...] Komendanta Policji z 19 kwietnia 2024 r., którym organ uchylił rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w B. Z. nr [...] z [...] lutego 2024 r. i w to miejsce orzekł o: 1. Przyznaniu wyrównania do 100% uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim od dnia 4 sierpnia 2022 r. do dnia 18 sierpnia 2022 r.; 2. Odmowie przyznania wyrównania do 100% uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim od dnia 7 grudnia 2021 r. do dnia 6 maja 2022 r. oraz od dnia 19 sierpnia 2022 r. do dnia 14 października 2022 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że M. Ś. – specjalista Zespołu do walki z Przestępczością Przeciwko Mieniu Wydziału Kryminalnego Komendy Powiatowej Policji w B. Z. : - w dniu 8 czerwca 2022 r. zwrócił się do Komendanta KPP w B. Z. o wyrównanie uposażenia do 100% za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim od 7 grudnia 2021 r. do 6 maja 2022 r.; - w dniu 22 listopada 2022 r. wystąpił o wyrównanie uposażenia do 100% za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim od 4 sierpnia 2022 r. do 14 października 2022r. jako kontynuacji leczenia związanego z zakażeniem koronawirusem w dniu 28 listopada 2020 r. Organ ustalił, że podkom. M. Ś. w trakcie egzaminu oficerskiego w WSPol w S. w dniu 28 listopada 2020 r. został zakażony wirusem SARS-COV-2. Konsekwencją przedmiotowego zdarzenia było przebywanie ww. funkcjonariusza w kwarantannie, a następnie na zwolnieniu lekarskim do 21 lutego 2021 r. Przedmiotowa absencja została uznana jako związana z wykonywaniem zadań służbowych, co skutkowało naliczeniem mu 100% wynagrodzenia za cały okres nieobecności w służbie. Uznając, że wniosek z 8 czerwca 2022 r. został złożony po 10 miesiącach od powrotu do służby po zakażeniu koronawirusem w związku z wykonywaniem zadań służbowych, przełożony w sprawach osobowych podjął decyzję o skierowaniu policjanta na komisję lekarską celem ustalenia związku schorzeń ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby dla celów ustalenia wysokości wynagrodzenia przysługującego funkcjonariuszowi za okres zwolnienia od zajęć służbowych z powodu choroby. Orzeczeniem nr [...] z 27 lipca 2022 r. Świętokrzyska Rejonowa Komisja Lekarska w K. stwierdziła, że okres absencji chorobowej policjanta od 7 grudnia 2021 r. do 6 maja 2022 r. nie pozostaje w związku ze służbą. W wyniku odwołania Centralna Komisja Lekarska podległa MSWiA w Ł. orzeczeniem nr [...] z [...] września 2022 r. utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie, wskazując, że w okresie od 7 grudnia 2021 r. do 6 maja 2022 r. podstawą orzeczenia niezdolności do zajęć służbowych było schorzenie o kodzie wg Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych Rewizja 10 (dalej "ICD10" ) - D 38.3 (nowotwór o niepewnym lub nieznanym charakterze ucha środkowego, narządu układu oddechowego i klatki piersiowej), które nie figuruje w załączniku (tj. załączniku nr [...] do rozporządzenia MSWiA z dnia 25 kwietnia 2019 r. w sprawie ustalenia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Ochrony państwa (Dz.U. 2019.921 – dalej jako rozporządzenie), w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. W odniesieniu do wniosku z [...] listopada 2022 r. przełożony w sprawach osobowych mając na uwadze termin jego złożenia, okres zwolnienia lekarskiego, a także poprzednie orzeczenia komisji lekarskich, również skierował ww. policjanta na komisję lekarską, celem ustalenia związku schorzeń ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby dla celów ustalenia wysokości wynagrodzenia przysługującego funkcjonariuszowi za okres zwolnienia od zajęć służbowych z powodu choroby. Orzeczeniem nr [...] z 24 stycznia 2023 r. Świętokrzyska Rejonowa Komisja Lekarska w K. uznała, że okres absencji chorobowej policjanta od dnia 4 sierpnia 2022 r. do 14 października 2022 r. nie pozostaje w związku ze służbą. W wyniku złożonego odwołania Centralna Komisja Lekarska podległa MSWiA w Ł. orzeczeniem nr [...] z 10 marca 2023 r. utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie, wskazując, że powodem niezdolności do służby odwołującego w tym okresie było schorzenie o kodzie wg Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych Rewizja 10 (ICD 10) "J98" (inna choroba układu oddechowego) i "[...]" (inna określona choroba układu oddechowego), które nie figuruje w załączniku do ww. rozporządzenia, wobec czego brak jest podstaw prawnych do uznania go za pozostające w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. Zgodnie ze stanowiskiem komisji lekarskiej, załączona dokumentacja medyczna pozwala przyjąć, że powodem niezdolności do służby w okresie od 4 sierpnia 2022 r. do 18 sierpnia 2022 r. były następstwa przebytego w 2020 r. zakażenia wirusem SARS COV-2 (realizacja skierowania z dnia 5 marca 2021 r. - rehabilitacja po przebytym Covid-19). Stwierdzony w dniu 19 sierpnia 2022 r. u odwołującego pozytywny wynik testu w kierunku zakażenia SARS-CoV-2, gdzie rozpoznano COVID-19, zalecono reżim sanitarny i izolację oraz wdrożono leczenie, które kontynuowano w warunkach ambulatoryjnych, powoduje, że niezdolność do służby policjanta od 19 sierpnia 2022 r. nie wynika ze szczególnych warunków i właściwości służby, ponieważ do zakażenia doszło w trakcie pobytu na oddziale rehabilitacyjnym, a nie w okresie pełnienia służby. Organ odwoławczy wskazał, że spór w niniejszej sprawie dotyczy tego, czy przebywanie odwołującego na zwolnieniach lekarskich w okresie od 7 grudnia 2021 r. do 6 maja 2022 r. oraz od 4 sierpnia 2022 r. do 14 października 2022 r. było związane z zakażeniem lub zachorowaniem na chorobę, o której mowa w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi oraz czy stwierdzone zakażenie lub zachorowanie powstało w związku z wykonywaniem zadań służbowych w okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii z powodu tej choroby. Przywołując brzmienie art. 121b ust. 1, ust. 5 pkt 8, ust. 6 pkt 4 ustawy o Policji Komendant Policji na podstawie materiału dowodowego, w tym orzeczeń lekarskich przyjął, że jedynie w okresie 4 sierpnia 2022 r. do 18 sierpnia 2022 r. niezdolność do służby policjanta była następstwem przebytego w 2020 r. zakażenia wirusem SARS-CoV-2, uzasadniającym prawo do 100% uposażenia. Zakażenie w dniu 19 sierpnia 2022 r., wirusem SARS-CoV-2, jego reżim sanitarny i izolację nie sposób uznać za niezdolność do służby uprawniającą do 100 % uposażenia, bowiem do zakażenia bezsprzecznie nie doszło w trakcie wykonywania zadań służbowych, a pobytu na oddziale rehabilitacyjnym, co znalazło potwierdzenie w orzeczeniu Centralnej Komisji Lekarskiej podległej MSWiA w Ł. z 10 marca 2023 r. Odnosząc się do przesłanek z art. 121b ust. 5 pkt 2 ustawy o Policji, organ stwierdził, że dla ustalenia związku schorzeń ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby dla celów ustalenia wysokości wynagrodzenia przysługującego funkcjonariuszom Policji za okres zwolnienia od zajęć służbowych z powodu choroby zwrócono się do właściwych w tych sprawach komisji lekarskich. Zarówno Świętokrzyska Rejonowa Komisja Lekarska w K., jak i orzekająca w trybie odwoławczym Centralna Komisja Lekarska podległa MSWiA w Ł., orzekła, że okres zwolnień lekarskich od 7 grudnia 2021 r. do 6 maja 2022 r. oraz od 4 sierpnia 2022 r. do 14 października 2022 r. nie pozostaje w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. Eksponując wątek związania orzeczeniem lekarskim, podkreślono, że ww. orzeczenia nie zostały wzruszone i stanowiły podstawę wydanej decyzji. Reasumując Komendant Policji uznał, że czasowa niezdolność do służby z powodu choroby w całym wnioskowanym przez stronę okresie nie pozostaje w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby (art. 121b ust. 5 pkt 2 ustawy o Policji). Ponadto niezdolność do służby z powodu choroby w okresie od 7 grudnia 2021 r. do 6 maja 2022 r. oraz od 19 sierpnia 2022 r. do 14 października 2022 r. nie pozostaje również w związku ze stwierdzeniem zakażenia lub zachorowania na chorobę, o której mowa w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi ("art. 121 b ust. 5 pkt ustawy o Policji"). Nawet przyjmując, że niezdolność do służby w okresie od 19 sierpnia 2022 r. mogłaby mieć związek z zakażeniem wirusem SARS-CoV-2, to nie pozostaje ona w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, bowiem do zakażenia nie doszło podczas pełnienia służby. Uwzględniając zaistniałe w sprawie okoliczności organ odwoławczy zreformował decyzję organu I poprzez przyznanie podkom. M. Ś. wyrównania do 100% uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim od dnia 4 sierpnia 2022 r. do dnia 18 sierpnia 2022 r. oraz odmowie przyznania wyrównania do 100% uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim od dnia 7 grudnia 2021 r. do dnia 6 maja 2022 r. oraz od dnia 19 sierpnia 2022 r. do dnia 14 października 2022 r. Skargę na rozkaz personalny nr [...] Komendanta Policji z 19 kwietnia 2024 r. złożył M. Ś. zarzucając zaskarżonemu rozstrzygnięciu: naruszenie art. 121b ust. 5 pkt 8 ustawy o Policji poprzez jego niezastosowanie i rozpoznanie raportu odwołującego się wyłącznie w oparciu o przesłanki, o których mowa w art. 121b ust. 1 i 5 pkt 2 ustawy o Policji i orzeczenia Komisji Lekarskich pomimo, iż M. Ś. zgłosił swoje roszczenie o wyrównanie mu do 100 % wynagrodzenia powołując się na fakt, iż doszło do zakażenia i zachorowania na chorobę, o której mowa w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, zaś stwierdzone zakażenie, a kolejno zachorowanie powstało w związku z wykonywaniem zadań służbowych w okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii z powodu tej choroby, co doprowadziło do zaniechania ustalenia czy doszło do przesłanek, o których mowa w naruszonej normie prawnej i niewyjaśnienie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności oraz pominięcia dowodów z zalegającej w aktach sprawy dokumentacji medycznej, a w konsekwencji doprowadziło do nierozpoznania istoty sprawy, błąd w ustaleniach faktycznych mający znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy polegający na nieuzasadnionym przyjęciu, iż zwolnienia lekarskie nie obejmują okresów, w których skarżący zwolniony był od zajęć służbowych z powodu stwierdzenia zakażenia lub zachowania na chorobę, a zachorowanie nie powstało w związku z wykonywaniem zadań służbowych w okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii z powodu tej choroby, pomimo tego, iż z dokumentacji medycznej skarżącego wynika, iż zwolnienia wywołane zostały stanami chorobowymi ściśle powiązanymi związkiem przyczynowo - skutkowym i stanowią konsekwencję zakażenia z dnia 28.11.2020 roku. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia, przeprowadzenie rozprawy i zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, w tym także kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu skargi podkreślono, że absencja spowodowana zakażeniem skarżącego wirusem SARS-COV-2 w trakcie egzaminu oficerskiego w WSPOl w S., czego konsekwencją było przebywanie na kwarantannie, a potem kolejno na zwolnieniu lekarskim do dnia 21.02.2021 roku, nie była kwestionowana jako związana z wykonywaniem zadań służbowych i odwołującemu się naliczono za nią 100 % uposażenia za cały okres nieobecności. Zaskakującym jest zatem, iż dalsze zwolnienia nie doczekały się analogicznej oceny, pomimo tego, iż wywołane zostały stanami chorobowymi ściśle powiązanymi związkiem przyczynowo - skutkowym i stanowią konsekwencję zakażenia z dnia 28.11.2020 roku. Zdaniem autora skargi całe obszerne uzasadnienie organu odwołuje się do innej podstawy prawnej oraz orzeczeń Komisji Lekarskich, które nie są władne do orzekania w przedmiocie art. 121b ust. 5 pkt 8 ustawy o Policji. Oznacza to, że ponownie nie zbadano przesłanek, o których mowa w punkcie 8, a nie 2 art. 121b ust. 5 ustawy o Policji. Podobnie jak organ pierwszej instancji Komendant Policji motywuje swoją decyzję o odmowie okolicznością, iż Świętokrzyska Rejonowa Komisja Lekarska w K. oraz organ odwoławczy uznały, że okres absencji chorobowej M. Ś. nie pozostaje w związku ze służbą. Organ zakłada, że sam nie posiada kompetencji do oceny stanu zdrowia oraz przyczyn przebywania funkcjonariusza na zwolnieniu, a jednocześnie pomija dowody z dokumentów, które w tym przedmiocie świadczą (dokumentacja medyczna). W uzasadnieniu wskazuje jedynie, iż decyzję swą opiera na orzeczeniach Komisji lekarskich. Co istotne komisje te nie orzekały w zakresie przedmiotu sprawy, gdyż jak same wskazują nie mają tego w zakresie swoich kompetencji. Organ zatem opiera swe rozstrzygnięcie o orzeczenie komisji, która jak sama wskazuje nie orzekła w przedmiocie istotnym dla rozstrzygnięcia, o którym zresztą orzec nie mogła z braku kompetencji w tym zakresie. Jednocześnie Organy na potrzeby niniejszego postępowania nie dostrzegają kompetencji własnych pomimo tego, iż przecież samodzielnie podjęto decyzję w tożsamym przedmiocie za okres pierwszego zwolnienia po zakażeniu nie kierując nawet odwołującego się na Komisję. W tamtym wypadku postąpiono zresztą słusznie, skoro Komisja nie orzeka w przedmiocie przesłanek z art. 12 lb ust. 5 pkt 8 ustawy o Policji, a uprawniona jest do orzekania co do pkt 2 tejże normy prawnej w oparciu o właściwe rozporządzenie, które z kolei nie obejmuje kodu choroby stwierdzonej u odwołującego się, bowiem dotyczy innej kategorii przesłanek uzasadniających wyrównanie uposażenia. Skarżący wywodzi, że na gruncie niniejszej sprawy nie poczyniono żadnych ustaleń, nie dokonano oceny żadnych dowodów w postaci dokumentacji medycznej i nie oceniono w konsekwencji prawidłowo związku przyczynowo - skutkowego pomiędzy niekwestionowanym zakażeniem odwołującego się w dniu 28 listopada 2020 roku związanym z wykonywaniem zadań służbowych, a schorzeniami wskazywanymi przez lekarzy jako jego powikłania i konsekwencje, a tym samym nie rozpoznano istoty sprawy. Komisja jak sama wskazała udzieliła odpowiedzi na pytanie czy zrealizowane są przesłanki z pkt 2, a nie 8 ust. 5 art. 121b ustawy o Policji, gdyż do tego nie jest władna. Organy obu instancji natomiast wskazują, że one nie dokonywały oceny wobec braku kompetencji. Ustaleń i oceny istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy zatem nie poczyniono, pomimo tego, iż w aktach sprawy znajduje się dokumentacja medyczna świadcząca o tym, że oba kwestionowane okresy zwolnień od służby stanowiły dalej idące konsekwencje "pierwotnego" zakażenia, a co za tym idzie zrealizowane są przesłanki uzasadniające wyrównanie uposażenia do 100 % w oparciu o przepisy ustawy z dnia 28.10.2020 r. o zmianie ustaw w związku z przeciwdziałaniem sytuacjom kryzysowym związanym z wystąpieniem COVID-19 i art. z art. 121b ust. 5 pkt 8 ustawy o Policji, nie zaś w oparciu o orzeczenie Komisji, która bazowała na rozporządzeniu powstałym na inne potrzeby i stosowane w odrębnych stanach faktycznych. Organy bezpodstawnie zatem stwierdzają - wbrew dokumentacji medycznej - iż zwolnienia lekarskie nie obejmują okresów, w których skarżący zwolniony był od zajęć służbowych z powodu stwierdzenia zakażenia lub zachowania na chorobę, a zachorowanie nie powstało w związku z wykonywaniem zadań służbowych w okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii z powodu tej choroby. W opinii skarżącego, Komisje lekarskie nie orzekały w przedmiocie niniejszej sprawy, a zatem konkluzje postawione w ich orzeczeniach nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia. Komisje same wskazywały, że orzekają w przedmiocie pkt 2, a nie punktu 8 art. 121b ust. 5 ustawy o Policji. Organ nie musi zatem kwestionować prawomocnych orzeczeń Komisji lecz przyjąć, iż w tym konkretnym przypadku orzeczenie Komisji nie wpływa na rozstrzygnięcie, co oznacza konieczność dokonania własnych ustaleń. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935), dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w sposób, który odpowiednio miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Zasady ustalania wysokości uposażenia przysługującego policjantowi w razie choroby określają przepisy art. 121b ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. 2024, poz 145). Zgodnie z tym przepisem, w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim policjant otrzymuje 80% uposażenia (ust. 1). Jednak stosownie do treści art. 121b ust. 5 tej ustawy, jeżeli zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym policjant jest zwolniony od zajęć służbowych z powodu: 1) wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby, 2) choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby, 3) wypadku w drodze do miejsca pełnienia służby lub w drodze powrotnej ze służby, 4) choroby przypadającej w czasie ciąży, 5) poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów, 6) oddania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby krwi lub z powodu badania lekarskiego dawców krwi, 7) przebywania na obserwacji w podmiocie leczniczym w wyniku skierowania przez komisję lekarską, 8) stwierdzenia zakażenia lub zachorowania na chorobę, o której mowa w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, przy czym stwierdzone zakażenie lub zachorowanie powstało w związku z wykonywaniem zadań służbowych w okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii z powodu tej chorób - zachowuje on prawo do 100% uposażenia. Prawo do 100% uposażenia przysługuje również wtedy, gdy policjant został zwolniony od zajęć służbowych na skutek podlegania obowiązkowej kwarantannie, izolacji lub izolacji w warunkach domowych, o których mowa w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, jeżeli podleganie tej kwarantannie lub izolacji powstało w związku z wykonywaniem zadań służbowych w okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii z powodu tej choroby (art. 121b ust. 6 pkt 4). Wykonywanie zadań służbowych, o których mowa w ust. 5 pkt 8 i ust. 6 pkt 4, stwierdza pisemnie przełożony właściwy do spraw osobowych lub upoważniona przez niego osoba (art. 121b ust. 6a). W analizowanym przypadku skarżący domagał się wyrównania do 100% uposażenia za okres zwolnienia z obowiązków służbowych w okresie od 7.12.2021 r. do 6.05.2022 r. (raport wpłynął 8 czerwca 2022 r.) i w okresie 4.08.2022 r. do 14.10.2022 r. (raport wpłynął 22.11.2022 r.). W obu wnioskach skarżący powoływał się na okoliczność zarażenia wirusem SARS-CoV2 w trakcie kursu w WSPol w S. podnosząc, że za okres przebywania na kwarantannie, izolacji domowej i zwolnieniu lekarskim w okresie od 18.12.2020 r. do 21.02.2021 r. otrzymał 100% uposażenia. Zwolnienia lekarskie za wymienione we wnioskach okresy skarżący uważa za kontynuację leczenia w poradni POZ, Pulmonologicznej i Torakochirurgicznej, co uzasadnia ich pozytywne rozpatrzenie. Skarżący nie wskazywał konkretnej podstawy swojego żądania. Jak wynika z treści decyzji organu I instancji podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowił art. 121b ust. 1 i 5 pkt 2 ustawy o Policji. Celem ustalenia związku schorzeń ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby dla celów ustalenia wysokości wynagrodzenia przysługującego policjantowi za okres zwolnienia od zajęć służbowych z powodu choroby, skarżący został skierowany przez KPP w B. Z. do Świętokrzyskiej Rejonowej Komisji Lekarskiej, a po wniesieniu odwołania od wydanego w sprawie orzeczenia do Centralnej Komisji Lekarskiej. Dwuetapowe postępowanie orzecznicze nie wykazało, że choroba skarżącego ma związek ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby, co uzasadniało odmowę przyznania skarżącemu 100% uposażenia za okres objęty zwolnieniami lekarskimi. Jednocześnie poza sferą badania organu były przesłanki uzasadniające 100% wynagrodzenia z tytułu absencji określone w pkt 8 ust. 5 art. 121b ustawy, pomimo powoływania się przez policjanta na fakt, że doszło do zakażenia i zachorowania na chorobę, o której mowa w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, przy czym stwierdzone zakażenie powstało w związku z wykonywaniem zadań służbowych w okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemiologicznego lub stanu epidemii z powodu tej choroby. Organ II instancji, który zreformował decyzję organu I instancji oprócz zbadania sprawy w aspekcie przesłanek przewidzianych art. 121b ust. 5 pkt 2 ustawy o Policji, ograniczył się do przywołania treści art. 121b ust. 5 pkt 8 cyt. ustawy i lakonicznego stwierdzenia, że uwzględniając zebrany w sprawie materiał dowodowy, w tym orzeczenia komisji należy jednoznacznie przyjąć, że jedynie w okresie od 4 sierpnia 2022 r. do dnia 18 sierpnia 2022 r., niezdolność do służby policjanta była następstwem przebytego w 2020 r. zakażenia wirusem SARS-CoV-2, uzasadniającego prawo do 100% uposażenia. W ocenie Sądu, taka argumentacja organu wobec braku przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie istnienia przesłanek określonych w art. 121b ust. 5 pkt 8 cyt. ustawy, świadczy o naruszeniu przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ta zaś okoliczność stanowi podstawę do uwzględnienia skargi z przyczyn wskazanych w art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 7 kpa organ administracji publicznej ma obowiązek podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Realizację zasady prawdy obiektywnej zapewniają przede wszystkim gwarancje procesowe zawarte w przepisach regulujących postępowanie dowodowe. Według art. 77 § 1 kpa organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Ocena czy dana okoliczność została udowodniona następuje na podstawie całokształtu materiału dowodowego (art. 80 kpa). Wyrazem zajętego przez organ stanowiska jest uzasadnienie podjętej decyzji, które powinno zawierać elementy wskazane w art. 107 § 3 kpa. Wskazanym wymogom organ nie sprostał. Przede wszystkim nie przeprowadził żadnej wykładni art. 121b ust. 5 pkt 8 ustawy o Policji, nie przenalizował tego przepisu w kontekście twierdzeń skarżącego, że okres zwolnienia lekarskiego, za które on domaga się 100% uposażenia, ma związek z powikłaniami po przebytym zakażeniu COVID-19, do którego doszło w trakcie pełnionych obowiązków służbowych. Z uwagi na podnoszone przez stronę okoliczności rozumienie ww. przepisu jest niezwykle istotne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, zwłaszcza, że organ I instancji, jak zostało już wyżej podniesione, w ogóle tego przepisu nie stosował. Tymczasem organ odwoławczy nie wypowiedział się jednoznacznie, czy dyspozycja art. 121b ust. 5 pkt 8 ustawy o Policji obejmuje wyłącznie zakażenia lub zachorowania na chorobę, o której mowa w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, czy też obejmuje również ich następstwa. Uznanie za zasadne przyznania wyrównania skarżącemu do 100 % uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim od 4.08.2022 r. do 18.08.2022 r. pozwala przyjąć, że organ opowiada się za tym drugim rozumieniem. Skoro tak, to niewątpliwie dla rozstrzygnięcia, czy za pozostałe okresy nieobecności skarżący zachowuje prawo do 100 % uposażenia, niezbędne będzie rozważenie, czy schorzenia objęte zwolnieniem lekarskim mają związek z powikłaniami po przebytym zakażeniu COVID-19, do którego doszło w trakcie pełnionych obowiązków służbowych w kontekście całego zgromadzonego materiału dowodowego, w tym dostarczonej przez skarżącego dokumentacji medycznej, a takich działań organ nie podjął. Dla oceny schorzenia policjanta i jego związku z niezdolnością do służby nie wystarczy bowiem powołanie się przez organ wyłącznie na stanowisko zawarte w orzeczeniu komisji lekarskiej, gdyż jak słusznie podnosi skarżący i co zostało potwierdzone w orzeczeniu Nr [...] Centralnej Komisji Lekarskiej podległej MSWiA z 10 marca 2023 r., tego typu komisja nie ma kompetencji bądź wyłącznej kompetencji do ustalania powodów niezdolności do służby w ramach regulacji art. 121b ust. 5 pkt 8 ustawy o Policji. Z tych względów pogląd organu, że niezdolność do służby z powodu choroby w okresie od 7 grudnia 2021 r. do 6 maja 2022 r. oraz 19 sierpnia 2022 r. do 14 października 2022 r. nie pozostaje w związku ze stwierdzeniem zakażenia lub zachorowania na chorobę, o której mowa w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu chorób zakaźnych u ludzi wobec niewyjaśnienia tej kwestii oraz braku jej oceny, nie poddaje się kontroli sądu. W orzecznictwie sądowoadministarcyjnym podkreśla się, że jako dowolne należy traktować ustalenia faktyczne znajdujące wprawdzie potwierdzenie w materiale dowodowym, ale niekompletnym czy nie w pełni rozpatrzonym. Zarzut dowolności wykluczają dopiero ustalenia dokonane w całokształcie materiału dowodowego, zgromadzonego i rozpatrzonego w sposób wyczerpujący, a więc przy podjęciu wszystkich kroków niezbędnych dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego jako warunku niezbędnego do wydania decyzji o przekonującej treści. Nie podejmując wymienionych wyżej czynności, organy nie zgromadziły materiału dowodowego w sposób wyczerpujący i nie rozpatrzyły całokształtu materiału dowodowego, który pozwoliłby na dokonanie prawidłowych ustaleń mających istotne znaczenie w sprawie, czym naruszyły art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 kpa. W tym kontekście co najmniej przedwczesne jest stwierdzenie orzekających w sprawie organów, że niezdolność do służby z powodu choroby w okresie od 7 grudnia 2021 r. do 6 maja 2022 r. oraz od 19 sierpnia 2022 r. do 14 października 2022 r. nie pozostaje w związku ze stwierdzeniem zakażenia lub zachorowania na chorobę, o której mowa w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu chorób zakaźnych u ludzi, jak również, że stwierdzone zakażenie lub zachorowanie nie powstało w związku z wykonywaniem zadań służbowych w okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii z powodu tej choroby, co skutkowało wydaniem decyzji odmawiającej przyznania wyrównania do 100 % uposażenia za okres przebywania na zwolnieniach lekarskich. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ I instancji uwzględniając poczynione przez Sąd rozważania, przeanalizuje całość materiału dowodowego, a następnie da wyraz swojemu stanowisku w treści uzasadnienia. Dopiero całość zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i jego wnikliwa ocena pozwoli organowi w sposób niebudzący wątpliwości ustalić, czy w aspekcie art. 121b ust. 5 pkt 8 ustawy o Policji występują przesłanki do przyznania skarżącemu 100 % uposażenia za okresy przebywania na zwolnieniach lekarskich w okresie od 7 grudnia 2021 r. do 6 maja 2022 r. oraz od 19 sierpnia 2022 r. do 14 października 2022 r. Mając na uwadze powyższe względy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.