II SA/Ke 333/10
PostanowienieWSA w Kielcach2010-06-22
Skład orzekający: Sędzia NSA Teresa Kobylecka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez Prezesa Zarządu Spółki Leśnej Wspólnoty Gruntowej, bez dołączenia pełnomocnictwa do jednoosobowego reprezentowania spółki, mimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych, powinna zostać odrzucona?Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ skarżąca Spółka Leśnej Wspólnoty Gruntowej nie uzupełniła braków formalnych w wyznaczonym terminie. Brak właściwej reprezentacji, polegający na braku pełnomocnictwa dla Prezesa Zarządu do jednoosobowego działania w imieniu spółki, uniemożliwił nadanie sprawie biegu, co stanowiło podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA.Stan faktyczny
Spółka Leśnej Wspólnoty Gruntowej wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie uznania gruntu rolnego za mienie gminne. Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu i uzupełnienia braku formalnego w postaci dokumentu określającego umocowanie do reprezentacji. Skarżąca uiściła wpis i złożyła wyjaśnienia dotyczące swojej osobowości prawnej oraz statutu, jednak nie przedłożyła dokumentu potwierdzającego umocowanie Prezesa Zarządu do jednoosobowego reprezentowania spółki w postępowaniu sądowoadministracyjnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę Spółki A.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Kobylecka po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie uznania gruntu rolnego za mienie gminne p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Spółki A.
Spółka Leśnej Wspólnoty Gruntowej wniosła w dniu 27 kwietnia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie uznania gruntu rolnego za mienie gminne. Pod skargą podpisał się Prezes Zarządu G. J..
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 1 czerwca 2010 r., wezwano skarżącą Spółkę do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (statut, aktualny odpis z KRS) w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Ze zwrotnego potwierdzania odbioru wynika, że wezwanie do uzupełnienia braków skargi zostało doręczone skarżącej w dniu 4 czerwca 2010 r. Termin do uzupełnienia braków skargi upłynął zatem w dniu 11 czerwca 2010 r.
Wpis od skargi został uiszczony w dniu 11 czerwca 2010 r. Tego samego dnia Prezes Zarządu G. J. złożył pismo, w którym wyjaśnił, że Spółka nie posiada wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego, gdyż ma osobowość prawną z mocy ustawy z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (Dz. U. Nr 28, poz. 169 ze zm.). Natomiast Statut Spółki, jak również skład osobowy został złożony do akt administracyjnych sprawy. Ponadto pismem z dnia 16 czerwca 2010 r. poinformował Sąd, że uchwałą z dnia 24 kwietnia 2010 r., której kopię załączył, Zarząd w osobach: Prezes – G. J, Vice-Prezes – M. D., Sekretarz – J. M., Skarbnik – M. P., Członek Zarządu – A. P. jednogłośnie zadecydował o skierowaniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Ponadto Prezes stwierdził, że wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach jako osoba kierująca z mocy statutu pracami Zarządu i korzystając z pełnomocnictwa do reprezentowania Zarządu załączonego do akt administracyjnych sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Stosownie do art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu sądowoadministracyjne przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu.
Zgodnie z art. 15. ust. 1 o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych, spółka do sprawowania zarządu nad wspólnotą gruntową jest osobą prawną i działa na podstawie statutu. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się Statut Spółki Leśnej Wspólnoty Gruntowej zatwierdzony decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] znak:[...]. Z § 13 Statutu wynika, że Zarząd Spółki składa się z : Prezesa, Vice Prezesa, Sekretarza, Skarbnika, Członka. Stosownie do § 14 Statutu, pracą Zarządu Spółki kieruje Prezes, który zwołuje zebrania Zarządu. Zgodnie z §15 Statutu do zakresu działania Zarządu Spółki należą wszystkie sprawy niezastrzeżone do kompetencji ogólnego zebrania członków lub komisji rewizyjnej, w szczególności reprezentowanie Spółki.
Treść przedłożonej Sądowi uchwały z dnia 24 kwietnia 2010 r. wskazuje, że pięcioosobowy Zarząd Spółki jednogłośnie zadecydował o zaskarżeniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, a zatem skarga powinna zostać podpisana przez wszystkich pięciu członków Zarządu. W aktach sprawy brak jest pełnomocnictwa dla Prezesa G. J. do jednoosobowego reprezentowania Spółki Leśnej Wspólnoty Gruntowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Strona skarżąca pomimo odebrania stosownego wezwania również nie przedłożyła dokumentu, z którego wynikałoby, że G. J. jest umocowany jednoosobowo do sporządzenia i wniesienia do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargi w imieniu Spółki Leśnej Wspólnoty Gruntowej.
Reasumując, w rozpatrywanej sprawie uprawnionym do wniesienia skargi w imieniu Spółki Leśnej Wspólnoty Gruntowej był pięcioosobowy Zarząd, a Prezes Zarządu G. J. mógł złożyć skargę tylko na podstawie pełnomocnictwa, którego nie przedłożył pomimo stosownego wezwania. Brak właściwej reprezentacji skarżącej Spółki stanowi brak formalny, który nie został usunięty w wyznaczonym terminie, a to uniemożliwia nadanie sprawie biegu.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, uniemożliwiając tym nadanie sprawie biegu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło