II SA/Ke 335/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka (spr.),, Sędzia WSA Jacek Kuza, Protokolant Asystent sędziego Dorota Pawlicka, po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2008 r. w Wydziale II na rozprawie sprawy ze skargi G. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie: przekazania innemu organowi według właściwości wniosku o uchylenie uchwały w sprawie zmiany studium zagospodarowania p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zwrócić G.G. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. II SA/Ke 335/08 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...], którym przekazano Wojewodzie do załatwienia według właściwości pismo G. G. o uchylenie uchwały w sprawie zmiany Studium Zagospodarowania Przestrzennego w obszarze między ulicami [...], [...] i [...] w K. oraz przystąpienia do uchwalenia zmiany w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego w tym obszarze. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach G. G., zaznaczając iż skargą swą obejmuje również pisma Wojewody z dnia [...] oraz z dnia [...]. Skarżący wniósł o uchylenie uchwały Rady Miasta z dnia [...] Nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Kielcach w dniu 12 sierpnia 2007 r. skarżący oświadczył, że cofa skargę ponieważ był przekonany, że może być ona rozpoznana jako skarga na uchwałę dotyczącą studium uwarunkowań planu, a ponadto sądził, że składając skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wyczerpuje tryb z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym (k.30). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki określone w zdaniu drugim cytowanego przepisu, a zatem cofnięcie skargi było w świetle art. 60 p.p.s.a. dopuszczalne i skuteczne. Stosownie zatem do treści art. 161 §1 pkt 1 p.p.s.a. postępowanie sądowe podlegało umorzeniu. Rozstrzygniecie zawarte w punkcie II postanowienia zostało oparte na art. 232 § 1 pkt 1a p.p.s.a.