II SA/Ke 337/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędziowie Asesor WSA Jacek Kuza, Asesor WSA Sylwester Miziołek (spr.), Protokolant referent stażysta Sergiusz Leydo, po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi L. L. na decyzję Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. Decyzją z dnia [...]Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...]. Nr [...] o pozbawieniu uprawnień kombatanckich L. L. s. W. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ podniósł, iż w wyniku przeprowadzonego postępowania weryfikacyjnego ustalono, iż L. L. uzyskał uprawnienia kombatanckie z mocy orzeczenia Zarządu Wojewódzkiego Związku Bojowników o Wolność i Demokracje w T. z tytułu walki zbrojnej o utrwalanie władzy ludowej w okresie od 5.03.1945 do 31.12.1947. W wyżej wymienionym okresie był zatrudniony w Wojewódzkim Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego w K. i Z. w charakterze młodszego i starszego referenta, a następnie młodszego wywiadowcy i kierownika sekcji. W tym czasie jako pracownik operacyjny brał udział w walkach z reakcyjnym podziemiem. Tak więc w stosunku do zainteresowanego ma zastosowanie atr.21 ust.2 ptk.4 lit.a ustawy z 24 stycznia 1991roku O kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 2002 nr 42 poz. 371), który stanowi, że uprawnienia kombatanckie nie przysługują osobie, która w latach 1944-56 pełniła służbę lub funkcję i była zatrudniona w strukturach Urzędów Bezpieczeństwa, Służby Bezpieczeństwa i Informacji Wojskowej a także nadzorujących je komórkach jednostek zwierzchnich związanych ze stosowaniem represji wobec osób działających na rzecz suwerenności i niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto organ stwierdził, iż do statusu prawnego L. L. nie ma zastosowania przepis art.21 ust.3 ptk.1 wyżej wymienionej ustawy mówiący, iż przepisów o pozbawieniu uprawnień kombatanckich nie stosuje się do osoby, która przedłoży dowody, że do wymienionych służb i organów została skierowana przez Organizacje Niepodległościowe lub przez te organizacje była zwerbowana w celu udzielenia im pomocy. Ustaleń powyższych, oraz oceny zebranego materiału organ dokonał zgodnie z zaleceniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 5 lutego 2002roku w sprawie II SA/Kr 981/99 uchylił wcześniejsze decyzje kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]i [...] Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył L. L., który uznał ją za niesłuszną i krzywdzącą go. W uzasadnieniu jej nie zgodził się z oceną dokonaną przez organ i wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie jej, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Jak wynika z pisma Urzędu Stanu Cywilnego w Ć. z dnia 19 grudnia 2005roku i dołączonego do tego pisma odpisu skróconego aktu zgonu nr 1/2005 L.L. zmarł 10 stycznia 2005roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt. 2) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Uprawnienia kombatanckie określone w przepisach ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. Nr 42 poz. 371 ze zm.) przysługują kombatantom i osobom, o których mowa w art. 2 i 4 tej ustawy i przyznawane są w trybie jej przepisów. Ukształtowane zostały one jako uprawnienia o charakterze osobistym w tym sensie, że przysługują wymienionym podmiotom i nie przechodzą na inne osoby. W świetle art. 20 ust. 3 ustawy o kombatantach, wyjątek od powyższej zasady dotyczy wdów lub wdowców-emerytów i rencistów pozostałych po kombatantach i uprawnionych do świadczeń z ustawy o kombatantach w zakresie oznaczonym w tym przepisie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2001 r. V SA 638/01 oraz z dnia 1 grudnia 1995 r. SA/GD 2197/94 ). Ponieważ przepisy ustawy o kombatantach nie przewidują dalszych wyjątków od powyższej zasady osobistego charakteru uprawnień kombatanckich, należało przyjąć, że przedmiot niniejszego postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego L L. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny , na podstawie powołanego przepisu art. 161 § 1. pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ), umorzył postępowanie.