II SA/Ke 338/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędzia WSA Renata Detka, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Urszula Opara, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 czerwca 2012r. sprawy ze skargi K. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] znak: [...] po rozpatrzeniu zażalenia K. G. na postanowienie Prezydenta Miasta K. znak: [...] z dnia [...] w sprawie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia pn.: "Budowa stacji tankowania paliw płynnych i gazu propan - butan z okręgową stacją kontroli pojazdów i trzema stanowiskami bezdotykowej myjni samochodów", zlokalizowanego przy ul. Z. 76 i określające zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 kpa utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Do wydania tego postanowienia doszło na tle następujących okoliczności faktycznych: K. G. złożył wniosek do Prezydenta Miasta K. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla ww. przedsięwzięcia, koniecznej do uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W trakcie postępowania Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w opinii sanitarnej z dnia [...], stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko omawianego przedsięwzięcia. Natomiast Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w postanowieniu z dnia [...] wyraził opinię, że dla niniejszej inwestycji nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Prezydent Miasta K. po przeanalizowaniu zebranego materiału dowodowego i poddaniu przedmiotowego przedsięwzięcia analizie pod kątem uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko podał, że w zakres planowanego przedsięwzięcia wejdzie budowa: stacji tankowania paliw płynnych i gazu propan-butan, dwukondygnacyjnego budynku okręgowej stacji kontroli pojazdów, trzech stanowisk bezdotykowej myjni samochodów oraz wykonanie 11 miejsc postojowych. Realizacja stacji paliw obejmie wykonanie: 4 stanowisk tankowania paliw płynnych: oleju napędowego ON, ON-bio i ON-Verva, etylin bezołowiowych Pb-95, Pb-98, -2 stanowisk tankowania paliw gazowych propan-butan (LPG), 1 zbiornika podziemnego stalowego, dwuścianowego, dwukomorowego o pojemności 40 m3 na paliwa Pb-95 i Pb-98, 1 zbiornika podziemnego, stalowego, dwuścianowego, trzykomorowego o pojemności 60 m3 na paliwa ON, ON-bio, ON-Verva, 1 zbiornika podziemnego na gaz propan-butan o pojemności 6 700 litrów oraz infrastruktury nadziemnej i podziemnej stacji tankowania paliw. Paliwa płynne będą wydawane przez dwa odmierzacze dwustronne, ośmiowężowe o wydajności 40 dm3/min., gaz propan-butan - przez jeden dwustronny, dwuwężowy odmierzacz o wydajności 50 dm3/min. Stanowisko spustowe paliw dostarczanych cysterną będzie miało pojemność ok. 27 000 litrów. Stacja paliw będzie czynna przez całą dobę, a okręgowa stacja kontroli pojazdów w godzinach 6.00 - 22.00. W karcie informacyjnej przedsięwzięcia założono, że w tym czasie możliwe będzie skontrolowanie średnio 68 pojazdów osobowych oraz 25 samochodów ciężarowych. Przedsięwzięcie będzie usytuowane na nieruchomości o powierzchni 2 792m2. Powierzchnia zabudowy budynku okręgowej stacji kontroli pojazdów wyniesie 467m2 a stacji paliw 250 m2 . Obszar inwestycji stanowi część terenu byłej bazy transportowej PKS i m.in. od południa graniczy z działką, na której znajduje się zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna; dalej na wschód, w odległości 130 m od terenu przedsięwzięcia płynie rzeka Silnica. W trakcie analizy materiału dowodowego stwierdzono, że przedsięwzięcie będzie usytuowane: w obszarze wysokiej ochrony głównego zbiornika wód podziemnych GZWP 417 K. - w strefie zasilania tego zbiornika, na terenie o dużej podatności na zanieczyszczenie wód podziemnych i bardzo wysokim stopniu zagrożenia tych wód, a ponadto w pobliżu inwestycji, w odległości 420 m i 470 m, znajdują się ujęcia wód podziemnych. Nadto w pobliżu inwestycji znajdują się: strefa "A" K. Obszaru Chronionego Krajobrazu - część Obszaru funkcjonująca z Doliną Silnicy, dla której obowiązują zapisy uchwały nr [...] Sejmiku Województwa z dnia [...] w sprawie wyznaczenia K. Obszaru Chronionego Krajobrazu (Dz. Urz. Województwa z dnia [...], nr 293, poz. 3020), obszary o znacznej gęstości zaludnienia, tj. bloki mieszkalne (w karcie informacyjnej przedsięwzięcia brak jest jednak oszacowania liczby ludności narażonej na oddziaływanie przedsięwzięcia). Położone obok planowanej inwestycji obszary należące do byłej bazy PKS, na których zostały przekroczone standardy jakości środowiska w zakresie zanieczyszczenia środowiska gruntowo-wodnego i prowadzone były prace rekultywacyjne oraz teren, na którym magazynowane są materiały budowlane, a także ruchliwa droga publiczna, z czego wynika powiązanie projektowanej inwestycji z obiektami będącymi obecnie źródłem różnych emisji do środowiska, może powodować skumulowane oddziaływanie na środowisko, zmniejszenie zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania zasobów naturalnych oraz przekroczenie standardów jakości środowiska. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w uzasadnieniu swojego stanowiska stwierdził, że inwestycja może mieć niekorzystny wpływ na środowisko i zdrowie ludzi podczas awarii lub nieprawidłowej pracy maszyn i urządzeń w trakcie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia poprzez emisję hałasu, pyłów, spalin oraz ewentualny wyciek substancji ropopochodnych do gruntów. Ponadto na terenie przedsięwzięcia powstawać będą odpady niebezpieczne (m. in. szlamy z kolektorów, zaolejona woda z odwadniania olejów w separatorach, sorbenty, materiały filtracyjne, zaolejone ubrania robocze, czyściwo, itp.). Jak wynika z karty informacyjnej, eksploatacja przedsięwzięcia będzie powodować emisje do środowiska, w tym emisje zanieczyszczeń do powietrza, w tym także emisje pyłów i metali ciężkich, emisję hałasu, powstawanie zanieczyszczonych wód opadowych i roztopowych z utwardzonych terenów narażonych na zanieczyszczenie substancjami ropopochodnymi, ścieków przemysłowych oraz odpadów, w tym odpadów niebezpiecznych. W ramach przedsięwzięcia będą wykorzystywane substancje mogące powodować zanieczyszczenie wód lub gruntu. Stwierdzono także, że z uwagi na rodzaj inwestycji, w tym niebezpieczeństwo wystąpienia sytuacji awaryjnych, oddziaływania projektowanego obiektu mogą mieć zasięg ponadlokalny i znaczący charakter, związany np. z potencjalnym zagrożeniem przez substancje ropopochodne dla środowiska gruntowo-wodnego, w tym wodonośnych warstw użytkowych, choć bez ryzyka oddziaływań transgranicznych. Biorąc pod uwagę powyższe Prezydent Miasta K. nałożył obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, a także określił, że raport o oddziaływaniu na środowisko powinien być wykonany w pełnym zakresie. Prezydent kierując się usytuowaniem, charakterem i skalą oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, ustalając zakres raportu wskazał, że powinien on zawierać szczegółową i wnikliwą analizę zagadnień związanych przede wszystkim z ochroną gruntów, wód podziemnych i powierzchniowych, a także wpływem przedsięwzięcia na klimat akustyczny i powietrze. Organ wskazał, że omówienia wymaga oddziaływanie przedsięwzięcia w zakresie emisji ścieków i odpadów (ze szczególnym uwzględnieniem odpadów niebezpiecznych), zanieczyszczeń do powietrza i hałasu, co wpływa równocześnie na warunki życia i zdrowie ludzi. Przeprowadzenie oceny zgodnie z zakresem nałożonym w postanowieniu pozwoli stwierdzić, czy planowana inwestycja spełniać będzie wymagania prawne w zakresie ochrony poszczególnych elementów środowiska. W raporcie należy przedstawić informacje dotyczące parametrów przedsięwzięcia, opis rodzajów i ilości zanieczyszczeń związanych z jego funkcjonowaniem (z uwzględnieniem skumulowanych wpływów na środowisko), warunków środowiskowych i terenowych, co pozwoli na ocenę wpływu przedsięwzięcia na poszczególne komponenty środowiska i określenie skutecznych metod zabezpieczenia środowiska przed oddziaływaniem przedsięwzięcia. Ponieważ istnieje znaczne prawdopodobieństwo negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w przypadku infiltracji zanieczyszczeń do gruntów i wód, niezbędne jest uszczegółowienie zagadnień dotyczących odprowadzania ścieków w sposób bezpieczny dla środowiska, w tym przede wszystkim dla użytkowych zasobów wód podziemnych. Przedstawiona w raporcie szczegółowa analiza budowy geologicznej terenu, warunków hydrogeologicznych, głębokości i warunków występowania wód gruntowych i użytkowych poziomów wodonośnych Głównego Zbiornika Wód Podziemnych 417 K., dane dotyczące naturalnej izolacji tych poziomów i wrażliwość terenu na przenikanie zanieczyszczeń pozwoli stwierdzić, czy zastosowane rozwiązania w zakresie gospodarki wodno-ściekowej i gospodarki odpadami zapewnią właściwą ochronę zasobów środowiska. Należy wskazać miejsce odprowadzenia wód z wykopów, sposób ich zagospodarowania oraz odnieść się do zabezpieczenia przed ewentualną zmianą stanu wód na gruncie. W związku z tym, że inwestycja będzie usytuowana na części terenu byłej bazy transportowej i autobusowej PKS K., oraz informacją zawartą w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, że część mas ziemnych zostanie wykorzystana do niwelacji terenu inwestycji, raport powinien zawierać dane dotyczące szacunkowej ilości powstałych mas ziemnych, sposobu ich zagospodarowania, planowanej wysokości podniesienia terenu, wpływu na stan wód na gruntach sąsiednich, analizę jakości gleb w rozumieniu rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 9 września 2002r. w sprawie standardów jakości gleb oraz standardów jakości ziemi (Dz. U. Nr 165 poz. 1359) i odniesienie się do wykonanej na terenie sąsiadującym z obszarem inwestycji, rekultywacji obejmującej działki należące do byłej bazy PKS . Ponieważ w wyniku eksploatacji przedsięwzięcia będą generowane ścieki zanieczyszczone substancjami ropopochodnymi i odpady, w tym odpady niebezpieczne z urządzeń oczyszczających ścieki, czyszczenia zbiorników, zużyte sorbenty, zanieczyszczone ubrania itp. należy podać sposób ich zagospodarowania. W nakazanym do sporządzenia raporcie należy uwzględnić wariantowanie przedsięwzięcia. Z uwagi na to, że eksploatacja inwestycji będzie związana z wykorzystaniem paliw oraz energii, a źródłem emisji zanieczyszczeń do powietrza na terenie stacji będą procesy związane z przeładunkiem, sprzedażą paliw, emisją z pieca grzewczego o mocy 180 kW na gaz ziemny oraz ruchem samochodów korzystających z usług stacji kontroli pojazdów i stacji paliw, należy dokonać analizy wynikających z funkcjonowania przedsięwzięcia, stężeń zanieczyszczeń w powietrzu i przedstawić rozwiązania ograniczające możliwość zanieczyszczenia powietrza wraz z określeniem ich skuteczności. Klimat akustyczny w tej części miasta K. kształtowany jest głównie przez hałas wynikający z ruchu samochodów poruszających się po ul. Z. i ul. Okrzei oraz innych źródeł zlokalizowanych w rejonie przedsięwzięcia. Na etapie użytkowania inwestycji hałas emitować będą dystrybutory, praca odkurzacza stacyjnego i kompresora stacyjnego na zewnętrznym stanowisku oraz źródła ruchome - pojazdy samochodowe. Ze względu na istniejące i planowane zagospodarowanie terenów sąsiednich - ciągu komunikacyjnego obejmującego ul Z., możliwa jest kumulacja oddziaływań wynikająca ze zwiększenia natężenia ruchu po jego planowanej przebudowie w ramach przedsięwzięcia pod nazwą: "Rozwój systemu komunikacji publicznej w Kieleckim Obszarze Metropolitarnym - Budowa węzła drogowego u zbiegu ulic: Z., M., Z. wraz z przebudową ronda im. G." i (jak wskazano w uzupełnieniu karty informacyjnej) dojazdu do zlokalizowanych i planowanych do budowy na terenie byłej bazy PKS obiektów. Raport winien zawierać analizę oddziaływania inwestycji w zakresie emisji hałasu na etapie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem znajdujących się na południe od terenu przedsięwzięcia terenów zabudowy mieszkaniowej i zamieszkania zbiorowego, dla których obowiązują dopuszczalne poziomy hałasu dla pory dziennej i nocnej określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu. Z uwagi na położenie inwestycji w pobliżu ww. terenów mieszkaniowych w raporcie należy wskazać możliwe konflikty społeczne związane z planowanym przedsięwzięciem z uwzględnieniem wszystkich możliwych sytuacji konfliktowych, związanych między innymi z uciążliwościami w zakresie hałasu, zanieczyszczenia powietrza, gleb i wód, wynikającymi z realizacji i funkcjonowania planowanego do realizacji przedsięwzięcia. Analiza oddziaływania całego przedsięwzięcia winna być dokonana dla maksymalnej zdolności obsługi samochodów na etapie użytkowania projektowanych obiektów. Zakres wpływu inwestycji należy określić dla wielkości emisji hałasu w odniesieniu do terenów chronionych akustycznie i zanieczyszczeń powietrza w stosunku do granic władania terenem z uwzględnieniem istniejącego tła zanieczyszczeń powierza i tła akustycznego. Ze względu na to, że przedsięwzięcie może mieć niekorzystny wpływ na środowisko oraz zdrowie ludzi podczas awarii lub nieprawidłowej pracy maszyn i urządzeń w trakcie realizacji (rozbiórka istniejącej hali i budowa nowych obiektów) i eksploatacji przedsięwzięcia poprzez emisję hałasu, spalin oraz ewentualny wyciek substancji ropopochodnych do gruntu, raport winien zawierać analizę prognozowanego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na poszczególne elementy środowiska tj.: klimat akustyczny, powietrze, wody powierzchniowe i podziemne, ujęcia wód, grunt, jak również zdrowie i życie ludzi w kontekście oddziaływania oddzielnie - planowanej do realizacji inwestycji oraz skumulowanego oddziaływania (łącznie) z działalnością inwestycji sąsiadujących z terenem przedsięwzięcia i sąsiadujących ciągów komunikacyjnych. W raporcie należy jednoznacznie określić skalę oddziaływań związanych z eksploatacją nowo zrealizowanej inwestycji i wskazać planowane do zastosowania: działania, rozwiązania materiałowe, techniczne, technologiczne, organizacyjne oraz metody i urządzenia, które zmniejszą negatywne oddziaływania związane z działalnością wykonywaną na terenie przedsięwzięcia. Z uwagi na to, że planowane przedsięwzięcie jest związane z użyciem instalacji, w raporcie należy dokonać porównania proponowanej technologii z technologią spełniającą wymagania, o których mowa w art. 143 ustawy Prawo ochrony środowiska. Raport winien zawierać opis elementów przyrodniczych środowiska objętych zakresem przewidywanego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, w tym elementów środowiska objętych ochroną na podstawie ustawy o ochronie przyrody oraz jednoznaczne określenie zasięgu obszaru oddziaływania inwestycji na wszystkie komponenty środowiska. Na podstawie analizy przedłożonej przez wnioskodawcę karty informacyjnej przedsięwzięcia i jej późniejszych uzupełnień, organ I instancji uznał, że nie można jednoznacznie stwierdzić braku możliwości znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w związku z czym winna być przeprowadzona ocena oddziaływania tego przedsięwzięcia na środowisko. Ze względu na ryzyko wzrostu oddziaływań w stosunku do stanu obecnego w związku z eksploatacją planowanego przedsięwzięcia, w tym występowania oddziaływań o charakterze długotrwałym i o dużej częstotliwości, prognozowany wzrost obciążenia komunikacyjnego, emisję hałasu, pyłów, spalin oraz ryzyko zanieczyszczenia środowiska gruntowo-wodnego i możliwość kumulacji tych oddziaływań, przedsięwzięcie wymaga kompleksowej analizy oddziaływania na środowisko na etapie jego realizacji, eksploatacji i likwidacji. Uwzględniając rodzaj i skalę możliwego oddziaływania na środowisko rozważanego w odniesieniu do analizowanych powyżej uwarunkowań takich, jak rodzaj, zakres, skala i charakterystyka analizowanej inwestycji, jej usytuowanie, powiązanie z innymi przedsięwzięciami, a także emisje i inne uciążliwości związane z przedsięwzięciem, uznano, że planowane przedsięwzięcie może znacząco oddziaływać na środowisko i stanowić zagrożenie dla jego komponentów. Wobec powyższego stwierdzono, że w przedmiotowym przypadku istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Rozpatrując zażalenie od powyższego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazanym na wstępie rozstrzygnięciem w całości podzieliło ustalenia i rozstrzygnięcie organu I instancji. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze na powyższe postanowienie K. G. domagał się uchylenia obu wydanych w sprawie rozstrzygnięć, zarzucając: obrazę art. 7 i 77 §1 kpa oraz art. 80 kpa, polegającą na nie wyjaśnieniu stanu faktycznego w sposób wszechstronny i nie rozpatrzeniu całego materiału dowodowego w sprawie, polegającą na przyjęciu, iż przedstawiona w sprawie opinia sanitarna jest tą, która pozwala przyjąć, iż w przedmiotowej sprawie wymagane jest przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko przy jednoczesnym nieprzeanalizowaniu postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz nie wykazaniu na podstawie jak udowodnionych faktów organ wydał przedmiotowe postanowienie; obrazę art. 63 ust. 1 pkt 1 c, d, e, polegającą na nieuwzględnieniu wymienionych uwarunkowań, w szczególności: w odniesieniu do pkt 1c poprzez całkowite jego pominięcie; w odniesieniu do pkt 1 d poprzez całkowite jego pominięcie, a tym samym nie odniesienie się do możliwości wystąpienia lub też braku emisji i innych uciążliwości, ich charakteru, długotrwałości i odwracalności, przy uwzględnieniu zastosowanych przez skarżącego technologii; - w odniesieniu do pkt 1 e poprzez jego nieodniesienie do konkretnie ocenianego stanu faktycznego, tj. nie uwzględnienie przedstawionych w karcie informacyjnej rozwiązań kontrolujących szczelność instalacji i umożliwiających podjęcie stosownych działań w celu ochrony środowiska gruntowo - wodnego oraz przeciwdziałających wystąpieniu zjawisk dla nich negatywnych, a w konsekwencji naruszenie art. 63 ust. 1 poprzez niemożność dokonania łącznej oceny, skoro pominięte zostały ww. uwarunkowania; - obrazę art. 107 § 3 w zw. z art. 126 kpa, polegającą na całkowitym pominięciu w uzasadnieniu ewentualnego wykorzystania zasobów naturalnych, emisji, występowania innych uciążliwości oraz ryzyka wystąpienia poważnej awarii, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii, nadto polegającą na pominięciu w uzasadnieniu faktycznym karty informacyjnej planowanej inwestycji oraz opinii RDOŚ przez nie wskazanie jakimi przesłankami organ kierował się przyjmując przeciwstawne do niej twierdzenia opinii sanitarnej, tym samym całościowo poprzez niekompletność swego uzasadnienie uniemożliwiającego kontrolę wydanego postanowienia. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], którym utrzymano w mocy postanowienie organu I instancji stwierdzające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia pn.: "Budowa stacji tankowania paliw płynnych i gazu propan - butan z okręgową stacją kontroli pojazdów i trzema stanowiskami bezdotykowej myjni samochodów", i określające zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Zarzuty skargi dotyczącego tego postanowienia sprowadzają się generalnie do dwóch aspektów: nie przeanalizowania wszystkich uwarunkowań zawartych w art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnieniu informacji oraz nie wzięciu przez organ przy rozstrzyganiu pod uwagę postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, który nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla ww. przedsięwzięcia. Odnosząc się do pierwszego z tych zarzutów wskazać należy, że stosownie do art. 59 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227 ze zm., zwanej dalej ustawą o udostępnianiu informacji) ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przeprowadza się obligatoryjnie w przypadku planowania przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, a w przypadku, gdy planowane przedsięwzięcie może potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, ocenę przeprowadza się tylko wtedy, jeżeli obowiązek przeprowadzenia takiej oceny został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1. Ocena, czy planowane przedsięwzięcie może znacząco oddziaływać na środowisko nie została pozostawiona organom wydającym decyzje o uwarunkowaniach środowiskowych, lecz wynika z przepisów prawa tj. Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U.2010.213.1397). Rozporządzenie to jednoznacznie wskazuje przedsięwzięcia, które mogą zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, jak również te, które mogą potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, a przy określaniu wskazanych przedsięwzięć uwzględniono uwarunkowania, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy. Z § 3 ust. 1 pkt. 35 tego rozporządzenia wynika, że planowane przez skarżącego przedsięwzięcie zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Oczywiście powyższa okoliczność nie oznacza, że w sposób automatyczny powstaje obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Obowiązek ten może być nałożony przez organ prowadzący postępowanie w razie stwierdzenia, że jest to konieczne by wydać decyzję o uwarunkowaniach środowiskowych, w związku ze stwierdzeniem, że to konkretne przedsięwzięcie, z uwagi na uwarunkowania w jakich ma powstać i funkcjonować może potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Dokonując tej oceny organ winien kierować się uwarunkowaniami określonymi w art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnieniu informacji. Podkreślenia jednak wymaga, że obowiązek łącznego uwzględnienia uwarunkowań wymienionych w art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji nie oznacza, że dla ustalenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymagane jest stwierdzenie możliwości znaczącego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia we wszystkich wymienionych w tym przepisie uwarunkowaniach. Uwarunkowania, o których mowa w art. 63 ust. 1 mają bowiem charakter ogólny i choć organ musi je wszystkie przeanalizować to nie oznacza to, że przy każdej planowanej inwestycji one zaistnieją. Nie każde bowiem przedsięwzięcie będzie powiązane z innym przedsięwzięciem, będzie związane z wykorzystaniem zasobów naturalnych, czy też będzie występowało ryzyko jego awarii. Dlatego oczywistym jest, że pomimo sformułowania, że należy "uwzględnić łącznie" wskazane uwarunkowania, ich ocena ograniczy się tylko do tych, które realnie występują w danej sprawie. Oczywistym jest, że dla wydania decyzji nakładającej obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, wystarczy stwierdzenie możliwości znaczącego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko w jakimkolwiek ze wskazanych w tym przepisie aspektów i nie we wszystkich łącznie (por. wyrok WSA w Warszawie IV SA/Wa 1404/10 z 28 września 2010r.). Biorąc powyższe pod uwagę należy uznać, że wydane w sprawie postanowienia odpowiadają prawu, a organy stwierdzając obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, wbrew zarzutom skargi, odniosły się do kwestii, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnieniu informacji, a które stosownie do art. 65 ust. 3, winny być uwzględnione w uzasadnieniu postanowienia, i przedstawiły w uzasadnieniu, jakie okoliczności zostały wzięte pod uwagę przy ustalania zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Jedynie na marginesie należy wskazać, że została szczegółowo przeanalizowana kwestia emisji i występowania innych uciążliwości (punkt 3 raportu składa się z podpunktów od a do d i dotyczy: zanieczyszczeń powietrza, emisji hałasu, ścieków, oraz poszczególnych rodzajów odpadów), nie ma więc racji skarżący, że ta kwestia została w postanowieniu pominięta. Nie jest również zasadny zarzut skargi, że organ nie przeanalizował korzystnej dla skarżącego opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska , a wydając rozstrzygnięcie oparł się na "przeciwstawnej" opinii Powiatowego Inspektora Sanitarnego , w której organ sanitarny uznał potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania. Podnieść należy, że organy wydające opinię mają różne kompetencje i przedmioty działania; inspektor sanitarny bierze pod uwagę kryteria higieniczno – zdrowotne, a dyrektor ochrony środowiska kryterium przestrzegania wymagań ochrony środowiska. Stąd też niewątpliwie wynikają różnicę w ocenie konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko. W niniejszej sprawie organ wskazując na elementy, które wymagają szczegółowej analizy posiłkował się opinią sanitarną i główny nacisk w raporcie położył kwestie, na które uwagę zwrócił organ sanitarny, natomiast w mniejszym stopniu skoncentrował się na kwestiach, co do których RDOŚ stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny, nie można więc organowi zarzucić, że nie przeanalizował tej opinii. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem jakie zaprezentowane zostało na rozprawie przez pełnomocnika skarżącego, że ponieważ Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska wydał postanowienie, to organy w niniejszej sprawie tym postanowieniem były związane, w przeciwieństwie do opinii wydanej przez Inspektora Sanitarnego. Podkreślić bowiem należy, że ustawa o udostępnieniu informacji nie rozstrzyga w jakiej formie organy wymienione w art. 64 ust. 1 będą się wypowiadały na temat obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, posługując się tylko określeniem "opinia". Nawet jeśli, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, jeden z organów swoją opinię zatytułował "postanowienie", nie zmienia to faktu, że jest to tylko opinia, którą organ prowadzący postępowanie w sprawie o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie był związany. Poza tym art. 64 ust. 1 ustawy o udostępnianiu nadaje taką samą rangę opinii wydanej przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska co i opinii wydanej przez organy, o których mowa w art. 78 tej samej ustawy. Dlatego też bez względu na to, czy w trybie art. 64 ust. 1 ustawy o udostępnieniu informacji organ wyda opinię czy też postanowienie, to nie zmienia to charakteru takiego aktu, który ma jedynie charakter pomocniczy, mający ułatwić organowi podjęcie rozstrzygnięcia, o jakim mowa w art. 63 ust.1, i którym organ ten nie jest związany. Konkludując, w niniejszej sprawie ocena legalności zaskarżonego postępowania w granicach zakreślonych rozstrzygnięciem nie daje podstaw do stwierdzenia, że doszło do naruszenia prawa materialnego lub naruszenia prawa procesowego, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Brak jest podstaw do uznania, iż w postępowaniu nie wyjaśniono wszystkich istotnych kwestii mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Postanowienie zawiera wszystkie niezbędne elementy, a jego uzasadnienie w stanie faktycznym i prawnym ustalonym w sprawie jest prawidłowe. W tym stanie rzeczy, wobec braku podstaw do skutecznego kwestionowania zgodności zaskarżonego postanowienia z prawem, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U z 2012 poz. 270), skargę należało oddalić.