II SA/Ke 339/14

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 3 czerwca 2014 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami postanawia: I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości II. ustanowić dla K. S. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Kielcach. K. S. złożył formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami. Ze złożonego formularza i akt sprawy wynika, że wnioskodawca jest bezrobotnym, nie osiąga żadnego dochodu ani nie posiada żadnego majątku. We wniosku o wszczęcie postępowania administracyjnego Prokurator Prokuratury Rejonowej poinformował, że biegli lekarze psychiatrzy stwierdzili u K. S. schizofrenię paranoidalną. Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa osoba dochodząca swych roszczeń przed sądem. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. , poz. 270), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie kosztów sądowych i ustanowienie adwokata przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie jakichkolwiek kosztów postępowania. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i osobistą wnioskodawcy, przede wszystkim brak stałego własnego dochodu i majątku, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 i 2, art. 246 § 1 pkt 1, ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.