II SA/Ke 34/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Banach po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi M. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia p o s t a n a w i a : wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia. Postanowieniem z dnia [...] r. znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. nałożył na M. S. i M. S. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 5.000 zł, z powodu uchylania się zobowiązanych od wykonania obowiązku doprowadzenia budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na działce nr ew. [...] przy ulicy [...] do stanu poprzedniego (zgodnego z warunkami technicznymi), poprzez wykonanie wyszczególnionych w rozstrzygnięciu robót budowlanych przy ścianie szczytowej od strony południowej, wzywając zobowiązanych do wpłacenia powyższej grzywny w terminie 14 dni od daty otrzymania tego postanowienia na wskazane konto oraz do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym nr [...] z dnia 11 lipca 2016r. w tym samym terminie, z jednoczesnym pouczeniem, że w przeciwnym razie będzie orzeczone wykonanie zastępcze na koszt zobowiązanych i jednocześnie obciążając zobowiązanych opłatą za wydanie postanowienia w wysokości 68 zł. Postanowieniem z dnia 10 listopada 2017 r. znak: [...] Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kielcach, po rozpatrzeniu zażalenia M. S. uchylił ww. postanowienie w części dotyczącej terminu wyznaczonego do wpłacenia grzywny w celu przymuszenia wraz z opłatą za wydane postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia i określił nowy termin do dnia 10 grudnia 2017r., w pozostałej części utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie Skargę na powyższe rozstrzygnięcie organu II instancji wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach M. S., domagając się jednocześnie wstrzymania wykonania tego rozstrzygnięcia i powołując się w tym zakresie na zagrożenie pozbawieniem środków do życia. Następnie skarżąca skierowała do tut. Sądu wypełniony formularz PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, przy czym z danych wskazanych przez stronę oraz złożonych dokumentów zawartych w aktach sprawy wynika, że wraz z byłem mężem jest współwłaścicielką nieruchomości przy ul. [...] z budynkiem mieszkalnym objętym nakazem wykonania prac budowlanych. W piśmie z dnia 29 czerwca 2017r. złożonym do akt administracyjnych (K-I-5) wnioskodawczyni oświadczyła, że ze względu na przemoc ze strony byłego męża ma utrudniony dostęp do wyżej wymienionej posesji, uciekła stamtąd wraz z dziećmi, mieszka obecnie za razem z niepełnosprawną córką w innym domu. Strona złożyła pozew o eksmisję byłego męża z domu, sprawa ta nie jest jeszcze zakończona. Wnioskodawczyni pobiera świadczenie pielęgnacyjne w wysokości 1450 zł, córce została przyznana renta socjalna w wysokości 600 zł netto miesięcznie. Skarżąca podała następujące stałe miesięczne wydatki: 100 zł opłata za prąd, 80 zł – opłata za gaz, 50 zł - opłata za wodę i ścieki, podatki, 100 zł - zakup opału, 100 zł – utrzymanie i naprawa samochodu, 70 zł - polisa na życie, 80 zł - zakup leków stałych. Na bieżące utrzymanie, w tym zakup środków czystości, stronie i jej rodzinie pozostaje kwota ok. 800 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia zasługuje na uwzględnienie. Obowiązującą zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przywołanego przepisu jednoznacznie wynika, że podstawą do wstrzymania wykonania decyzji są wskazane przez ustawodawcę przesłanki, których wystąpienie warunkuje możliwość wydania orzeczenia w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. W ramach oceny wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu rozważeniu podlega to, czy we wniosku uprawdopodobniono, że jego wykonanie, jeszcze przed prawomocnym skontrolowaniem w aspekcie zgodności z prawem, może doprowadzić do sytuacji wyjątkowych, zagrażających chronionym dobrom skarżącego. Obowiązkiem strony, która wnosi o udzielenie jej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, jest przedstawienie Sądowi tez, twierdzeń oraz dokumentów, które uprawdopodobnią zasadność uwzględnienia wniosku. Wnioskodawca powinien zatem wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje wykonanie decyzji (bądź postanowienia) powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2010r., sygn. akt II FZ 460/10, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków zależy bowiem orzeczenie Sądu. Mając na uwadze okoliczności sprawy wynikające ze znajdujących się w aktach sprawy (sądowych i administracyjnych) dokumentów, a które wskazują, że trudna jest sytuacja życiowa skarżącej- konflikt z mężem i konieczność sprawowania samodzielnie opieki nad córką oraz majątkowa - związana z wysokością miesięcznego dochodu praktycznie w całości przeznaczanego na zaspokojenie bieżących podstawowych potrzeb życiowych strony i jej niepełnosprawnej córki, w zestawieniu z wysokością nałożonej w celu przymuszenia grzywny (5.000 zł), Sąd uznał, że M. S. uprawdopodobniła w wystarczający sposób, iż wykonanie zaskarżonego postanowienia może powodować wyrządzenie po jej stronie znacznej szkody. Sąd stwierdził, że wykonanie zaskarżonego postanowienia w sposób dalece prawdopodobny spowoduje pozbawienie skarżącej i jej dziecka środków do życia. Wskazać przy tym trzeba, że uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu, które nie daje pewności, a jedynie wiarygodność twierdzenia określonych faktów. Ponadto w przepisie art. 63 § 1 p.p.s.a. chodzi o skutki o charakterze potencjalnym ("zachodzi niebezpieczeństwo"). Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia – na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.