II SA/Ke 341/08

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 31 lipca 2008 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Ł. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. Ł. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów w zakresie przebiegu linii granicznej między działkami postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości. J. Ł. złożył urzędowy formularz PPF, w którym wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów w zakresie przebiegu linii granicznej między działkami. W formularzu wnioskodawca podał, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z renty w wysokości 439,43 zł netto miesięcznie, co potwierdza druk z ZUS. Skarżący nie wykazał żadnego majątku poza domem wielkości 12 m kw i nieruchomością rolną o powierzchni 0,36 ha. Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym, między innymi, zwolnienie od kosztów sądowych przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawcy, przede wszystkim bardzo niski dochód i posiadanie jedynie niewielkiego majątku nieruchomego, uznano że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.