II SA/Ke 342/12

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 16 sierpnia 2012 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. K. o ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi B. K. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: ustanowić dla B. K. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych. Wyrokiem z dnia 29.VI.2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę B. K. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W dniu 13.VIII.2012 r. skarżąca złożyła formularz PPF wnosząc o ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z renty chorobowej po zmarłym mężu w wysokości 1600 zł netto miesięcznie. Skarżąca mieszka w domu należącym do jej teściów, nie wykazała żadnego własnego majątku. Wnioskodawczyni oświadczyła, że jest schorowana i niepełnosprawna. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie radcy prawnego lub adwokata z urzędu, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawczyni, w tym: niepełnosprawność, dochód wystarczający na zaspokojenie jej bieżących potrzeb życiowych i brak własnego majątku, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów ustanowienia fachowego pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Zatem jej wniosek o ustanowienie radcy prawnego z urzędu zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.