II SA/Ke 349/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą [...] Przedsiębiorstwo Transportowo-Handlowe w Ł. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w Warszawie z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów dotyczących transportu drogowego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Pismem z [...] r. B. S. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą [...] Przedsiębiorstwo Transportowo-Handlowe w Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów dotyczących transportu drogowego. Zarządzeniem z 14 kwietnia 2016 r. doręczonym w dniu 26 kwietnia 2016 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 600 zł w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wpis został uiszczony w dniu 9 maja 2016 r., po upływie terminu. Pismem z 10 maja 2016 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Podniósł, że uchybienie terminu było niezależne od niego. Wyjaśnił, że wezwanie do uiszczenia wpisu odebrała jego pracownica, gdyż tego dnia był nieobecny w firmie. W poniedziałek 30 kwietnia 2016 r. chciał dokonać przelewu, lecz konto bankowe zostało zablokowane i dopiero w dniu 4 maja 2016 r. zostało odblokowane. Wpis uiścił niezwłocznie po powrocie z podróży służbowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. W niniejszej sprawie brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego skarżący upatruje w tym, że w terminie zakreślonym do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie było możliwości zrealizowania przelewu bankowego z uwagi na blokadę konta i wyjazd służbowy. Należyta staranność w postępowaniu skarżącego wymagała od niego uiszczenia wpisu sądowego w jeden z kilku możliwych sposobów. Mógł to uczynić osobiście, bądź też za pośrednictwem pracownika, poprzez przelew bankowy, ale również w urzędzie pocztowym bądź też w kasie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Tymczasem skarżący skorzystał jedynie z pierwszej możliwości, a po stwierdzeniu blokady konta nie podjął próby uiszczenia wpisu w terminie w inny sposób. Zauważyć także należy, że z informacji zawartej we wniosku o przywrócenie terminu wynika, że zdjęcie blokady rachunku bankowego nastąpiło w dniu 4 maja 2016 r., a tymczasem wpis sądowy, jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia przelewu, został uiszczony dopiero w dniu 9 maja 2016 r. Powyższe wskazuje na to, że skarżący w dbałości o własne interesy nie dochował należytej miary staranności, a wskazane przez niego okoliczności powodujące opóźnienie w uiszczeniu wpisu, w żadnym razie nie mogą usprawiedliwiać uchybienia terminu. Z tych względów wobec braku przesłanki z art. 86 § 1 p.p.s.a należało orzec jak w sentencji.