II SA/Ke 349/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Banach Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Armański Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.) Protokolant Starszy inspektor sądowy Joanna Dziopa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2021 r. sprawy ze skargi R. C. na decyzję Wojewody z dnia [...] stycznia 2021 r. [...] w przedmiocie zezwolenia na wejście na teren nieruchomości oddala skargę. Sygn. akt II SA/Ke [...] UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia 12 stycznia 2021 r. [...] Wojewoda uchylił decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia 23 października 2020 r. znak: [...] i orzekł o zezwoleniu G. Ł. na wejście na teren nieruchomości położonej w miejscowości N. S. oznaczonej nr ewid.[...] stanowiącej własność R. C. w celu prowadzenia z tej nieruchomości robót budowlanych (objętych decyzją Starosty [...] nr [...] z dnia 16 sierpnia 2018 r. o pozwoleniu na budowę budynku świetlicy wiejskiej z instalacjami wewnętrznymi: wodno-kanalizacyjną, elektryczną grzewczą i elektryczną na działce nr ewid.[...] obręb geodezyjny N. S., G. Ł.), polegających na ociepleniu północnej ściany budynku świetlicy wiejskiej poprzez położenie styropianu grubości 10 cm, zaprawy klejowej, siatki oraz struktury wodoodpornej w terminie od dnia 15 do 19 lutego 2021 r. przy sprzyjających warunkach pogodowych, a w przypadku wystąpienia niekorzystnych warunków atmosferycznych uniemożliwiających wykonanie ww. robót, w drugim terminie od dnia 1 do 31 marca 2021 r. przez kolejne 5 dni robocze. Jednocześnie z uwagi na § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej [...] stanu epidemii i związaną z tym możliwością niewykonania robót budowlanych we wskazanych terminach z przyczyn niezależnych od inwestora, Wojewoda określił trzeci termin zezwalający na wejście na teren ww. nieruchomości jako 5 dni roboczych następujących po sobie w okresie liczonym po 14 dniach od dnia odwołania stanu zagrożenia epidemiologicznego albo stanu pandemii ogłoszonego z powodu [...] Granice niezbędnej potrzeby korzystania z nieruchomości nr ewid.[...] organ odwoławczy ustalił zgodnie z załącznikiem graficznym, tj.: dla budynku pas do ustawienia rusztowania o szerokości 1,0 m na całej długości budynku świetlicy plus dwa metry umożliwiające podanie materiałów budowlanych nad istniejącym ogrodzeniem. Wojewoda wskazał, że wejście na teren ww. działki zostanie ograniczone do ustawienia części rusztowania oraz transportu materiałów do wykonania robót. Dodał, że wzdłuż budynku świetlicy wiejskiej na działce nr ewid. [...] zlokalizowane jest ogrodzenie betonowe o wys. ok. 1,5 m, które może utrudniać ustawienie rusztowania. Ogrodzenie nie zostało przewidziane do rozbiórki, a transport materiałów budowlanych pomiędzy działkami przewidziano po rusztowaniu ustawionym ponad ogrodzeniem. Organ odwoławczy zobowiązał inwestora do naprawienia ewentualnych szkód powstałych w wyniku korzystania z sąsiedniej nieruchomości na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym oraz uprzątnięcia terenu działki po zakończonych pracach budowlanych. W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia Wojewoda wyjaśnił, że postępowanie przed organem pierwszej instancji toczyło się na wniosek G. Ł. z dnia 3 sierpnia 2020 r. o wydanie decyzji o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości w celu wykonania ww. robót budowlanych i wskazał, że kwestię niezbędności takiego wejścia reguluje art. 47 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1333) zwanej dalej "P.b.". Wojewoda podkreślił, że G. Ł. pismem z dnia 10 czerwca 2020 r. zwróciła się do R. C. o wyrażenie zgody na wejście na teren działki nr ewid.[...], zaś oczekiwanej zgody inwestor nie uzyskał. Jak podał organ odwoławczy, w wyniku oględzin przeprowadzonych na działkach nr [...] i nr [...] w dniu 25 września 2020 r. organ pierwszej instancji ustalił, że niezbędny pas gruntu potrzebny do przeprowadzenia prac wynosi 1 m na całej długości ściany i maksymalnie 2 m w kierunku drogi gminnej celem podania materiałów budowlanych. B. C. i R. C. zakwestionowali przebieg granicy działki nr [...] twierdząc, że słupek graniczny został usunięty i określili przebieg granicy na ok. 0,5 m w stronę ściany budynku świetlicy. Właściciele działki nr [...] nie podpisali protokołu z oględzin - w dokumencie znajduje się adnotacja "bez powodu". Ustalenia poczynione w czasie oględzin, stały się natomiast podstawą do określenia granic niezbędnej potrzeby oraz warunków korzystania z sąsiedniej działki nr [...], ograniczając do minimum utrudnienia, jakie mogą stać się udziałem właściciela tej działki na skutek nałożenia na niego obowiązku znoszenia czasowego zajęcia jego nieruchomości. Wojewoda podzielił stanowisko organu pierwszej instancji w zakresie ustaleń dotyczących określenia granic niezbędnej potrzeby oraz warunków korzystania z działki nr [...], włącznie ze zobowiązaniem inwestora do uporządkowania terenu po zakończeniu robót. W ocenie Wojewody, organ pierwszej instancji dołożył wszelkich starań, aby do minimum ograniczyć utrudnienia, jakie mogą stać się udziałem właściciela sąsiedniej działki na skutek czasowego zajęcia jego własności, a szerokość pasa gruntu przeznaczonego do czasowego zajęcia została określona prawidłowo. Zdaniem Wojewody, decyzja Starosty [...] wydana została poprawnie, uwzględnia bowiem potrzeby inwestora oraz redukuje do niezbędnego minimum niedogodności właściciela działki, na której wyznaczono pas gruntu przeznaczony do czasowego zajęcia. Jednak z uwagi na upływ terminów wskazanych na wykonanie czynności budowlanych i udostępnienie terenu, Wojewoda zmienił decyzję organu pierwszej instancji w tym zakresie, zezwalając na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości w taki sposób, aby decyzja ta była wykonalna, tj. określając nowe terminy na wykonanie robót budowlanych oraz kolejne 5 dni robocze wynikające z warunków pogodowych. Odpowiadając na zarzut dotyczący innego niż wskazany przebieg granicy między działkami nr [...] i nr [...] Wojewoda stwierdził, że kwestia ta nie jest przedmiotem niniejszego postępowania i wyjaśnił, że decyzja organu pierwszej instancji, wydana na podstawie art. 47 P.b., rozstrzyga jedynie kwestię niezbędności wejścia na teren sąsiedniej działki. Rozstrzygnięcie decyzji oznacza, że wykonanie zgłoszonych przez inwestora robót budowlanych nie jest możliwe z terenu działki, na której znajduje się budynek przeznaczony do ocieplenia i wobec tego niezbędne jest wejście na teren działki sąsiedniej, z której jest jedyny dostęp do ocieplenia ściany. Wojewoda wyjaśnił, że organ rozpatrując wniosek inwestora w trybie art. 47 ust. 2 P.b., nie jest uprawniony do badania prawidłowości przebiegu granicy pomiędzy nieruchomościami (działkami) inwestora i właściciela sąsiedniej nieruchomości, gdyż sprawy "graniczne" pozostają poza regulacją ustawy - Prawo budowlane. Zdaniem Wojewody, podnoszone zarzuty o istniejącym sporze granicznym nie mają znaczenia w sprawie niniejszej. Kwestie przebiegu granicy rozstrzygane są bowiem w postępowaniu rozgraniczeniowym prowadzonym na podstawie ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 2052 ze zm.) zwanej dalej "p.g.i.k.". R. C. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego K. powyższą decyzję Wojewody w całości i wniósł o jej uchylenie, jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa na szkodę skarżącego oraz uznanie, że decyzja ta nie ma zastosowania w okolicznościach zaistniałej samowoli budowlanej oraz czynu o charakterze zabronionym. Skarżący wniósł także o: - zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie do czasu rozpoznania kwestii dotyczącej uznania budynku świetlicy za samowolę budowlaną; - wydanie postanowienia o zatrzymaniu wszelkich prac budowlano-remontowych zarówno na zewnątrz jak i wewnątrz budynku świetlicy; - powołanie biegłego sądowego z zakresu prawa budowlanego w celu sporządzenia opinii na potrzeby przedmiotowego postępowania; - dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów w sprawie ujawnionej samowoli budowlanej w postaci nielegalnego - bez zgłoszenia jak i wystąpienia G. Ł. do uprawnionych organów o wydanie pozwolenia na posadowienie zbiornika na nieczystości połączonego na stałe z budynkiem świetlicy (samowoli budowlanej); - dopuszczenie dowodów z postępowania prokuratury w sprawie bezprawnego usunięcia znaku granicznego przez G. Ł. z granicy działek w celu dokonania rażącego naruszenie przepisów prawa budowlanego oraz próby nielegalnego przejęcia części działki należącej do rodziny Chruścickich, poprzez podejmowanie wobec skarżącego czynów przestępczych w celu wymuszenia rozebrania legalnego i posadowionego zgodnie z obmiarem geodety od kilkunastu lat ogrodzenia betonowego działki w celu legalizacji samowoli budowlanej, tj. budynku świetlicy; - dopuszczenie i wystąpienie przez tut. Sąd do wskazanych prokuratur rejonowych w sprawie toczących się postępowań karnych wobec Burmistrza [...] ściśle związanych z przedmiotem niniejszej skargi. W uzasadnieniu skargi jej autor sformułował zarzuty dotyczące samowoli budowlanej w zakresie budowy świetlicy wiejskiej na działce sąsiedniej. Zdaniem skarżącego, budynek świetlicy został wybudowany niezgodnie z przepisami prawa budowlanego i jako taki winien podlegać rozbiórce. Nadto, skarżący podniósł zarzuty odnoszące się do bezprawnego - jego zdaniem - działania Burmistrza [...] dotyczącego zbiornika bezodpływowego na nieczystości ciekłe. Autor skargi odniósł się również do usunięcia przez Gminę znaku granicznego na działce. Odnosząc się zaś do zaskarżonej decyzji skarżący wskazał, że jej wydanie uniemożliwia mu prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług transportowych pojazdem ciężarowym, w szczególności z uwagi na ograniczenie możliwości wyjazdu i wjazdu na jego nieruchomość. Wskazał, że wykonanie decyzji uniemożliwia także dojazd karetki pogotowia lub straży pożarnej. Skarżący nie wyraził zgody na nieodpłatne udostępnienie swojej nieruchomości w celu prowadzenia z tej nieruchomości robót budowlanych polegających na ociepleniu północnej ściany budynku świetlicy. Na rozprawie w dniu 8 września 2021 r. skarżący poparł skargę i dodał, że w miejscu, o którym mowa w decyzji jako wejście na teren nieruchomości, znajduje się równocześnie wjazd na teren nieruchomości. Z uwagi na fakt, że prowadzi działalność gospodarczą w miejscu zamieszkania tj. transport drogowy, prowadzenie prac, o których mowa w decyzji uniemożliwi mu wjazd pojazdami na tę nieruchomość. Wjazd ma szerokość ok. 3 metrów, a swoją działalność prowadzi z użyciem ciągnika siodłowego z naczepą. Oświadczył, że prace budowlane jeszcze nie zostały rozpoczęte, ponieważ nie wyrażał na nie zgody, albowiem nie było z nim uzgadniane to, że w związku z robotami budowlanymi będzie istniała konieczność wejścia na jego nieruchomość. Doręczono mu decyzję o pozwoleniu na budowę, nie odwołał się od niej. O powyższych okolicznościach w trakcie oględzin nieruchomości mówił pracownikowi organu, który jednak tego nie zanotował w protokole. Nadto dodał, że w marcu tego roku zgłosiła się ekipa budowlana do rozpoczęcia prac, która chciała rozebrać ogrodzenie, ale z powodu jego interwencji do tego nie doszło. Skarżący poparł wnioski dowodowe zawarte w skardze. Sąd oddalił wnioski dowodowe skarżącego złożone w skardze w zakresie dotąd nierozpoznanym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który odpowiednio miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia w ramach tak zakreślonej kognicji, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji objętej skargą. Podstawą materialnoprawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie był art. 47 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U z 2020, poz. 1333 ze zm.), zwanej dalej P.b. Zgodnie z jego brzmieniem, jeżeli do wykonania prac przygotowawczych lub robót budowlanych jest niezbędne wejście do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości, inwestor jest obowiązany przed rozpoczęciem robót uzyskać zgodę właściciela sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu (najemcy) na wejście oraz uzgodnić z nim przewidywany sposób, zakres i terminy korzystania z tych obiektów, a także ewentualną rekompensatę z tego tytułu (ust. 1). W razie nieuzgodnienia warunków, o których mowa w ust. 1, organ administracji architektoniczno-budowlanej - na wniosek inwestora - w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, rozstrzyga, w drodze decyzji, o niezbędności wejścia do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości. W przypadku uznania zasadności wniosku inwestora, organ administracji architektoniczno-budowlanej określa jednocześnie granice niezbędnej potrzeby oraz warunki korzystania z sąsiedniego budynku, lokalu lub nieruchomości (ust. 2). Z kolei stosownie do art. 47 ust. 3 P.b., inwestor, po zakończeniu robót, o których mowa w ust. 1, jest obowiązany naprawić szkody powstałe w wyniku korzystania z sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu - na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym. Wydanie decyzji zezwalającej na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości w celu wykonania robót budowlanych uwarunkowane jest zatem dwiema przesłankami: po pierwsze, wejście na teren sąsiedniej nieruchomości jest niezbędne do wykonania robót budowlanych, a po drugie, dobrowolna zgoda właściciela sąsiedniej nieruchomości na wejście nie została wyrażona. Oznacza to, że w toku postępowania prowadzonego w trybie art. 47 ust. 2 ustawy, organ nie bada celowości i zasadności wykonania planowanych robót budowlanych, o ile mają one oparcie w przepisach prawa bądź w ostatecznych decyzjach administracyjnych. Jak wynika z akt sprawy niniejszej, G. Ł. pismem z dnia 10 czerwca 2020 r., zwróciła się do skarżącego o wyrażenie zgody na wejście na teren działki oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków nr ewid.[...] celem wykonania robót budowlanych (objętych decyzją Starosty [...] [...] z dnia 16 sierpnia 2018 r. o pozwoleniu na budowę budynku świetlicy wiejskiej z instalacjami wewnętrznymi: wodno-kanalizacyjną, elektryczną grzewczą i elektryczną na działce nr ewid.[...] obręb geodezyjny N. S., G. Ł.) polegających na ociepleniu północnej ściany budynku świetlicy wiejskiej poprzez położenie styropianu gr 10 cm, zaprawy klejowej, siatki oraz struktury wodoodpornej, zlokalizowanej na działce ozn. nr ewid.[...] Ponieważ zgody takiej nie uzyskała, wystąpiła do organu pierwszej instancji z wnioskiem o wydanie decyzji o niezbędności wejścia na teren działki nr ewid.[...] W toku postępowania organ pierwszej instancji przeprowadził oględziny na działkach nr ewid.[...] i 217, a ustalenia poczynione w ich trakcie stały się podstawą do określenia granic niezbędnej potrzeby oraz warunków korzystania z działki nr ewid.[...] W wyniku oględzin ustalono, że niezbędny pas gruntu potrzebny do przeprowadzenia prac wynosi 1 m na całej długości ściany i maksymalnie 2 m w kierunku drogi gminnej celem podania materiałów budowlanych. W ocenie Sądu, materiał dowodowy zebrany w sprawie pozwala stwierdzić, że obie przesłanki warunkujące wydanie decyzji w trybie art. 47 ust. 2 P.b. zostały spełnione, a organ odwoławczy w sposób wyczerpujący przeanalizował zarówno niezbędność, jak i zakres wejścia i sposób wykonania robót na nieruchomości sąsiedniej, należącej do skarżącego. Po pierwsze. Potwierdzić należy ustalenie organu, iż zamierzone przez inwestora prace budowlane, związane z realizacją ostatecznej decyzji Starosty [...] z 16 sierpnia 2018 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej G. Ł. pozwolenia na budowę budynku świetlicy wiejskiej z instalacjami wewnętrznymi: wodno-kanalizacyjną, elektryczną grzewczą i elektryczną na działce nr ewid.[...] obręb geodezyjny N. S., G. Ł., polegające na ociepleniu północnej ściany budynku świetlicy wiejskiej poprzez położenie styropianu gr 10 cm, zaprawy klejowej, siatki oraz struktury wodoodpornej, zlokalizowanej na działce ozn. nr ewid.[...], wiążą się z niedającą się ominąć koniecznością wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości należącej do skarżącego. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że przesłanka "niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości" występuje zawsze, gdy posadowione budynki znajdują się w granicy działki sąsiedniej lub w takiej od niej odległości, że nie ma innego sposobu wykonania robót budowlanych, jak tylko poprzez wejście na teren posesji sąsiedniej (por. np. wyrok WSA w Bydgoszczy z 23 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Bd [...], dostępny na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sytuacja taka zaistniała w rozpoznawanej sprawie, gdyż sporne roboty budowlane polegać mają na wykonaniu ocieplenia ściany budynku świetlicy wiejskiej, usytuowanego bezpośrednio przy granicy z działką sąsiednią nr ewid.[...], której właścicielem jest skarżący. Powyższą okoliczność, potwierdza materiał dowodowy zgromadzony w aktach administracyjnych. Po drugie. Słusznie organ uznał za spełnioną przesłankę polegającą na bezskutecznym ubieganiu się inwestora o zgodę na wejście na teren nieruchomości skarżącego. Jak już wskazano wyżej, G. Ł. przed złożeniem wniosku w sprawie niniejszej, wystąpiła do skarżącego z pismem o wyrażenie zgody na wejście na teren jego nieruchomości celem wykonania robót budowalnych związanych z ociepleniem ścian budynku świetlicy wiejskiej. Wnioskowanej zgody inwestor nie uzyskał. Brak zgody na wejście na teren swojej nieruchomości skarżący podtrzymał w toku prowadzonego postępowania administracyjnego tj. w pismach składanych w sprawie. Nie ulega więc wątpliwości, że oczywisty brak jakiegokolwiek porozumienia stron w zakresie możliwości wejścia na działkę nr [...] celem wykonania robót budowlanych na nieruchomości sąsiedniej, uzasadniał stwierdzenie zaistnienia przesłanki, o której mowa w art. 47 ust. 2 P.b. Stosownie do art. 47 ust. 2 zdanie drugie P.b., organ zobowiązany był także do precyzyjnego określenia zakresu czasowego i przedmiotowego wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości. Jak wynika z akt sprawy, organ odwoławczy reformując decyzję organu pierwszej instancji, w sposób szczegółowy określił zarówno termin zrealizowania robót, szerokość jak i długość pasa terenu niezbędnego do ich wykonania. Zawarto również klauzulę, że po zakończeniu robót inwestor jest obowiązany do uporządkowania terenu oraz naprawienia szkód powstałych w wyniku korzystania z sąsiedniej nieruchomości na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym, co odpowiada treści art. 47 ust. 3 P.b. Zwrócić należy uwagę, że zaskarżoną decyzją Wojewoda orzekł, że wejście na teren działki nr ewid.[...] zostanie ograniczone do ustawienia części rusztowania oraz do korzystania z części działki przez którą będzie odbywać się transport materiałów do wykonania robót oraz przedmiotowych rusztowań. Wzdłuż budynku świetlicy wiejskiej, na sąsiedniej działce nr ewid. [...] zlokalizowane jest ogrodzenie betonowe o wys. ok. 1,5 m, które może utrudniać ustawienia rusztowania. Ogrodzenie nie zostało przewidziane do rozbiórki a transport materiałów budowlanych pomiędzy sąsiednimi działkami przewidziano po rusztowaniu ustawionym ponad ogrodzeniem. W przekonaniu Sądu, wydając zaskarżoną decyzję organ dołożył starań, aby do minimum ograniczyć utrudnienia, jakie mogą stać się udziałem skarżącego jako właściciela sąsiedniej działki na skutek czasowego jej zajęcia. Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, że nie zasługują one na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 47 P.b. i rozstrzyga jedynie kwestię niezbędności wejścia na teren sąsiedniej działki. Jak słusznie wskazał organ odwoławczy w uzasadnieniu skarżonego rozstrzygnięcia, rozpatrując wniosek inwestora w trybie art. 47 ust. 2 P.b., nie jest uprawniony do badania prawidłowości przebiegu granicy pomiędzy nieruchomościami (działkami) inwestora i właściciela sąsiedniej nieruchomości, gdyż sprawy "graniczne", pozostają poza regulacją Prawa budowalnego (por. wyrok WSA z O. z dnia 12 stycznia 2012 r., sygn. akt SA/Op [...]). Inaczej rzecz ujmując, spory graniczne pozostają poza zakresem rozstrzygania niniejszej sprawy, gdyż organy administracji architektoniczno-budowlanej, właściwe w kontrolowanej sprawie, działają w oparciu o ustawę Prawo budowalne. Natomiast spory graniczne rozstrzygane są w postępowaniu rozgraniczeniowym, prowadzonym na podstawie ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 2052 ze zm.). Co zaś się tyczy podnoszonego wielokrotnie zarzutu "nielegalności budowy" świetlicy wiejskiej podkreślić trzeba, że jest on bezzasadny. W obrocie prawnym funkcjonuje bowiem ostateczna decyzja Starosty [...] nr [...] z dnia 16 sierpnia 2018 r. o pozwoleniu na budowę budynku świetlicy wiejskiej z instalacjami wewnętrznymi: wodno-kanalizacyjną, elektryczną grzewczą i elektryczną na działce nr ewid.[...] obręb geodezyjny N. S., G. Ł.. Podobnie należy ocenić zarzuty podniesione przez skarżącego na rozprawie sądowej. Zauważyć należy, że skarżący zarówno w toku postępowania administracyjnego jak i w trakcie postępowania sądowego (skarga wniesiona przez osobę fizyczną) nie występował jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą (jako przedsiębiorca), ale jako osoba fizyczna - właściciel nieruchomości ozn. jako działka nr [...]. W związku z powyższym podnoszone na etapie postępowania sądowego zarzuty związane z ewentualnymi utrudnieniami i niedogodnościami prowadzonej działalności gospodarczej nie mogły podważyć prawidłowych ustaleń faktycznych oraz argumentacji prawnej organów obu instancji. W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, skargę jako niezasadną należało oddalić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art.151 p.p.s.a.