II SA/Ke 35/15

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 20 lutego 2015 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków A.M. i J. M. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A.M. i J. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego postanawia: zwolnić A. M. i J. M. od kosztów sądowych w całości. A. M. i J. M. złożyli formularze urzędowe PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego. Ze złożonych formularzy wynika, że wnioskodawcy prowadzą razem gospodarstwo domowe. Skarżąca pobiera emeryturę w wysokości 1240 zł i osiąga dodatkowy dochód w wysokości 100 zł, skarżący pobiera emeryturę w wysokości 1450 zł brutto miesięcznie. Wnioskodawcy nie wykazali innego majątku oprócz domu wielkości 150 m², działki rolnej o powierzchni 0,8418 ha i 21-letniego samochodu niezbędnego do dojazdów na leczenie i rehabilitację. Skarżący oświadczyli, że osiągane dochody przeznaczają w całości na opłaty związane z utrzymaniem domu oraz pokrycie kosztów leczenia, rehabilitacji, zakupu leków. Oboje są ciężko chorzy, wymagają stałej opieki lekarskiej i przyjmowania leków do końca życia. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpatrywanej prawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawców, przede wszystkim dochód wystarczający jedynie na zaspokojenie ich bieżących potrzeb życiowych, w tym pokrycie kosztów leczenia, rehabilitacji, zakupu leków, uznano, że skarżący nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a zatem ich wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługują na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.