II SA/Ke 351/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 czerwca 2012r. sprawy ze skargi H. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło H. S. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji wydanej z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] znak: [...] – na podstawie art. 58 § 1 i 2 w związku z art. 59 § 2 k.p.a. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że w ww. decyzją z dnia [...] odmówiono H. S. umorzenia należności w kwocie 565,45 zł z tytułu wypłaconych zaliczek alimentacyjnych za okres od dnia 1 września 2005r. do dnia 31 sierpnia 2007r. wraz z należnymi odsetkami oraz umorzenia należności w kwocie 10.847,76 zł, wypłaconych na podstawie przepisów ustawy o funduszu alimentacyjnym. Rozstrzygnięcie to zostało doręczone stronie w dniu 4 listopada 2011r., a w jego treści w znalazło się pouczenie o możliwości wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego za pośrednictwem organu I instancji – w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. W dniu 7 grudnia 2011r. H. S. złożył w Miejsko-Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w S. odwołanie od ww. decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. Jako przyczynę uchybienia terminu strona wskazała chorobę, która – jak wynika z załączonego zaświadczenia lekarskiego – trwała od dnia 7 listopada 2011r. do dnia 24 listopada 2011r. Odnosząc się do powyższej kwestii organ II instancji wskazał, że przewidziany w art. 129 § 2 k.p.a. 14 – dniowy termin do wniesienia odwołania, liczony od następnego dnia po otrzymaniu decyzji z dnia [...], upłynął w dniu 18 listopada 2011r. Tym samym odwołanie od decyzji organu I instancji zostało złożone z uchybieniem ustawowego terminu do jego wniesienia. Kolegium, odmawiając stronie przywrócenia terminu do złożenia odwołania, przytoczyło art. 58 § 2 k.p.a. i podniosło, że w niniejszej sprawie przeszkoda uniemożliwiająca złożenie odwołania (choroba wnioskodawcy) trwała od dnia 7 listopada 2011r. do dnia 24 listopada 2011r. W związku z powyższym H. S. winien był wnieść prośbę o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od daty ustania choroby tj. od dnia 24 listopada 2011r. Pomimo tego strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu dopiero w dniu 7 grudnia 2011r., a zatem 13 dni po ustaniu ww. przeszkody. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] wniósł H. S.. Skarżący nie przedstawił jednakże jakichkolwiek zarzutów dotyczących tego rozstrzygnięcia, kwestionując przede wszystkim decyzję organu I instancji z dnia [...] podjętą w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych zaliczek alimentacyjnych wraz z należnymi odsetkami oraz umorzenia należności wypłaconych na podstawie przepisów ustawy o funduszu alimentacyjnym. W tym zakresie H. S. wskazał, że świadczenia na rzecz jego córki były wypłacane niezasadnie – w związku z czym złożył doniesienie do Prokuratury Rejonowej . W skardze zarzucono także organowi I instancji brak przeprowadzenia postępowania w niniejszej sprawie oraz niewyjaśnienie stanu faktycznego. Końcowo H. S. wskazał, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej i zdrowotnej oraz nie ma możliwości spłacenia zadłużenia, w związku z czym zwrócił się do tut. Sądu o umorzenie powstałego zadłużenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity - Dz. U. z 2012 poz. 270), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., zadaniem wojewódzkich sądów administracyjnych jest sprawowanie kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, obowiązującym w dniu ich wydania, nie zaś ocena ich pod względem słuszności i celowości. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a.), a kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy. Dokonując oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia w ramach tak zakreślonej kognicji Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w przedmiotowej sprawie naruszeń przepisów prawa materialnego bądź postępowania, które mogłoby stanowić podstawę uwzględnienia skargi z przyczyn wskazanych w art. 145 ustawy p.p.s.a. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] o odmowie przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia odwołania od decyzji wydanej z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu wypłaconych zaliczek alimentacyjnych wraz z należnymi odsetkami oraz umorzenia należności wypłaconych na podstawie przepisów ustawy o funduszu alimentacyjnym. Na wstępie podkreślić należy, że organ w uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia prawidłowo wskazał, że zgodnie z art. 58 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobnił on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (§ 1), a prośbę o przywrócenie terminu wniesiono w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dopełniając jednocześnie czynności, dla której określony był termin (§ 2). Materiał dowodowy zebrany w aktach administracyjnych nie pozwala przyjąć istnienia pierwszej z przesłanek wymienionych w art. 58 § 2 k.p.a. – co słusznie podniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze , orzekające w niniejszej sprawie na podstawie art. 59 § 2 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia. W tym miejscu należy podnieść, że okolicznością bezsporną w rozpatrywanej sprawie jest wniesienie przez skarżacego odwołania od decyzji wydanej z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] – po upływie 14 - dniowego terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a. Rozstrzygnięcie to zostało bowiem doręczone stronie w dniu 4 listopada 2011r. wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia odwołania, natomiast odwołanie zostało złożone przez skarżącego dopiero w dniu 7 grudnia 2011r. – wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Podkreślenia wymaga, że w uzasadnieniu tej prośby H. S. wskazał, że do uchybienia terminu doszło wskutek jego choroby trwającej od dnia 7 listopada 2011r. do dnia 24 listopada 2011r., co potwierdza przedstawione przez stronę zaświadczenie lekarskie (k. 75 akt administracyjnych). Oceniając zaistniały na gruncie niniejszej sprawy stan faktyczny przez pryzmat art. 58 § 2 k.p.a. stwierdzić trzeba, że ostatnim dniem na wniesienie przez skarżącego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania był 1 grudnia 2012r., przypadający na siódmy dzień od daty ustania jego choroby (24 listopada 2011r.). Tymczasem H. S. złożył prośbę o przywrócenie terminu (wraz z odwołaniem) w siedzibie organu I instancji dopiero w dniu 7 grudnia 2011r., a zatem po upływie wymaganego terminu (k. 76 akt administracyjnych). Stwierdzić zatem należy, że Kolegium, działając na podstawie art. 58 § 2 k.p.a., prawidłowo odmówiło skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze wskazania wymaga, że z uwagi na związanie Sądu granicami niniejszej sprawy – dotyczącej postanowienia z dnia [...] o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania – brak było podstaw do objęcia kontrolą legalności kwestionowanej przez skarżącego decyzji organu I instancji. Stąd też Sąd nie mógł ustosunkować się do podniesionej w tym zakresie argumentacji. Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.