II SA/Ke 351/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Armański (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Asesor WSA Agnieszka Banach, Protokolant Starszy inspektor sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lipca 2018 r. sprawy ze skargi Z. P. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia [...] 2018 r. znak: [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym oddala skargę. Decyzją z dnia 26 marca 2018 r., znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia 18 grudnia 2017 r. znak: [...], o cofnięciu zezwolenia nr [...] na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym na linii komunikacyjnej: J. - S. udzielonego w dniu 8 marca 2013 r. przez Starostę J. przedsiębiorcy: Z.P. z siedzibą w J. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy. W dniu 8 marca 2013r. Z.P. uzyskał zezwolenie Nr [...] na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym na linii komunikacyjnej: J - S, udzielone przez Starostę J. Rozkład jazdy, stanowiący integralną część zezwolenia, na skutek wniosków przedsiębiorcy z dnia: 24 maja 2013 r., 5 listopada 2013 r., 26 maja 2014 r. i 12 listopada 2014 r., po jego zatwierdzeniu przez organ, ulegał kolejnym zmianom. Aktualnie obowiązującym rozkładem jazdy dla w/w przedsiębiorcy jest rozkład z następującymi godzinami odjazdów: - kursy relacji J - S, odjazd ul. K. (Dworzec PKP): 6:00, 7:45, 8:17, 9:40, 10:20, 11:00, 12:05, 13:17, 13:57 oraz kurs z przystanku J. ul. B. (Tesco) godzina 15:00; - kursy relacji S - J, odjazd ul. D. (Dworzec PKP): 6:41, 7:36, 10:25, 11:00, 12:40, 14:35, 15:15 i 17:04. W dniu 21 sierpnia 2015 r. Z.P. złożył kolejny wniosek o zmianę zezwolenia, polegającą na zmianie rozkładu jazdy, proponując godziny odjazdów: - kursy relacji J - S, odjazd ul. K. (Dworzec PKP): 5:26, 6:00, 7:45, 8:17, 10:48, 13:57 oraz kurs z przystanku J. ul. B. (Tesco) godzina 15:00; - kursy relacji S - J, odjazd ul. D. (Dworzec PKP): 6:41, 7:36, 10:10, 14:35, 15:35 i 17:04. Starosta decyzją z dnia 17 listopada 2015r. odmówił zmiany zezwolenia, ponieważ zaproponowane kursy częściowo kolidowały z kursami konkurencyjnego przewoźnika. Ostatecznie po kolejnym wniesionym odwołaniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 23 lutego 2016r. utrzymało w mocy decyzję Starosty J. Następnie w wyniku skargi wniesionej przez Z.P. do Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem o sygn. akt II SA/Ke 354/16 z dnia 14 lipca 2016r. uchylił decyzje organu I i II instancji i nakazał przeprowadzenie analizy sytuacji rynkowej określając również sposób jej przeprowadzenia. Zgodnie z powyższym wyrokiem powołany przez Starostę zespół zadaniowy, który przeprowadził analizę sytuacji rynkowej w zakresie regularnego przewozu osób stwierdził, że wszyscy przewoźnicy nie wykonywali części kursów, natomiast tylko Z.P. wykonywał kursy poza rozkładem jazdy. W odniesieniu do firmy Z.P. w styczniu 2017 r. stwierdzono, iż w rozkładzie jazdy przedmiotowej linii komunikacyjnej zamieszczonym na słupku przystankowym wykreślono kursy z przystanku S. ul. D. (dworzec PKP) godz. 6:41, 12:40 i 15:15. W toku kolejnych kontroli stwierdzano, że wymienione wyżej uchybienia nadal występują. W dniu 14 lutego 2017 r. w Starostwie Powiatowym przeprowadzono rozprawę administracyjną z udziałem trzech przewoźników, w tym Z.P., w celu wypracowania rozkładów jazdy na linii J - S, które przewoźnicy byliby w stanie wykonywać zgodnie z obowiązującymi przepisami. Dwaj przewoźnicy wyrazili gotowość do podjęcia rozmów, natomiast Z.P. uzależnił swoją zgodę na negocjacje od zakończenia na jego korzyść postępowań dotyczących zmiany zezwoleń, zarzucając organowi łamanie prawa przy prowadzonych postępowaniach. W toku kolejnych kontroli organ ustalił, iż przewoźnik Z.P. w dalszym ciągu wykonuje przewozy niezgodnie z zatwierdzonym rozkładem jazdy, co opisano w protokołach, do których dołączono również dokumentację fotograficzną. W dniu 7 marca 2017 r. Z.P. złożył pismo informujące o zawieszeniu wybranych kursów na przedmiotowej linii, tj. o godzinie 11:00 (odjazd z J.) i o godz. 11:00 (odjazd z S.). Organ stwierdził, iż brak jest podstaw do zawieszenia kursów, a zmiana godzin w zatwierdzonym rozkładzie jazdy może nastąpić jedynie poprzez złożenie wniosku o zmianę zezwolenia, o czym poinformował przedsiębiorcę. Pismem z dnia 13 marca 2017 r. pouczono Z.P. również o tym, że w przypadku niewykonywania przedmiotowych kursów zostanie wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia zezwolenia Nr [...]. Następnie w trakcie kontroli przeprowadzonych w dniach 28 marca i 30 marca 2017r. stwierdzono, że wymienione w piśmie Z.P. zawieszone kursy przedmiotowej linii komunikacyjnej, pomimo jednoznacznej odpowiedzi organu, nie są wykonywane. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 19 czerwca 2017 r. znak: [...] utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia 18 kwietnia 2017 r. dotycząca odmowy zmiany zezwolenia Nr [...]. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało m.in., że występujące uchybienia w wykonywaniu regularnych przewozów osób stanowią podstawę do dalej idących działań. Organ wyjaśnił, że z akt administracyjnych sprawy, w tym z dokumentacji przeprowadzonych kontroli, wynika, iż przedsiębiorca Z.P. narusza warunki udzielonego zezwolenia poprzez niewykonywanie części kursów zawartych w zatwierdzonym rozkładzie jazdy. Kolegium podało, że kontrole zostały przeprowadzone w następujących terminach: - 10 lipca 2017 r. na przystanku S. ul. D. stwierdzono niewykonanie kursów z godz. 11:00 i 12:40; - 14 lipca 2017 r. na przystanku J. ul. K. stwierdzono niewykonanie kursów z godz. 11:00, 12:05 i 13:17, a przy kursie z godz. 11:00 przedsiębiorca przejechał jedynie koło przystanku nie zatrzymując się na nim; - 31 sierpnia 2017 r. na przystanku S. ul. D. stwierdzono niewykonanie kursów z godz. 11:00 i 12:40. Na przystanku umieszczony był rozkład jazdy przedsiębiorcy, na którym nie widniały kursy z godz. 11:00, 12:40 i 15:15, które znajdują się w zatwierdzonym rozkładzie jazdy. Ponadto widniała informacja o wprowadzeniu od dnia 1 sierpnia 2017 r. promocji na bilety relacji S - J na kursach godz. 9:10 i 14:05, o czym organ nie został poinformowany, stosownie do art. 22b ust. 1 ustawy o transporcie drogowym; - 5 września 2017 r. na przystanku J. ul. B. stwierdzono niewykonanie kursów z godz. 11:05 i 12:10, a ponadto autobus mający planowo odjechać o godz. 15:00 stał koło przystanku o godz. 14:48 i przyjmował pasażerów. Rozkład jazdy zawieszony na przystanku nie był zgodny z rozkładem jazdy zatwierdzonym przez Starostę, gdyż nie były w nim ujęte kursy godzina odjazdu 11:05 i 12:10; - 11 września 2017 r. obyła się kontrola w siedzibie przedsiębiorcy, w czasie której Z.P. odmówił przedłożenia kopii wydruków biletów z kas fiskalnych od dnia 1 maja 2017 r. do dnia 1 sierpnia 2017 r. Organ pismem z dnia 19 września 2017r. wezwał przedsiębiorcę do niezwłocznego wykonywania regularnych przewozów osób na przedmiotowej linii komunikacyjnej zgodnie z zatwierdzonym przez Starostę rozkładem jazdy. Pouczono przewoźnika, iż nieusunięcie uchybień spowoduje wszczęcie postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia. W odpowiedzi Z.P. pismem z dnia 16 października 2017 r. poinformował organ, iż zawieszone kursy będą wykonywane od dnia 30 października 2017r. W dniu 26 października 2017r. przeprowadzono z obserwacji kontrolę wykonania kursów z przystanku J. ul. B. (Tesco) godzina 11:05 i 12:10 kierunek S. Stwierdzono, iż pomimo wezwania Z.P. w dalszym ciągu nie wykonuje wyżej wymienionych kursów, a rozkład jazdy umieszczony na przystanku nie jest zgodny z zatwierdzonym przez Starostę. Kolejna kontrola z obserwacji została przeprowadzona na przystanku S. ul. D. (Dworzec PKP) dnia 7 listopada 2017r. Wykazała ona, iż Z.P. pomimo deklaracji o wykonywaniu kursów od dnia 30 października 2017r. w dalszym ciągu nie wykonuje figurujących w zatwierdzonym rozkładzie jazdy kursów z godz. 11:00 i 12:40, a na przystanku zamieszczony jest rozkład jazdy, w którym nie są ujęte kursy godzina odjazdu 11:00, 12:40 i 15:15, znajdujące się w zatwierdzonym rozkładzie jazdy. Również rozkład jazdy figurujący na stronie internetowej przewoźnika nie jest zgodny z rozkładem jazdy zatwierdzonym przez Starostę, gdyż nie są w nim ujęte kursy z godz. 10:20 i 12:05 z przystanku J. ul. K kierunek S. Ponadto organ uzyskał informację o wynikach kontroli przewoźnika przeprowadzonych przez Inspekcję Transportu Drogowego w K. Z uzyskanej dokumentacji wynikało, że na Z.P. nakładane były kary pieniężne za: wykonywanie przewozu regularnego z naruszeniem warunków określonych w zezwoleniu polegające na zmianie trasy przejazdu, wykonywanie przewozu regularnego z naruszeniem warunków określonych w zezwoleniu polegające na wykonywaniu kursu niezgodnie z zatwierdzonym rozkładem jazdy, skrócenie dziennego czasu odpoczynku kierowcy, niezgłoszenie w ustawowym terminie zmiany danych organowi, który udzielił zezwolenia. W tak ustalonym stanie faktycznym zdaniem SKO zaistniały przesłanki do cofnięcia stronie zezwolenia. Z.P. wielokrotnie naruszył bowiem warunki określone w zezwoleniu nr [...], tj. nie wykonywał kursów z godz. 11:05 i 12:10 z przystanku J. ul. B. kierunek S. oraz kursów z godz. 11:00 i 12:40 z przystanku S. ul. D., które znajdują się w zatwierdzonym rozkładzie jazdy. Stwierdzono też, że na przystankach i w autobusach widnieją rozkłady jazdy z wykreślonymi ww. godzinami odjazdów, co wskazuje na posługiwanie się przez przewoźnika niezatwierdzonym przez Starostę rozkładem jazdy. Kolegium wskazało, że przepis art. 24 ust. 4 pkt 2 utd nie dopuszcza jakiegokolwiek uznania administracyjnego. W razie stwierdzenia naruszenia warunków, na jakich zezwolenie zostało wydane, jego cofnięcie jest obligatoryjne. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ stwierdził, że art. 24 ust. 4 pkt 2 utd stanowi wystarczającą podstawę prawną do cofnięcia zezwolenia. Przedsiębiorca był wielokrotnie wzywany do usunięcia naruszeń, a ostrzeżenie zostało zakomunikowane jemu i innym przewoźnikom podczas rozprawy administracyjnej w dniu 14 lutego 2017 r. Kontrole wykazały, że wszyscy przewoźnicy oprócz Z.P. usunęli wykazane naruszenia w wykonywaniu przewozu osób. Ponadto, organ I instancji informował stronę o braku podstaw prawnych do zawieszenia kursów pod rygorem cofnięcia zezwolenia. Ponownie o możliwości cofnięcia zezwolenia przewoźnik został poinformowany w wezwaniu z dnia 19 września 2017 r. do niezwłocznego wykonywania regularnych przewozów osób na przedmiotowej linii komunikacyjnej, zgodnie z zatwierdzonym przez Starostę rozkładem jazdy. Zdaniem organu okoliczność, że na przewoźnika nałożone zostały kary pieniężne za nieprzestrzeganie warunków zezwolenia, potwierdza, iż nie respektuje on przepisów prawa i warunków udzielonego zezwolenia. Przywołując wyrok NSA w sprawie II GSK 78/08 organ wskazał, że nałożenie kary pieniężnej nie jest etapem obligatoryjnym przed cofnięciem zezwolenia, ani przed tym cofnięciem nie chroni. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Z.P. podniósł, że w związku ze zmianą rozkładów jazdy w dniu 23 czerwca 2015r. dla firmy T.K. do zezwoleń nr [...] relacji J - S oraz nr [...] relacji S - J, które polegały na wprowadzeniu zmian w rozkładach jazdy tak, aby odjazdy odbywały się bezpośrednio przed jego kursami, został zmuszony do złożenia w dniu 21 sierpnia 2015 r. wniosku o zmianę zezwolenia Nr [...] polegającego na likwidacji nierentownych kursów. Zmiana rozkładu jazdy miała mianowicie polegać na wykreśleniu kursów relacji J. ul. K. (Dworzec PKP) kierunek S. godz. 9;40, 10:20, 11:00 i 12:05 oraz S. ul. D. (Dworzec PKP) kierunek J. godz. 10:25, 11:00, 12:40, 15:15. Z.P. podając szczegółowe wyliczenie kosztów (strata w wysokości 104 033,16 zł w okresie 27 miesięcy kiedy prowadzono postępowanie w przedmiocie zmiany zezwolenia) podkreślił, że w związku z brakiem pasażerów oraz wysokimi nakładami finansowymi na realizację wszystkich kursów zatwierdzonych w rozkładzie jazdy do zezwolenia Nr [...] został zmuszony do zawieszenia nierentownych kursów. Starostwo Powiatowe nie może zmuszać go do wykonywania kursów według rozkładu jazdy, który został sporządzony, w sytuacji kiedy na przedmiotowej linii komunikacyjnej nie funkcjonował konkurencyjny przewoźnik. Decyzjami wydanymi przez Starostwo Powiatowe z dnia 18 kwietnia 2017r. i Samorządowe Kolegium Odwoławcze z dnia 19 czerwca 2017r. oraz wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach sygn.. akt II SA/Ke 493/17 z dnia 19 października 2017 roku odmówiono mu likwidacji w/w kursów motywując to tym, iż po zmianie rozkładu jazdy do zezwolenia Nr [...] relacji J - S poprzez likwidację nierentownych kursów doprowadzi do upadku przewoźnika pod nazwą T. K. Podniósł, że jego firma została postawiona w sytuacji bez wyjścia, w wyniku której wykonywanie kursów przy braku pasażerów na w/w kursach zgodnie z zatwierdzonym rozkładem jazdy stało się niemożliwe do wykonania z przyczyn ekonomicznych - niezależnych od niego. Starostwo Powiatowe stoi na stanowisku, że skoro uzyskał zezwolenie w oparciu o zatwierdzony rozkład jazdy, to bez względu na to ilu następnie wprowadzi nowych przewoźników i czy jest to opłacalne dla jego firmy czy nie, nie może uzyskać zgody na likwidację kursów. Bezzasadność wykonywania kursów potwierdza wykonana przez pracowników Starostwa Powiatowego analiza sytuacji rynkowej na w/w linii komunikacyjnej. Analiza ta potwierdza, że wprowadzenie nowego przewoźnika pod nazwą T. K. było bezzasadne i miało na celu tylko i wyłącznie doprowadzić jego firmę do likwidacji, zapewniając firmie T.K. możliwość bezkonkurencyjnego funkcjonowania na liniach komunikacyjnych obsługiwanych przez niego od 2006 roku. Tym sposobem można wyeliminować dotychczasowego przewoźnika i preferować nowo wchodzącego na linię komunikacyjną, co może stwarzać podejrzenie o korupcję. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia 27 czerwca 2018 r. skarżący stwierdził, że w aktach brakuje pliku dokumentów przekazanych przez niego do organu odwoławczego w dniu 5 lutego 2018 r. Wskazał, że brak jest także jego wniosku z dnia 21 sierpnia 2015 r. o likwidację nierentownych kursów, pomimo, że również złożył kserokopię tego wniosku. Skarżący załączył do pisma w/w dokumenty. Następnie pismem z dnia 5 lipca 2018 r., po zapoznaniu się z aktami sprawy, skarżący stwierdził ponadto, że w aktach administracyjnych zostały załączone w dużej większości dokumenty, które nie dotyczą zezwolenia Nr [...] (k. 1-209). Na rozprawie w dniu 11 lipca 2018 r. skarżący złożył do akt sprawy dwie fotografie oraz kserokopię paragonu fiskalnego na okoliczność jakości taboru konkurencyjnej firmy T.K. i wystawianych przez tę firmę biletów, bez wskazania trasy przejazdu. Podniósł także, że zwracał na to uwagę w Starostwie Powiatowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018r., poz. 1304 ze zm.), zwanej dalej "Ppsa", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 Ppsa). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 Ppsa). Kwestię wydawania i cofania zezwoleń na wykonywanie przewozów regularnych w krajowym transporcie drogowym regulują przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j. Dz.U z 2017 r., poz. 2200 ze zm.), dalej "utd." Zgodnie z art. 18 ust. 1 pkt 1 tej ustawy wykonywanie przewozów regularnych wymaga zezwolenia wydanego w zależności od zasięgu tych przewozów przez jeden z wymienionych w lit. a-g organów. Stosownie do art. 20 utd, w zezwoleniu określa się w szczególności: 1) warunki wykonywania przewozów; 2) przebieg trasy przewozów, w tym miejscowości, w których znajdują się miejsca początkowe i docelowe przewozów; 3) miejscowości, w których znajdują się przystanki. Załącznikiem do zezwolenia jest obowiązujący rozkład jazdy (art. 20 ust. 1a utd). Zasady jakim podlegają przewozy regularne w krajowym transporcie drogowym, wymienione są w art. 18b ust. 1 pkt 1-7 utd. Zasadą jest m.in. wykonywanie przewozów zgodnie z warunkami przewozu osób określonymi w zezwoleniu (pkt 7). W myśl art. 18b ust. 2 pkt 5 utd, podczas wykonywania przewozów regularnych zabrania się naruszania warunków przewozu osób określonych w zezwoleniu (pkt 5). Obowiązkiem uprawnionego do wykonywania przewozów jest przestrzeganie obowiązków nałożonych na niego w ustawie (m.in. art. 18b ust. 1 i 2 utd) oraz w zezwoleniu, którego integralną częścią jest rozkład jazdy. Jedynym odstępstwem od obowiązku stosowania warunków określonych w zezwoleniu na wykonywanie przewozów regularnych jest przypadek wystąpienia niezależnych od przedsiębiorcy okoliczności, uniemożliwiających wykonywanie przewozów zgodnie z określonym w zezwoleniu przebiegiem trasy przewozów, w szczególności awaria sieci, roboty drogowe lub blokady drogowe (art. 20a ust. 1 utd). Zgodnie z art. 24 ust. 4 pkt 2 utd, zezwolenie cofa się w razie naruszenia lub zmiany warunków, na jakich zezwolenie zostało wydane oraz określonych w zezwoleniu. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że skarżący przewoźnik nie realizuje częściowo rozkładu jazdy stanowiącego załącznik do zezwolenia Starosty z dnia 8 marca 2013 r. Nr [...]. W szczególności dotyczy to kursów z przystanku S. ul. D. (Dworzec PKP) z godz. 11:00 i 12:40. Potwierdza to dokumentacja z przeprowadzonych kontroli na przestrzeni od lipca do listopada 2017 r., a nadto dokumentacja fotograficzna, z której wynika, że na rozkładach jazdy na przystankach i w autobusach nie ujęto kursów z godz. 11:00, 12:40, a także 15:15. Podobnie, stwierdzano niewykonywanie kursów z godz. 11:05 i 12:10 z przystanku J. ul. B. (Tesco). Okoliczności tych nie kwestionował sam skarżący. Niewykonywanie kursów tłumaczył nierentownością połączeń spowodowaną działalnością konkurencyjnych przewoźników. Trzeba podkreślić, że niewykonywanie określonych kursów przez skarżącego ma charakter długotrwały – było stwierdzane przez organ już od przełomu lat 2016 i 2017, podobnie jak w czasie kolejnych miesięcy, a także w trakcie wspomnianych kontroli zgodności wykonywania kursów z zatwierdzonymi rozkładami jazdy, przeprowadzanych przez organ od lipca 2017r. Co istotne, pismem z dnia 19 września 2017r. organ wezwał przedsiębiorcę do niezwłocznego wykonywania regularnych przewozów osób na przedmiotowej linii komunikacyjnej zgodnie z zatwierdzonym przez Starostę rozkładem jazdy. Pouczono też przewoźnika, iż nieusunięcie uchybień spowoduje wszczęcie postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia. Wezwanie to nie wywołało jednak spodziewanego skutku, ponieważ kolejne kontrole z dnia 26 października 2017r. i 7 listopada 2017r. wykazały dalsze niewykonywanie w/w kursów. Jak ustaliły organy, na skarżącego były także nakładane kary pieniężne m.in. za wykonywanie przewozu regularnego z naruszeniem warunków określonych w zezwoleniu polegające na wykonywaniu kursu niezgodnie z zatwierdzonym rozkładem jazdy. Zauważyć także wypada, że już w piśmie informującym o braku podstaw do zawieszenia kursów z 13 marca 2017 r. skarżący został poinformowany o możliwości wszczęcia postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia w przypadku niewykonywania kursów, o których zawieszenie wnioskował. Ostrzeżenia powyższe nie zdyscyplinowały jednak przewoźnika do zmiany postawy i wykonywania przewozów zgodnie z posiadanym zezwoleniem. Imperatywne sformułowanie w art. 24 ust. 4 utd nakazu cofnięcia zezwolenia ("cofa się") oznacza, że z woli ustawodawcy właściwe organy zostały pozbawione jakiejkolwiek swobody w tym zakresie. Cofnięcie zezwolenia powinno być orzeczone (a nie "może być orzeczone"), w razie ujawnienia faktu naruszenia lub zmiany (przez przewoźnika) jakichkolwiek warunków, na jakich zezwolenie zostało udzielone lub określonych w tymże zezwoleniu. Rozstrzygnięcie prawidłowości zastosowania w niniejszej sprawie art. 24 ust. 4 pkt 2 utd uzależnione jest więc od przesądzenia, czy doszło do naruszenia lub zmiany przez przewoźnika warunków udzielonego mu wcześniej zezwolenia. W ocenie Sądu ustalenia organu zostały dokonane właściwie, w oparciu o prawidłowo zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, który potwierdza, że przewoźnik dopuścił się wielokrotnego naruszenia warunków przewozu osób określonych w zezwoleniu (art. 18b ust. 1 pkt 7 i ust. 2 pkt 5 utd). Do czasu wydania decyzji przez organ I instancji przewoźnik nie zaprzestał naruszeń, a jego wnioski o zmianę zezwolenia okazały się nieskuteczne. Co prawda w dniu 21 sierpnia 2015r. skarżący złożył do organu I instancji wniosek o zmianę przedmiotowego zezwolenia, polegającą na zmianie rozkładu jazdy, jednak ostatecznie organy odmówiły tej zmiany, a skarga przewoźnika na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 19 czerwca 2017r., utrzymującą decyzję Starosty o odmowie zmiany zezwolenia, została prawomocnie oddalona przez tut. Sąd wyrokiem z dnia 19 października 2017 r., sygn. II SA/Ke 493/17, o czym sądowi wiadomo z urzędu. Podkreślić należy, że skarżący jako przedsiębiorca świadczący usługi transportowe mógłby zaprzestać wykonywania określonych w zezwoleniu kursów – nie wywołując przy tym skutków przewidzianych w art. 24 ust. 2 pkt 2 utd – dopiero w sytuacji dysponowania ostateczną decyzją o zmianie zezwolenia w tym zakresie. Sam fakt złożenia wniosku o taką zmianę i trwania postępowania w tym przedmiocie nie uprawniały skarżącego do odstąpienia od wykonywania wybranych przez siebie kursów, nawet jeśli uważał je za nierentowne. W konsekwencji organ trafnie stwierdził naruszenie przez skarżącego przepisów ustawy o transporcie drogowym oraz warunków, na jakich zezwolenie zostało wydane (art. 24 ust. 4 pkt 2 utd). Trudna sytuacja skarżącego, tj. problemy z utrzymaniem rentowności połączeń, nie może niwelować skutków związanych ze stwierdzonymi naruszeniami, będącymi podstawą wydania zaskarżonej decyzji. Cofnięcie zezwolenia ma charakter obligatoryjny, a stanowisko przeciwne byłoby akceptacją dowolności i chaosu na drodze, co nie może być akceptowane (por. wyrok NSA z dnia 22 kwietnia 2008 r., sygn. II GSK 78/08). W toku postępowania przewoźnik wystąpił o "zawieszenie" części nierealizowanych kursów. Obowiązujące przepisy nie przewidują jednak takiej instytucji, o czym organ prawidłowo poinformował stronę. W niniejszej sprawie rozstrzygające znaczenie ma okoliczność, że skarżący legitymuje się określonej treści zezwoleniem, którego nie realizuje. W ocenie Sądu, organy administracji oparły się na prawidłowo zebranym w sprawie materiale dowodowym, wyczerpująco zbadały istotne okoliczności faktyczne sprawy oraz przeprowadziły postępowanie dowodowe służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej. Należy zaznaczyć, że przedłożone przez skarżącego do akt sprawy przy piśmie z dnia 27 czerwca 2018r. dokumenty w świetle powyższych rozważań nie wniosły do sprawy istotnych okoliczności. Podobnie nie miał doniosłego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy fakt, na który zwracał uwagę skarżący w piśmie z dnia 5 lipca 2018r., tj. zgromadzenia w aktach administracyjnych sprawy także dokumentów dotyczących innego zezwolenia. Istotne znaczenie ma bowiem to, że akta zawierają również pełny materiał dotyczący rozpoznawanej sprawy, tj. zezwolenia nr [...]. W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 Ppsa.