II SA/Ke 353/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian,, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Sekretarz sądowy Andrzej Stolarski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 października 2006 r. sprawy ze skargi Z.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] znak: [...] Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kielcach utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. - z dnia 15.07.2005r., znak: PINB-7141/G/63/04 nakazującą Z. S. rozbiórkę budynku gospodarczego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę na działce w W. B. Nr 33, gm. G., W motywach rozstrzygnięcia wskazał, że w wyniku pisma B.K. z dnia 08.09.2004r. skierowanego do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w B., w dniu 05.10.2004r. dokonano kontroli budowy budynku na działce Z. S. w W. B. 33. gm. G.. Podczas kontroli stwierdzono, iż na w/w działce inwestorka wykonała od sierpnia 2004r. ściany zewnętrzne budynku o wym. w obrysie 8,55m x 5,35m z cegły ceramicznej pełnej do wysokości 2,50m ponad poziom terenu na fundamencie. W ścianie południowej zamontowana została stolarka okienna i drzwiowa. Inwestorka oświadczyła, że nie posiada żadnego pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku gospodarczego, a jego budowę rozpoczęła w sierpniu 2004r. W dniu 20.10.2004r. dokonano oględzin przedmiotowego budynku gospodarczego, w wyniku których potwierdzono stan z kontroli z dnia 05.10.2004r. oraz stwierdzono, że na wykonanych murach zamontowano drewnianą więźbę dachową z poszyciem blachą trapezową ocynkowaną. Obecna podczas oględzin B.K. wniosła o rozbiórkę budynku gospodarczego wybudowanego przez Z. S.. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. postanowieniem z dnia [...] - sprostowanym postanowieniem z dnia [...],nakazał inwestorze wstrzymać w terminie natychmiastowym prowadzoną budowę budynku gospodarczego oraz zobowiązał do wykonania i dostarczenia w terminie do 28.02.2005r. następujących dokumentów: 1) zaświadczenia organu właściwego w sprawach ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu o zgodności usytuowania w/w budynku z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, 2) czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi, 3) oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, 4) postanowienia Starosty B. o udzieleniu zgody na odstępstwo od przepisów Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w kwestii istniejącego usytuowania budynku w odległości poniżej 3 metrów od granicy działki. Z. S., w wyznaczonym terminie tj. do dnia 28.02.2005r., nie dostarczyła żądanych dokumentów. W związku z powyższym organ I instancji wydał w oparciu o art. 48 ust. 1 i 4, art. 52 i art. 81ust. 1 ustawy z 7.07.1994r.- Prawo budowlane, decyzję nakazującą rozbiórkę przedmiotowego budynku gospodarczego, wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Odwołanie od tej decyzji wniosła inwestorka, podnosząc, że była przekonana, iż na wzniesienie przedmiotowego budynku nie jest potrzebne pozwolenie na budowę. Wskazała jednocześnie, że budynek jest jej niezbędny do funkcjonowania gospodarstw. Wniosła nadto o nierozbieranie budynku ze względu na jej wiek i zły stan zdrowia. Organ II instancji nie uwzględnił odwołania i utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Przywołując treść art. 48 ust. 1, 3 i 4 ustawy Prawo budowlane wskazał, że inwestorka nie spełniła w wyznaczonym terminie obowiązków nakazanych postanowieniem organu I instancji z dnia 16.11.2004r., zatem decyzja organu I instancji jest zgodna z w/w przepisami. Nakaz rozbiórki nie zależy od W. organu, lecz wynika z przepisów prawa budowlanego, zatem w przedmiotowej sprawie nie mogą być uwzględnione kwestie niezbędności pomieszczenia, wieku inwestora czy też stanu jego zdrowia. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła Z. S.. Skarżąca podniosła, że w miejscu rozebranego starego budynku gospodarczego, w sierpniu 2004r. rozpoczęła jego odbudowę w przeświadczeniu o jej zgodności z prawem. Obowiązków nakazanych postanowieniem organu I instancji nie wykonała, ze względu na podeszły wiek oraz brak środków finansowych. Dodatkowo zwróciła uwagę na swój podeszły wiek oraz zły stan zdrowia. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ustawą p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd nie jest uprawniony do badania celowości i słuszności wydanych decyzji. Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy p.p.s.a, decyzja / lub postanowienie/ podlega uchyleniu, jeżeli Sąd stwierdzi: - po pierwsze, naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, - po drugie, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, - po trzecie, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Rozpatrując skargę w ramach tak zakreślonej kognicji sądu administracyjnego -sąd nie stwierdził, aby w toku postępowania administracyjnego doszło do naruszenia prawa materialnego bądź procesowego, które mogłoby stanowić podstawę uwzględnienia skargi z przyczyn wskazanych w art. 145 ustawy p.p.s.a. Tym samym wbrew zarzutom skargi, kwestionowana decyzja nie budzi zastrzeżeń z punktu widzenia jej legalności. Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia z 7.07.1994r.- Prawo budowlane ( Dz. U. z 2003r.nr 207, poz. 2016 ze zm.), zwanej dalej "ustawą"- roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Przepis art. 29 ustawy zawiera katalog obiektów i robót budowlanych, zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Ze zwolnienia tego korzystają m.in. obiekty gospodarcze związane z produkcją rolną i uzupełniające zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej - parterowe budynki gospodarcze o powierzchni zabudowy do 35 m. kw., przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m. Budynek skarżącej warunków powyższych nie spełnia. Tym samym zasadnie organ I instancji nakazał inwestorowi wstrzymać w terminie natychmiastowym prowadzoną budowę budynku gospodarczego oraz nałożył obowiązki przedstawienia w terminie do 28.02.2005r. dokumentów szczegółowo określonych w postanowieniu z dnia 16.11.2004r. Jest niesporne, że skarżąca w wyznaczonym terminie nie dostarczyła żądanych dokumentów. W związku z powyższym trafne jest stanowisko organów obu instancji, że w przypadku nie spełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w art. 48 ust.3 (tj. nakazanych w/w postanowieniu organu I instancji) - zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy właściwy organ nakazuje rozbiórkę obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Należy również podzielić argumentację organu odwoławczego, iż nakaz rozbiórki obiektu budowlanego nie zależy od W. organu, lecz wynika z przepisów prawa budowlanego, a w konsekwencji nie mogą być uwzględnione kwestie niezbędności pomieszczenia, wieku inwestora czy też stanu jego zdrowia. Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).