II SA/Ke 353/11

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 27 września 2011 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 27 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. H. o ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi E. H. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2010 postanawia: ustanowić dla E. H. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. E. H. do swojej skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] w przedmiocie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2010 dołączył urzędowy formularz PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe razem z dwudziestoletnią córką studiującą poza miejscem zamieszkania i osiemnastoletnim synem – uczniem szkoły średniej. Skarżący pobiera rentę w wysokości 809,75 zł miesięcznie. Wnioskodawca wykazał własność domu wielkości 150 m² i gospodarstwa rolnego o powierzchni 1,6 ha oraz zasoby pieniężne w wysokości 1000 zł. Oświadczył, że "każdy grosz jest ważny gdy łoży się na studia dziecko studiujące poza miejscem zamieszkania. Poza tym ta kwota sporu". Z akt administracyjnych wynika, że decyzją Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] przyznano E. H. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w wysokości 3026,78 zł do powierzchni działek rolnych wielkości 3,51 ha. Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 20.VI. 2011r. zwolniono skarżącego od kosztów sądowych w całości. Wyrokiem z dnia 4.VIII.2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę E. H. W dniu 23.IX.2011 r. skarżący złożył kolejny formularz PPF wnosząc o ustanowienie adwokata i podając te same dane co wcześniej. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego). Ubiegający się o prawo pomocy winien więc w każdym wypadku wykazać, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadniania poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez stronę dochodzącą swych roszczeń. W rozpatrywanej sprawie oceniając sytuację majątkową wnioskodawcy, zwolnionego uprzednio od kosztów sadowych w całości, w szczególności: niski dochód z renty, brak majątku poza małym gospodarstwem rolnym i konieczność utrzymania dwojga uczących się dzieci, uznano, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika prawnego który jest niezbędny do sporządzenia skargi kasacyjnej. Zatem jego wniosek o przyznanie adwokata z urzędu zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.