II SA/Ke 353/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Armański (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędzia WSA Jacek Kuza, Protokolant Starszy inspektor sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2024 r. sprawy ze skargi K.P. i A. C. na decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 10 kwietnia 2024 r. znak: IR.I.7840.8.1.2024 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. Decyzją z 10.04.2024 r. znak: IR.I.7840.8.1.2024 Wojewoda Świętokrzyski, po rozpatrzeniu odwołania K. P. i A. C. od decyzji nr AB.VI.6740.166.2023 Starosty Pińczowskiego z 1.12.2023 r. znak: AB.VI.6740.w.127.2023 zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego sprzedaży artykułów spożywczych i przemysłowych z zadaszeniem strefy dostaw oraz zbiornika retencyjno-odparowującego na wody opadowe i roztopowe o objętości czynnej 17,8 m3, muru oporowego, oświetlenia zewnętrznego i komunikacji wewnętrznej z 14 miejscami postojowymi dla samochodów osobowych w tym 1 dla samochodu osoby niepełnosprawnej na działce nr ewid. C, - uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej rozstrzygnięcia: "zatwierdzam projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany i udzielam pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego sprzedaży artykułów spożywczych i przemysłowych z zadaszeniem strefy dostaw oraz zbiornika retencyjno- odparowującego na wody opadowe i roztopowe o objętości czynnej 17,8 m3, muru oporowego, oświetlenia zewnętrznego i komunikacji wewnętrznej z 14 miejscami postojowymi dla samochodów osobowych w tym 1 dla samochodu osoby niepełnosprawnej na działce nr ewid, C" - i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie, w miejsce uchylenia, nowej treści: "zatwierdzam projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany i udzielam pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego wraz z infrastrukturą techniczną przez co rozumie się miejsca parkingowe (14 szt.) układ komunikacji wewnętrznej, zadaszenie nad strefą dostaw, mur oporowy, budowa zewnętrznej instalacji wodociągowej, budowa zewnętrznej instalacji kanalizacji sanitarnej, budowa zewnętrznej instalacji kanalizacji deszczowej wraz z przepompownią i podziemnym, szczelnym zbiornikiem retencyjnym, budowa instalacji oświetlenia zewnętrznego, wykonanie wewnętrznej instalacji elektrycznej, wodno-kanalizacyjnej, p.poż., grzewczych, wentylacyjno-klimatyzacyjnych, niskoprądowych, odgromowych oraz fotowoltaicznych na działce nr ewid. C w miejscowości [...]", - w pozostałej części utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy, uzasadniając wydanie na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. ww. rozstrzygnięcia wskazał, że uchylenie decyzji organu I instancji w części dotyczącej rozstrzygnięcia i orzeczenie nowego wynika wyłącznie z doprowadzenia do zgodności inwestycji z projektem zagospodarowania terenu, projektem architektoniczno-budowlanym oraz złożonym wnioskiem o pozwolenie na budowę z 21.07.2023 r., uzupełnionym 21.08.2023 r. (korekta wniosku z 16.08.2023 r.). Analizując zakwestionowaną decyzję w pozostałym zakresie Wojewoda Świętokrzyski wskazał, że wniosek firmy DINO Polska S.A. o pozwolenie na budowę wpłynął do Starostwa Powiatowego w Pińczowie w dniu 27.07.2023 r. Z decyzji nr AB.VI.6740.166.2023 i z projektu zagospodarowania terenu wynika, że obszar oddziaływania planowanej inwestycji obejmuje działkę inwestycyjną nr ewid. C oraz ze względu na przekroczenia hałasu (analiza akustyczna str. 34-35 - część projektu: opinie, uzgodnienia i dokumenty) i lokalizację pojemników na odpady wchodzi na część działki nr ewid. D (str. 22b projektu budowlanego). Zgodnie z projektem zagospodarowania terenu budynek handlowo-usługowy został usytuowany: od strony północnej ścianą oddzielenia przeciwpożarowego w odległości 3,05 m od granicy z działkami nr ewid. E i A, w odległości od 12,83 m do 12,94 m od granicy z działką niezabudowaną nr ewid. D. Budynek na działce nr ewid. C znajduje się od strony zachodniej budynku w odległości 15,95 m od działki drogowej, stanowiącej drogę gminną (dz. nr ewid. 78/2). Zgodnie z projektem zagospodarowania terenu na działce nr ewid. C od strony działek nr ewid. E i A zaprojektowano skarpy. Natomiast od strony działki D zaplanowano budowę palisad o długości 6,0 m i 15 m oraz muru oporowego o długości 32 m. Odległość miejsca gromadzenia odpadów stałych od budynku handlowo-usługowego zaprojektowano w odległości 10,27 m, a odległość od granicy z działką nr ewid. D to 3,05 m. Organ odwoławczy, przytaczając art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane (j.t. Dz.U. z 2023 r. poz. 682 ze zm.), zwanej dalej "u.P.b.", wskazał m.in. że dla terenu, na którym znajduje się wnioskowana pod zabudowę działka C w [...] obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miasta (dalej m.p.z.p.), przyjęty uchwałą nr LI/546/2023 Rady Miejskiej w Pińczowie z dnia 29.03.2023 r. w sprawie zmiany nr 7 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Pińczów w gminie (Dz.Urz. Woj. Świętokrz. z 2023 r. poz. 1670), przy czym działka nr ewid. C położona jest w całości w obszarze oznaczonym symbolem 2.1U opisanym jako tereny pod zabudowę usługową. Zgodnie z § 6 ust. 1 ustaleń ogólnych planu miejscowego w zakresie zasad ochrony i kształtowania ładu przestrzennego ustala się nakaz lokalizowania budynków zgodnie z określoną i zwymiarowaną na rysunku planu nieprzekraczalną linią zabudowy. Zgodnie z § 7 w zakresie zasad ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu ustala się zakaz lokalizacji instalacji mogących powodować znaczne zanieczyszczenie poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska jako całości w rozumieniu przepisów odrębnych. Na terenie m.in. 2.1U zlokalizowanym w zasięgu terenu ochrony pośredniej ujęcia wody podziemnej [...] obowiązuje zakaz lokalizowania przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów odrębnych zgodnie z wymogami wynikającymi z przepisów w sprawie ustanowienia strefy ochronnej ujęcia wody podziemnej [...] zlokalizowanego w miejscowości [...]. Przewidziano także zakaz realizacji inwestycji powodujących przekroczenie standardów jakości środowiska poza granicą nieruchomości, do której inwestor posiada tytuł prawny. W celu ochrony przed zmianami w odpływie wody, wprowadzono zakaz kształtowania powierzchni działek budowlanych w sposób powodujący naruszenie stosunków wodnych, wyprowadzania wód oraz ścieków na sąsiednie działki budowlane. W celu ochrony przed zanieczyszczeniem ziemi, wód powierzchniowych i podziemnych obowiązuje zakaz odprowadzania nieoczyszczonych ścieków do wód powierzchniowych, rowów melioracyjnych oraz do ziemi, z zastrzeżeniem: § 11 pkt 9, nakaz oczyszczania wód opadowych i roztopowych ze związków ropopochodnych i innych zanieczyszczeń mechanicznych pochodzących z parkingów, placów manewrowych i innych nawierzchni komunikacyjnych przeznaczonych dla ruchu pojazdów zgodnie z przepisami odrębnymi, nakaz zabezpieczenia powierzchni zagrożonych zanieczyszczeniem związkami ropopochodnymi i innymi substancjami szkodliwymi w sposób uniemożliwiający ich przenikanie do ziemi i wód. Zgodnie z § 20 ustaleń szczegółowych planu podstawową zabudowę obszaru oznaczonego symbolem 2.1U stanowią terenu usługowe, w tym rzemiosło, towarzyszącą natomiast zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, przy czym: na terenie 2.1U dopuszcza się realizację budynków mieszkalnych jednorodzinnych wyłącznie wolno stojących lub realizację lokali mieszkalnych w budynku usługowym, z zastrzeżeniem: powierzchnia całkowita lokalu mieszkalnego nie może przekroczyć 30% powierzchni całkowitej budynku usługowego, na terenach pozostałych dopuszcza się realizację lokali mieszkalnych wyłącznie w budynku usługowym, z zastrzeżeniem: powierzchnia całkowita lokalu mieszkalnego nie może przekroczyć 30% powierzchni całkowitej budynku usługowego, altany, wiaty, budynki gospodarcze, budynki garażowe, dojścia lub dojazdy, stanowiska postojowe, w tym parkingi, obiekty małej architektury, sieci i urządzenia infrastruktury technicznej. W zakresie zasad ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, kształtowania zabudowy oraz wskaźników zagospodarowania terenu ustala się maksymalną wysokość zabudowy dla budynków usługowych na terenie 2.2U do 12 m, przy czym nie więcej niż 3 kondygnacje nadziemne, natomiast usługowych, mieszkalnych na terenach pozostałych do 10 m, przy czym nie więcej niż 3 kondygnacje nadziemne. Jeśli chodzi o projektowaną inwestycję: - intensywność zabudowy jako wskaźnik powierzchni całkowitej zabudowy w odniesieniu do powierzchni działki budowlanej maksymalnie wynosi na terenie 2.2U – 1,5, a na terenach pozostałych – 0,8, minimalnie 0,01; - maksymalna powierzchnia zabudowy w odniesieniu do powierzchni działki budowlanej na terenie 2.2U wynosi do 60%, na terenach pozostałych do 40%; - minimalny udział procentowy powierzchni biologicznie czynnej w odniesieniu do powierzchni działki budowlanej na terenie 2.2U – 20%, na terenach pozostałych – 50%; - przewidziano sposób realizacji miejsc do parkowania w formie wydzielonych stanowisk postojowych na powierzchni terenu, parkingów, garaży: wolnostojących, wbudowanych w bryłę budynku mieszkalnego, mieszkalno-usługowego, usługowego; - zgodnie z decyzją Starosty Pińczowskiego z 16.06.2023 r. teren inwestycji położony jest na gruntach rolnych klasy RIVb i RV, stanowiących grunty orne, wytworzone z gleb pochodzenia mineralnego, które zgodnie z art. 11 ustawy z dnia 3.03.1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (j.t. Dz.U. z 2022 r. poz. 2409 ze zm.) nie podlegają obowiązkowi uzyskania zgody na wyłączenie gruntów z produkcji rolnej. Zgodnie z projektem zagospodarowania terenu i projektem architektoniczno-budowlanym na działce nr ewid. C w [...] zaplanowano budowę budynku handlowo-usługowego jednokondygnacyjnego, niepodpiwniczonego w zakresie handlu detalicznego o powierzchni zabudowy 584,80 m2 i powierzchni sprzedaży nieprzekraczającej 400 m2 oraz usługi bankowej. Wysokość budynku to 6,26 m, zadaszenia nad strefą dostaw do 4,0 m. Dach budynku będzie dwuspadowy o kącie nachylenia połaci 21°, kryty blachodachówką w kolorze brązowym, dach zadaszenia będzie jednospadowy o kącie nachylenia 5° i wykonany z blachy trapezowej w kolorze szarym. Zgodnie z projektem zagospodarowania terenu: - wskaźnik powierzchni zabudowy wynosi 19,4% < 40% określonego planem miejscowym, - wskaźnik intensywności zabudowy wynosi 0,19 określonego planem miejscowym (0,01-0,8), - powierzchnia biologicznie czynna zajmuje 50,4% > 50% określonej planem miejscowym, - zaplanowano 14 miejsc parkingowych, w tym 1 miejsce przeznaczone dla osób niepełnosprawnych. Projektowany budynek będzie podłączony do: sieci wodociągowej, sieci kanalizacji sanitarnej, sieci elektroenergetycznej, sieci telekomunikacyjnej operatora świadczącego usługi ogólnodostępne w technologii bezprzewodowej. Do celów grzewczych, klimatyzacyjnych i przygotowania ciepłej wody użytkowej wykorzystane będą urządzenia elektryczne. Wody opadowe będą odprowadzane poprzez zewnętrzną instalację kanalizacji deszczowej do sieci kanalizacji deszczowej po uprzednim podczyszczeniu poprzez separator. Budynek zlokalizowano z zachowaniem nieprzekraczalnych linii zabudowy od strony drogi gminnej 15 KDL. Uwzględniając powyższe Wojewoda Świętokrzyski stwierdził, że sporna inwestycja jest zgodna z m.p.z.p., obowiązującym na tym terenie (§ 20). W związku z obowiązkiem dotyczącym sprawdzenia zgodności przedmiotowego projektu budowlanego z wymogami ochrony środowiska ustalono, że przedmiotowa inwestycja nie zalicza się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, w rozumieniu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10.09.2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r. poz. 1839 ze zm.) i nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko oraz uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgodnie z ustawą z dnia 3.10.2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (j.t. Dz.U. z 2023 r. poz. 1094 ze zm.). Teren inwestycji nie znajduje się w obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16.04.2004 r. o ochronie przyrody lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 tej ustawy, co wynika m.p.z.p. Organ odwoławczy, wypełniając kolejno dyspozycje art. 35 ust. 1 u.P.b., stwierdził że projekt zagospodarowania terenu sporządzony został na kopii mapy numerycznej w skali 1:500, opisanej jako mapa do celów projektowych, poświadczonej przez geodetę uprawnionego, a dokument został opracowany w wyniku prac geodezyjnych i kartograficznych, których rezultaty zawiera operat techniczny pozytywnie zweryfikowany przez Starostę Pińczowskiego. Z projektu zagospodarowania terenu wynika, że: 1) budynek handlowo-usługowy zlokalizowano: - ścianą południową z otworami okiennymi i drzwiowymi w odległości 12,83-12,94 m od granicy z niezabudowaną działką nr ewid. D, - ścianą północną bez otworów w odległości 3,05 m od granicy z działkami nr ewid. E i A - zabudowaną, - ścianą zachodnią z otworem okiennym w odległości 17,18 m od granicy nr ewid. 78/2 z drogą gminną, - ścianą wschodnią z otworami okiennymi i drzwiowymi w odległości od ponad 40 m od granicy z niezabudowaną działką nr ewid. D, 2) zadaszenie nad strefą dostaw przylega od strony wschodniej do budynku handlowo-usługowego, znajduje się w odległości 3,05 m od strony północnej od granicy z działką nr ewid. A oraz w odległości ok. 13 m od strony południowej od działki nr ewid. D. W budynku zaprojektowano dach dwuspadowy z okapami o szerokości 25 cm i 40 cm. Budynek handlowo-usługowy posiada ścianę oddzielenia przeciwpożarowego o odporności ogniowej REI60 od strony działek nr ewid. E i A. Tak przewidziana lokalizacja budynku (w tym okapów) spełnia wymogi § 12 ust. 1 pkt 1 i ust. 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (j.t. Dz.U. z 2022r. poz. 1225), zwanego dalej "rozporządzeniem". Z kolei parking na 14 stanowisk postojowych o wymiarach dla samochodów osobowych, w tym 1 dla osoby niepełnosprawnej, zlokalizowano w następujący sposób: 1) 11 miejsc przy południowej ścianie budynku: - bezpośrednio przy ścianie południowej budynku handlowo-usługowego, - w odległości ok. 23 m od granicy z działką nr 78/2 - drogą gminną, - w odległości ok. 8,55 m od granicy z niezabudowaną działką nr D, 2) 2 miejsca przy zachodniej ścianie budynku: - w odległości ok. 11 m od granicy z działką nr 78/2 - drogą gminną, - w odległości ponad 12 m od granicy z niezabudowaną działką nr D. Tak zaprojektowane miejsca postojowe spełniają wymogi § 19 rozporządzenia. Z kolei miejsce do składowania odpadów stałych stanowi utwardzony plac do ustawienia kontenerów zlokalizowany w odległości 10,27 m od ściany wschodniej budynku handlowo-usługowego, w odległości 3,05 m od granicy z niezabudowaną działką nr ewid. D – co spełnia wymogi z § 23 ust. 1 ww. rozporządzenia. Na terenie objętym opracowaniem zaplanowano drogi p.poż. oraz ciągi pieszo-jezdne. Do budynku zaprojektowano utwardzone dojście i dojazd od drogi gminnej oznaczonej na rysunku m.p.z.p. symbolem 15KDL stosownie do wymagań § 14 rozporządzenia. Rzeczoznawca do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych stwierdził zgodność projektów z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej - w dokumentacji znajduje się pieczątka osoby uprawnionej z podpisem z 26.10.2023 r. Dodatkowo w projekcie budowlanym znajduje się ekspertyza techniczna wykonana w sierpniu 2023 r. Rzeczoznawca do spraw sanitarnohigienicznych uzgodnił projekty pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych bez zastrzeżeń. W rezultacie organ odwoławczy, po przeanalizowaniu projektu zagospodarowania terenu przedmiotowej inwestycji, stwierdził że usytuowanie rozpatrywanego budynku handlowo-usługowego jest zgodne z przepisami rozporządzenia. Projekty przedmiotowej inwestycji są kompletne, zawierają projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Projekty zostały sporządzone i sprawdzone przez projektantów posiadających wymagane uprawnienia budowlane oraz legitymujących się aktualnymi, na dzień wykonywania projektów, zaświadczeniami o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego. Projektanci dołączyli do przedmiotowych projektów oświadczenia o ich sporządzeniu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Wojewoda Świętokrzyski, ustosunkowując się do zarzutów odwołania, podniósł że o możliwości realizacji budynku handlowo-usługowego rozstrzygnął będący aktem prawa miejscowego m.p.z.p., w którym określono m.in. przeznaczenie terenu, zasady ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, zasady kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu, zasady ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu. Zastrzeżenia dotyczące przeznaczenia terenu można było wnosić na etapie sporządzania m.p.z.p. Skoro odwołujący nie zapobiegli w stosownym czasie i przy użyciu przysługujących im środków - niekorzystnym w ich ocenie - ustaleniom planu, to nie mogą polemizować z jego ustaleniami na etapie postępowania o pozwolenie na budowę. Ponadto, zgodnie z art. 4 u.P.b. każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że do projektu załączono analizę akustyczną dla projektowanego budynku handlowo-usługowego w miejscowości [...], wykonaną w październiku 2023 r., z której treści wynika, że planowana inwestycja nie będzie powodować przekroczeń poziomów dopuszczalnych. Do analizy dołączono załączniki graficzne przedstawiające zasięg oddziaływania akustycznego w porze dziennej (50dB) i nocnej (40dB), które dotyczą działki nr ewid. D - nie zaś działek odwołujących nr ewid. A i B, znajdujących się od strony północnej inwestycji. Przeprowadzono szczegółowe obliczenia do weryfikacji przekroczeń dopuszczalnych poziomów hałasu w otoczeniu planowanej inwestycji. Poziom mocy akustycznej urządzeń stosowanych w budownictwie podlega ograniczeniom, zgodnie z wytycznymi zawartymi w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 21.12.2005 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla urządzeń używanych na zewnątrz pomieszczeń w zakresie emisji hałasu do środowiska (Dz.U. nr 263 r. poz. 2202 ze zm.). W tym zakresie wskazano, że zaleca się by prace budowlane i transport, uciążliwe pod względem hałasu prowadzone były wyłącznie w porze dnia w godzinach od 6:00 do 22:00, głównie na I zmianie, gdy mieszkańcy znajdują się poza miejscem zamieszkania (str. 25-26 analizy akustycznej). W dokumentacji projektowej przedstawiono rysunek, z którego wynika, że wody opadowe zbierające się w granicy działek C i A, E będą spływały po działce inwestora, pomimo podniesienia terenu w obszarze budynku handlowo-usługowego. Rzędne terenu w granicy na działce inwestora zaprojektowano na poziomie 256,16 m n.p.t., natomiast na działce sąsiedniej wynoszą 256,26 m n.p.t. W celu oczyszczenia wód opadowych i roztopowych zaprojektowano separator substancji ropopochodnych z by-pass’em. Zewnętrzna instalacja kanalizacji deszczowej włączona będzie do projektowanego podziemnego, szczelnego zbiornika retencyjnego, w którym zostaną one podczyszczone i odprowadzone do kanalizacji deszczowej. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach K. P. oraz A. C. zarzuciły decyzji Wojewody Świętokrzyskiego naruszenie: 1. art. 3 pkt 20 w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a i b u.P.b., polegające na ich błędnej wykładni i uznaniu, że w realiach niniejszej sprawy obszar oddziaływania planowanej inwestycji obejmuje jedynie działkę inwestycyjną nr ewid. C oraz D, w sytuacji gdy obszar oddziaływania planowanego obiektu obejmuje również działki skarżących; 2. art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a i b u.P.b. w zw. z: a) § 7 pkt 4 ww. uchwały w sprawie zmiany nr 7 m.p.z.p. oraz art. 112 ustawy z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska, polegające na ich błędnej wykładni i zaniechaniu analizy, w jaki sposób planowany przez inwestora obiekt, przy jego użytkowaniu zgodnie z planowanym przeznaczeniem, będzie oddziaływać na nieruchomości skarżących w formie hałasu, oraz czy hałas ten nie będzie przekraczał maksymalnych dopuszczalnych poziomów hałasu wynikających z ww. rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14.06.2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku; b) § 7 pkt 5 m.p.z.p., polegające na jego błędnej wykładni i uznaniu, że zastosowane przez inwestora rozwiązania dot. budowy przedmiotowego budynku handlowo-usługowego nie będą powodowały naruszenia stosunków wodnych działek sąsiednich, w sytuacji gdy organ wydający zaskarżoną decyzję nie dokonał jakiejkolwiek analizy naruszenia stosunków wodnych wobec stopnia i sposobu planowanego zagospodarowania terenu oraz podniesienia gruntu planowanej inwestycji, skupiając swoją uwagę wyłącznie na kwestii braku wyprowadzenia wód oraz ścieków na sąsiednie działki budowlane; c) § 7 pkt 6 lit. b m.p.z.p. w zw. z rozporządzeniem Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 12.07.2019 r. w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego oraz warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu do wód lub do ziemi ścieków, a także przy odprowadzaniu wód opadowych lub roztopowych do wód lub do urządzeń wodnych – poprzez zaniechanie szczegółowego sprecyzowania rodzaju i parametrów urządzeń, które zapewnią podczyszczenie ścieków opadowych do wymaganych przez prawo warunków; d) art. 7 w zw. z art. 77, art. 80 K.p.a., polegające na ich niewłaściwej wykładni i w konsekwencji na błędnym uznaniu, że zastosowane przez inwestora rozwiązania mające zapobiegać wyprowadzaniu wód oraz ścieków na sąsiednie działki budowlane są wystarczające dla zapobieżenia wystąpienia takich sytuacji, podczas gdy są one niedostateczne w sytuacji wystąpienia nawalnych opadów atmosferycznych oraz zaprojektowanych skarp od strony działek ewid. nr E oraz A. Mając na uwadze powyższe skarżące wniosły o uchylenie decyzji organów obu instancji – na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 135 ustawy z dnia 30.08.2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), zwanej dalej "p.p.s.a." oraz zasądzenie na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. W piśmie z dnia 8.11.2024 r. pełnomocnik skarżących wniósł o dopuszczenie dowodu z 6 zdjęć obrazujących aktualną sytuację na gruncie i świadczących o tym, że strona przeciwna dokonała wzniesienia budynku po podniesieniu gruntu w relacji do nieruchomości skarżących i poprzedniego stanu działki nr C aż o 140-150 cm co pozostaje w sprzeczności z projektem budowlanym i spowoduje naruszenie stosunków wodnych działek sąsiednich. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 p.p.s.a. wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w sposób, który odpowiednio miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Rozpatrując skargę w ramach powyżej zakreślonej kognicji Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia zakwestionowanego rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 35 ust. 1 u.P.b.: "Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie: a) (uchylona), b) (uchylona), c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego, d) (uchylona); 3a) dołączenie: a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, b) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10; 4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie: a) kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru; 4a) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie: a) zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku osób wpisanych do tego rejestru. 5) (uchylony)." W niniejszym przypadku wszystkie powyższe okoliczności podlegały sprawdzeniu przez organy, o czym świadczy szczegółowe uzasadnienie zaskarżonej decyzji w tym zakresie. Przeanalizowano zatem zgodność projektu z ustaleniami m.p.z.p., przepisami techniczno-budowlanymi, odniesiono się do braku konieczności przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, jak również oceniono kompletność projektu oraz uprawnienia projektantów. Prawidłowość postępowania w tym zakresie nie budzi zastrzeżeń Sądu. Zarzuty skargi koncentrowały się na nieprawidłowym ustaleniu przez organy obszaru oddziaływania projektowanego obiektu, a także niedokonaniu prawidłowych ustaleń w zakresie zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, w powiązaniu z przepisami art. 112 ustawy z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 54 ze zm.) i rozporządzenia Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 12.07.2019 r. w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego oraz warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu do wód lub do ziemi ścieków, a także przy odprowadzaniu wód opadowych lub roztopowych do wód lub do urządzeń wodnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1220) – w zakresie dotyczącym zwłaszcza dopuszczalnych poziomów hałasu, naruszenia stosunków wodnych wobec działek sąsiednich, a także rodzaju i parametrów urządzeń, które zapewnią podczyszczenie ścieków opadowych do wymaganych przez prawo warunków. W ocenie Sądu zarzuty te nie zasługują na uwzględnienie. Krąg stron omawianego postępowania określa się na podstawie art. 28 ust. 2 u.P.b. Z przepisu tego wynika, że stronami są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Wskazany w cytowanym przepisie obszar oddziaływania obiektu został zdefiniowany w art. 3 pkt 20 u.P.b., którego treść uległa istotnej zmianie z dniem 19 września 2020 r. - na podstawie ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 471), zwanej dalej "ustawą nowelizującą". W pierwotnej wersji tego przepisu przez obszar oddziaływania obiektu należało rozumieć "teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu, w tym zabudowy, tego terenu". Na gruncie takiego brzmienia przepisu w orzecznictwie sądów administracyjnych z jednej strony przyjmowano, że do przepisów odrębnych, w rozumieniu art. 3 pkt 20, należą nie tylko przepisy rozporządzeń określających warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, przepisy z zakresu ochrony środowiska oraz zagospodarowania przestrzennego, ale także przepisy prawa cywilnego w zakresie ochrony prawa własności (por. wyrok NSA z 28 kwietnia 2022 r., sygn. II OSK 1294/19 i powołane tam orzecznictwo). Z drugiej zaś strony funkcjonował pogląd, zgodnie z którym przymiotu strony postępowania administracyjnego w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę nie daje jakiekolwiek oddziaływanie inwestycji na nieruchomości sąsiednie, lecz jedynie oddziaływanie określone w art. 3 pkt 20 u.P.b., czyli powodujące ograniczenia w zagospodarowaniu otoczenia wynikające z odrębnych przepisów. Z przepisu art. 144 k.c. - zgodnie z tym poglądem - tego rodzaju ograniczenie w kontekście Prawa budowlanego nie wynika. Ograniczenia takiego nie można bowiem upatrywać tylko w następstwie potencjalnych obciążeń czy uciążliwości dla otoczenia związanych z przyszłym użytkowaniem obiektu budowlanego. Okoliczność występowania tzw. immisji (pośrednich) może rodzić określone roszczenia jedynie na gruncie cywilnoprawnym, lecz nie daje praw strony postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 20 u.P.b. (por. wyrok NSA z 10 stycznia 2023 r., sygn. II OSK 2403/21 i powołane tam orzecznictwo). Począwszy od 19 września 2020 r. zgodnie z art. 3 pkt 20 ustawy przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć "teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zabudowie tego terenu". Jak wynika z uzasadnienia projektu ustawy nowelizującej z dnia 13 lutego 2020 r., "niestety orzecznictwo sądowo-administracyjne, z uwagi na użyte w przepisie pojęcie "w zagospodarowaniu", zbyt szeroko interpretuje pojęcie obszaru oddziaływania obiektu". W związku z tym koniecznym było doprecyzowanie tej definicji - "tak aby dostosowana była do materii regulowanej przez Prawo budowlane. Inne formy ograniczenia zagospodarowania terenu niż zabudowa (np. hałas, spaliny) wykraczają poza zakres przedmiotowy Prawa budowlanego. Przedmiotowe ograniczenia odnoszą się do możliwości zabudowy danej działki bądź nieruchomości zarówno budynkami, jak również innymi obiektami budowlanymi. (...) Dlatego też w przepisie pozostanie jedynie wyrażenie "w zabudowie". Ograniczenia w zabudowie są jednoznaczne do ustalenia". Jak wynika z art. 25 i 26 ustawy nowelizującej, do spraw uregulowanych ustawą zmienianą w art. 1 (u.P.b.), wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym (art. 25). W terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy inwestor do wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę albo wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego, albo zgłoszenia budowy może dołączyć projekt budowlany sporządzony na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym (art. 26). Wówczas, na mocy art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy nowelizującej, także stosuje się przepisy u.P.b. w brzmieniu dotychczasowym. W rozpatrywanej sprawie wniosek o pozwolenie na budowę został złożony w dniu 26 lipca 2023 r., zaś projekt budowlany sporządzono na podstawie przepisów u.P.b. w brzmieniu obowiązującym po 19.09.2020 r. Tym samym żaden z ww. przepisów przejściowych nie miał zastosowania, a zatem za obowiązującą na gruncie tej sprawy należało uznać również definicję obszaru oddziaływania obiektu w "nowym" brzmieniu, obowiązującym po tej dacie, zawężającą przewidziane tam ograniczenia wyłącznie do zabudowy terenu. Niezależnie jednak od tego, organy obu instancji uznały obie skarżące, tj. K. P. i A. C. – jako właścicielki odpowiednio działek ewid. nr A i B – za strony postępowania, brały one w nim aktywny udział, zaś organy przeanalizowały również wpływ inwestycji na ich działki, z uwzględnieniem art. 5 ust. 1 pkt 9 u.P.b., zwłaszcza w kwestionowanym przez nie zakresie. A zatem nie doszło również do naruszenia praw skarżących jako osób, które zostały uznane za strony postępowania. Co więcej, organ odwoławczy z nieznanych powodów oparł się na definicji obszaru oddziaływania obiektu obowiązującej przed 19.09.2020 r., a zatem analizował ich uprawnienia według korzystniejszego dla nich stanu prawnego. Mimo to – w ocenie Sądu – zasadnie stwierdził, że planowana inwestycja nie wpływa na nieruchomość skarżących w sposób ograniczający możliwość czy to zabudowy, czy zagospodarowania, bądź by zostały naruszone jakiekolwiek przepisy powodujące konieczność odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Nieruchomość, na której zgodnie z projektem planowana jest inwestycja, znajduje się na terenie oznaczonym w m.p.z.p. jako 2.1U, dla którego ustalono przeznaczenie podstawowe pod zabudowę usługową, w tym rzemiosło, zaś przeznaczenie towarzyszące pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, przy czym na terenie 2.1U dopuszcza się realizację budynków mieszkalnych jednorodzinnych wyłącznie wolnostojących lub realizację lokali mieszkalnych w budynku usługowym, z zastrzeżeniem: powierzchnia całkowita lokalu mieszkalnego nie może przekroczyć 30% powierzchni całkowitej budynku usługowego. Jeśli chodzi o podnoszone przez skarżące ewentualne ponadnormatywne oddziaływanie hałasu w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji, nie można zgodzić się z zarzutem, że organy zaniechały dokonania realnej analizy poziomu hałasu generowanego przez mający powstać obiekt. Do projektu budowlanego została dołączona analiza akustyczna dla projektowanego budynku handlowo-usługowego, sporządzona przez wyspecjalizowany podmiot. Wynika z niej, że przeprowadzono inwentaryzację obszarów chronionych w otoczeniu terenu planowanej inwestycji. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 112), dla terenów otaczających inwestycję określono dopuszczalne poziomy hałasu jak dla terenów z zabudową jednorodzinną. Na podstawie analizy przebiegu izolinii poziomów normatywnych oraz obliczeń przy fasadach budynków chronionych stwierdzono, że planowana inwestycja nie będzie powodować przekroczeń poziomów dopuszczalnych. Wyznaczono przy tym trzy kierunki pomiaru, uwzględniając chronione budynki, w tym budynek położony na działce A, biorąc przy tym pod uwagę w przypadku każdego z kierunków punkt zlokalizowany na granicy terenu, jak i przy fasadzie budynku, w odległości ok. 0,8 m, na wysokości poszczególnych kondygnacji budynku. Jako źródła hałasu brano pod uwagę klimatyzator, agregat nabiału, agregat lady chłodniczej, agregat komory chłodniczej, ruch pojazdów osobowych i ruch pojazdów ciężarowych. Uwzględniono również oddziaływanie skumulowane (pkt 3.2.3 analizy). Wyniki obliczeń poziomu hałasu przedstawiono w tabeli nr 4 na str. 11 analizy. Trzeba jednocześnie zaznaczyć, że przy obliczeniu rozkładu poziomu dźwięku bierze się pod uwagę średni poziom dźwięku występujący w danym czasie, tj. – w tym przypadku – w czasie 8 najniekorzystniejszych kolejnych godzin dla pory dnia i 1 najniekorzystniejszej godziny nocy. A zatem nie może tutaj mieć decydującego znaczenia dźwięk czy hałas o charakterze chwilowym czy krótkotrwałym, jak np. wskazywany w skardze odgłos cofającego pojazdu ciężarowego. W ocenie Sądu treść i wnioski powyższej analizy nie zostały skutecznie podważone przez skarżące, co mogłoby nastąpić w szczególności poprzez złożenie kontropinii sporządzonej przez równie wykwalifikowany podmiot. Wbrew twierdzeniom skargi, analizowany przez organy projekt zawiera również stosowne rozwiązania w zakresie zapobiegania zmianom stanu wody na gruncie, odprowadzania wód i ścieków na grunty sąsiednie, jak i zapewnienia oczyszczania wód opadowych i roztopowych ze związków ropopochodnych i innych zanieczyszczeń. Rzeczywiście, zgodnie z § 7 ust. 5 i 6 m.p.z.p., w zakresie zasad ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu w akcie tym ustalono: - w celu ochrony przed zmianami w odpływie wody, zakaz: a) kształtowania powierzchni działek budowlanych w sposób powodujący naruszenie stosunków wodnych, b) wyprowadzania wód oraz ścieków na sąsiednie działki budowlane (pkt 5); - w celu ochrony przed zanieczyszczeniem ziemi, wód powierzchniowych i podziemnych: a) zakaz odprowadzania nieoczyszczonych ścieków do wód powierzchniowych, rowów melioracyjnych oraz do ziemi, z zastrzeżeniem: § 11 pkt 9, b) nakaz oczyszczania wód opadowych i roztopowych ze związków ropopochodnych i innych zanieczyszczeń mechanicznych pochodzących z parkingów, placów manewrowych i innych nawierzchni komunikacyjnych przeznaczonych dla ruchu pojazdów zgodnie z przepisami odrębnymi, c) nakaz zabezpieczenia powierzchni zagrożonych zanieczyszczeniem związkami ropopochodnymi i innymi substancjami szkodliwymi w sposób uniemożliwiający ich przenikanie do ziemi i wód (pkt 6). Zgodnie z projektem, wody opadowe i roztopowe spływające z nawierzchni utwardzonych dróg dojazdowych, miejsc postojowych oraz powierzchni zadaszonych w obrębie działki nr C odprowadzane będą poprzez system wpustów ulicznych do zewnętrznej instalacji kanalizacji deszczowej, która będzie włączona do projektowanego podziemnego, szczelnego zbiornika retencyjnego a następnie przez przepompownie kanalizacji deszczowej do istniejącej sieci kanalizacji deszczowej poprzez projektowane przyłącze kanalizacji deszczowej (wg. odrębnego postępowania). Ze względu na zapisy m.p.z.p. wody opadowe wprowadzone do kanalizacji deszczowej będą wcześniej podczyszczone z substancji ropopochodnych. W celu oczyszczenia wód opadowych i roztopowych zaprojektowano separator substancji ropopochodnych z by-pass'em o przepustowości czyszczącej 3 l/s i maksymalnym przepływie 30 l/s. Zaprojektowano również przepompownie kanalizacji deszczowej, która będzie pełniła dodatkowo funkcję regulatora przepływu odprowadzania do sieci wód opadowych i roztopowych w ilości maksymalnie 5 dm3/s. Wody opadowe pozostające w obrębie działki inwestycji – jak wynika z projektu – dotyczą jedynie terenów zielonych. Skarpy zostały zaprojektowane w ten sposób, że projektowane przeciwspadki uniemożliwiają przedostanie się wód opadowych na tereny przyległe. Przy zakończeniu skarp projektuje się zagłębienie, które będzie w stanie pomieścić wodę opadową, która poprzez infiltracje wniknie w głąb gruntu. Dodatkowo wzdłuż północnej granicy działki spadki zagłębienia są tak ukształtowane, że przy nawalnym deszczu woda zostanie przekierowana w teren zielony bez możliwości zalewania działek sąsiednich. Ze względu na duże różnice terenu powstałe w wyniku realizacji projektowanego budynku, w celu uniknięcia zalewania działek sąsiednich wodami opadowymi z terenów zielonych, od strony południowej został zaprojektowany mur oporowy oraz palisady, które to zatrzymują wodę opadową na działce inwestycji. Jak słusznie zauważył Wojewoda, w dokumentacji projektowej (rys. D-2, str. 25c projektu zagospodarowania terenu) przedstawiono przekrój przez teren, z zaznaczeniem poziomów po usypaniu terenu inwestycji. Z rysunku wynika, że wody opadowe zbierające się w granicy działek C i A, E będą spływały po działce inwestora, pomimo podniesienia terenu w obszarze budynku handlowo-usługowego. Rzędne terenu w granicy na działce inwestora zaprojektowano na poziomie 256,16 m n.p.t., natomiast na działce sąsiedniej wynoszą 256,26 m n.p.t. Widoczny jest wspomniany wyżej przeciwspadek, mający uniemożliwiać przedostanie się wód opadowych na teren działki sąsiedniej. W ocenie Sądu opisane wyżej rozwiązania projektowe w sposób wystarczający wykazują spełnienie uwarunkowań związanych z zapobieganiem zmianom stanu wody na gruncie, odprowadzaniem wód i ścieków na grunty sąsiednie, jak też zapewnieniem oczyszczania wód opadowych i roztopowych ze związków ropopochodnych i innych zanieczyszczeń, spełniając tym samym wymogi wynikające z § 7 ust. 5 i 6 m.p.z.p., jak i przepisów szczególnych wskazanych w skardze. Przedstawiona w czasie postępowania sądowego dokumentacja fotograficzna ukazująca zrealizowany już budynek na podstawie przedmiotowego projektu i udzielonego pozwolenia na budowę, nie może mieć wpływu na wynik niniejszego postępowania. Dotyczy ono bowiem zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, a nie etapu porealizacyjnego. Jak wyżej wykazano, organy zasadnie uznały, iż badany projekt przewiduje rozwiązania zgodne z obowiązującymi przepisami. Z przedłożonej dokumentacji fotograficznej można wywnioskować, że różnica poziomów między działką nr A a poziomem, na jakim posadowiony jest budynek objęty pozwoleniem na budowę, może wynosić ok. 140 cm. Tymczasem według projektu różnica ta wynosi ok. 67 cm. Sąd w żaden sposób nie przesądza jednak tej kwestii, chodzi tu bowiem o etap realizacji inwestycji, a zatem do oceny ewentualnych istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu powołane są właściwe organy nadzoru budowlanego. W niniejszej sprawie istotne są zaś rozwiązania projektowe, które w ocenie Sądu – jak słusznie przyjęły organy architektoniczno-budowlane – są prawidłowe i zgodne z obowiązującymi przepisami. Na terenie, gdzie ma znajdować się inwestycja, rzeczywiście obowiązuje rozporządzenie nr 12/2012 Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie z dnia 5.11.2012 r. w sprawie ustanowienia strefy ochronnej ujęcia wody podziemnej [...] (Dz.Urz. Woj. Świętokrz. z 2012 r. poz. 2993), a teren 2.1U zlokalizowany jest w zasięgu terenu ochrony pośredniej tych ujęć, jednak w skardze powołano się na ten akt jedynie w sposób ogólny, bez wskazania jakie jego zapisy (w szczególności wprowadzające zakazy wymienione w § 4) miałyby zostać naruszone. Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.