II SA/Ke 354/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2017 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie wykreślenia ze stałego rejestru wyborców postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z 12 kwietnia 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. na podstawie art. 138 § 2 kpa uchyliło decyzję wydaną przez Wójta Gminy T. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wykreślenia A. G. ze stałego rejestru wyborców i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Skargę na decyzję z 12 kwietnia 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniósł Wójt Gminy T. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 50 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W niniejszej sprawie Wójt Gminy T. wydając decyzję w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wykreślenia A. G. ze stałego rejestru wyborców działał jako organ administracji publicznej I instancji, wykonujący ustawowo przyznane mu kompetencje, a to wyłącza możliwość zaskarżenia przez niego do sądu rozstrzygnięcia organu odwoławczego, orzekającego w przedmiocie wniesionego odwołania. Organ, który wydał decyzję w I instancji, nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (zob. wyrok NSA z dnia 2 marca 2006 r. sygn. akt II GSK 387/05 dostępny na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wydając bowiem akt w I instancji, organ nie działa jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy sprawa. Istnienie interesu prawnego, stosownie do treści art. 50 § 1 p.p.s.a., jest zaś warunkiem niezbędnym do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Z tego też względu nie można uznać, iż organ I instancji należy do kręgu podmiotów wymienionych w art. 50 p.p.s.a. Brak jest także przepisu szczególnego, który przewidywałby możliwość wniesienia przez Wójta Gminy T. skargi w niniejszej sprawie. Podnieść należy, że organy administracji publicznej nie mają uprawnień do poddawania swej działalności kontroli zewnętrznej w stosunku do administracji, a postępowanie sądowoadministracyjne nie jest właściwe do rozstrzygania sporów na tle odmiennych poglądów prawnych między organami różnych szczebli w strukturze administracji publicznej (por. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2006 r. sygn. akt I OSK 249/06). Ponadto dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej uprawnienia strony, która poprzez wniesienie skargi kwestionuje takie rozstrzygnięcie. Takiej konstrukcji prawnej nie przewidują natomiast przepisy p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.