II SA/Ke 356/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H.L. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi H. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia: I. umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, II. ustanowić dla H. L. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Kielcach. H. L. złożył formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. W złożonym formularzu wnioskodawca wymienił żonę i szesnastoletnią córkę, jako osoby z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Jednakże z uzasadnienia wniosku i akt administracyjnych wynika, że skarżący zamieszkuje u swoich rodziców w należących do nich mieszkaniu w K. i prowadzi odrębne gospodarstwo domowe. Żona z córką cierpiącą na padaczkę lekooporną mieszkają w S. u jej rodziców. Wnioskodawca jest niepełnosprawny w stopniu umiarkowanym, cierpi chorobę dwubiegunową, utrzymuje się z zasiłku stałego z pomocy społecznej w wysokości 604 zł miesięcznie, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Bezskutecznie szukał zatrudnienia w zakładach pracy chronionej. Żona skarżącego opiekuje się niepełnosprawną córką, pobiera świadczenie pielęgnacyjne i zasiłki z pomocy społecznej w łącznej wysokości 1671 zł. Wnioskodawca podał, że leki i wizyty lekarskie wydaje 150 zł miesięcznie, natomiast koszty leczenia córki wynoszą 1000 zł miesięcznie. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270), zwanej dalej "p.p.s.a." przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę sytuację majątkową i rodzinną skarżącego, przede wszystkim brak majątku, utrzymywanie się z pomocy społecznej, chorobę psychiczną utrudniającą samodzielne występowanie przed sądem oraz wydatki na leczenie jego samego i niepełnosprawnej córki, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Natomiast wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy, jego rozpoznanie stało się zbędne i postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu, stosownie do art. 249a p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 239 pkt 1a p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy społecznej, w tym sprawach dotyczących świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Zatem skarga H. L. jest rozpoznawana przez sądy administracyjne bez pobierania od skarżącego jakichkolwiek opłat na wszystkich etapach postępowania sądowoadministracyjnego. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1, art. 239 pkt 1a, art. 249a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.