II SA/Ke 357/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 29 kwietnia 2010r., sygn. akt II SA/Ke 698/09 w sprawie ze skargi J.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2010r. sygn. akt II SA/Ke 698/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę J.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków. Wyrok ten uprawomocnił się z dniem 1 lipca 2010r. W dniu 3 czerwca 2011r. (data nadania przesyłki na poczcie) J.S. wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego powyższym wyrokiem, domagając się stwierdzenia nieważności tego wyroku. Jako przesłanki wznowieniowe skarżąca podała pozbawienie jej możliwości działania, oparcie kwestionowanego wyroku na dokumencie przerobionym fałszującym stan faktyczny, późniejsze wykrycie okoliczności, dowodów, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, z których nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, oraz brak należytej reprezentacji przez profesjonalnego pełnomocnika. Uzasadniając wystąpienie ww. przesłanek J.S. podniosła, że Sąd wydając wyrok z dnia 29 kwietnia 2010r. nie zaznajomił się szczegółowo z aktami sprawy, podczas rozprawy w dniu 22 kwietnia 2010r. skarżąca nie została wysłuchana, zaś opinia pełnomocnika skarżącej, radcy prawnego R.L., odnosząca się do wadliwie sporządzonych dokumentów fałszujących stan faktyczny nie została przez Sąd uwzględniona. Sąd oparł się zatem na dokumentach dających nieprawdziwy obraz stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie, pomniejszających własność skarżącej o 0,13 ha. Dokumenty te powstały w czasie modernizacji ewidencji gruntów i budynków w latach 2006-2010, a ich wytworzenie nosi znamiona przestępstwa określonego w art. 297 § 1 kodeksu karnego. O braku należytej reprezentacji świadczy zdaniem skarżącej fakt, że radca prawny T.N., reprezentujący skarżącą na etapie po doręczeniu odpisu wyroku z uzasadnieniem poprzedniemu pełnomocnikowi, nie wniósł od kwestionowanego wyroku skargi kasacyjnej. W odpowiedzi na wezwanie Sądu do wskazania okoliczności i dowodów, których późniejsze wykrycie miało wpływ na wynik sprawy oraz podania kiedy dowiedziała się o tej podstawie, J.S. wyjaśniła, że w procesie podziału działek sąsiednich część powierzchni jej działek została do nich włączona. O zmianie numerów działek dowiedziała się z pism Dyrektora i Zastępcy Dyrektora Wydziału Infrastruktury i Geodezji Świętokrzyskiego Urzędu Wojewódzkiego z dnia 21.04.2011r. i 27.04.2011r. Powtórzyła, że Sąd wydając wyrok w sprawie II SA/Ke 698/09 oparł się na dowodach przedstawiających fałszywy obraz stanu faktycznego. Rejestr gruntów (tom V) nie powstał bowiem w lutym 1995r. lecz w 1999r. W latach 1995-99 powierzchnia gospodarstwa rolnego skarżącej wynosiła 6,1526 ha, a dopiero w okresie 1999-2006 w ewidencji figurował stan 16,1616 ha. Sąd nie dopatrzył się tego uchybienia i taki zafałszowany stan faktyczny przedstawił w uzasadnieniu kwestionowanego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy, można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym wyrokiem. W skardze o wznowienie postępowania J.S. podała następujące podstawy wznowieniowe: pozbawienie skarżącej możliwości działania, oparcie wyroku na dokumencie przerobionym fałszującym stan faktyczny, późniejsze wykrycie okoliczności, dowodów, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, z których skarżąca nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, oraz brak należytej reprezentacji skarżącej przez profesjonalnego pełnomocnika. Podstawy te wyczerpują treść przepisów art. 271 pkt 2 p.p.s.a. (strona nie była należycie reprezentowana lub wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania), art. 273 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym) i art. 273 § 2 p.p.s.a. (z uwagi na późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu). Skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym, liczonym od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji, od dnia w którym strona dowiedziała się o orzeczeniu (art. 277 p.p.s.a.). Sąd na posiedzeniu niejawnym bada, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci (art. 280 § 1 p.p.s.a.). Analiza akt niniejszej sprawy prowadzi do wniosku, że skarga J.S. o wznowienie postępowania, odnośnie przyczyny określonej w art. 273 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wniesiona została po terminie. Skarżąca nie była wprawdzie obecna na ogłoszeniu wyroku w dniu 29 kwietnia 2010r.m, jednakże po złożeniu w Sądzie w dniu 5.05.2010r. stosownego wniosku ww. wyrok z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej radcy prawnemu R.L. w dniu 31.05.2010r. (k. 161 akt sprawy II SA/Ke 698/09). Niezależnie od powyższego na wniosek J.S. został jej w dniu 15.06.2010r. (k. 170 akt sprawy II SA/Ke 698/09) doręczony odpis nieprawomocnego wyroku z dnia 29 kwietnia 2010r. wraz z uzasadnieniem. Zatem najpóźniej w dniu 15 czerwca 2010r. J.S. dowiedziała się o wyroku, który kwestionuje w postępowaniu wznowieniowym, i jego negatywnym rozstrzygnięciu. W sprawie II SA/Ke 698/09 skarżąca również poddawała w wątpliwość zgodność dokumentacji geodezyjnej ze stanem faktycznym podnosząc, że zaskarżona decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrwala nieprawidłowości w zakresie prowadzonej ewidencji gruntów i budynków. Wezwana do wskazania okoliczności i dowodów, których późniejsze wykrycie miało wpływ na wynik sprawy (art. 273 § 2 p.p.s.a.) oraz podania kiedy dowiedziała się o tej podstawie, skarżąca nie wykazała jakie to okoliczności i dowody wykryte później miały wpływ na wynik sprawy, dalej podtrzymując, że Sąd wydając wyrok w sprawie II SA/Ke 698/09 oparł się na dowodach przedstawiających fałszywy obraz stanu faktycznego. W ocenie Sądu nie ulega zatem wątpliwości, że skarżąca nadal kwestionuje rzetelność i zgodność ze stanem faktycznym dokumentacji geodezyjnej, co czyniła już w postępowaniu zakończonym wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2010r. Trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania z tej przyczyny (art. 273 § 1 pkt 1 p.p.s.a.) należy liczyć zatem od dnia 15 czerwca 2010r., tj. od dnia kiedy skarżąca dowiedziała się (najpóźniej) o wyroku w sprawie II SA/Ke 698/09, a nie od daty jego uprawomocnienia (por. B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Warszawa 2009, s. 567). Termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania z tej przyczyny upłynął w niniejszej sprawie z dniem 15 września 2010r. Odnośnie podstawy wznowienia określonej w art. 271 pkt 2 p.p.s.a., tj. z powodu braku należytej reprezentacji lub pozbawienia możności działania, wskazać należy, iż podane przez skarżącą przyczyny, tj. niewysłuchanie jej na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2010r. oraz niewniesienie skargi kasacyjnej kwestionowanego wyroku przez reprezentującego ją radcę prawnego T.N., nie są podstawami wznowienia, o których mowa w ww. przepisie. Nienależyta reprezentacja może być podstawą żądania wznowienia postępowania, jeśli jest ona związana z występowaniem w charakterze organów reprezentujących podmioty niebędące osobami fizycznymi oraz w roli przedstawicieli ustawowych. Nie dotyczy natomiast sposobu występowania w charakterze pełnomocnika procesowego (por. postanowienie NSA z dnia 12 lipca 2006r., sygn. III GSK 170/06). Pozbawienie możności działania oznacza natomiast pozbawienie strony możliwości obrony jej praw na skutek naruszenia przepisu prawa, np. przeprowadzenia rozprawy mimo nieprawidłowego zawiadomienia strony o jej terminie (por. B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Warszawa 2009, s. 570). W sprawie II SA/Ke 698/09 żaden przepis nie został naruszony, skarżąca była obecna na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2010r. wraz z reprezentującym ją profesjonalnym pełnomocnikiem, który został jej wyznaczony z urzędu w ramach prawa pomocy. Pełnomocnik ten złożył na rozprawie pismo procesowe popierające skargę i przedstawił swoje stanowisko (protokół rozprawy, k. 134 akt sprawy II SA/Ke 698/09). W świetle powyższego skarga o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie, jako wniesiona po terminie co do podstawy wznowienia określonej w art. 273 § 1 pkt 1 p.p.s.a, a w pozostałym zakresie nie oparta na żadnej z ustawowych podstaw wznowienia, określonych w przepisach art. 271 pkt 2 p.p.s.a., podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym na mocy art. 280 § 1 p.p.s.a.