II SA/Ke 357/13

PostanowienieWSA w Kielcach2016-04-04

Skład orzekający: Małgorzata Długońska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, złożony przez adwokata po oddaleniu skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny, powinien być rozpoznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, który wydał wyrok w pierwszej instancji?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, złożony przez pełnomocnika skarżącego po oddaleniu skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny, powinien być rozpoznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, który wydał wyrok w pierwszej instancji. Wynika to z faktu, że Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekał w przedmiocie kosztów, a postępowanie w tej instancji zostało zakończone. Zgodnie z przepisami PPSA, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponosi Skarb Państwa, a ich przyznanie następuje na wniosek pełnomocnika.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę T. S. na decyzję Wojewody. Następnie ustanowiono dla T. S. adwokata z urzędu, który wniósł skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, nie orzekając o kosztach zastępstwa prawnego. Adwokat K. C. złożyła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu do WSA w Kielcach.
Rozstrzygnięcie
Przyznano od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokat K. C. kwotę 221,40 zł (w tym 41,40 zł VAT) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2016 r. wniosku adwokat K. C. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Wojewody z dnia 6 marca 2013 r. znak: IG-I.7843.11.2013 w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zgłoszenia zamiaru budowy budynków gospodarczych postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokat K. C. kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy), w tym kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy) VAT, tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy. Wyrokiem z dnia 26 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę T. S. na decyzję Wojewody w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zgłoszenia zamiaru budowy budynków gospodarczych. Postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 14 listopada 2013 r. ustanowiono dla T. S. na jej wniosek adwokata z urzędu. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w Kielcach wyznaczyła w dniu 26 listopada 2013 r. pełnomocnikiem skarżącej adwokat K.C.. W dniu 5 grudnia 2013 r. wyznaczona adwokat z urzędu w złożyła w imieniu T. S. skargę kasacyjną od wyżej wymienionego wyroku. W skardze kasacyjnej zawarła wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one uiszczone w żadnej części. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 września 2015 r. oddalił skargę kasacyjną T. S. Sąd II instancji nie orzekł o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przypadku adwokatów regulacje powyższe znajdują się w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461), zwanego dalej "rozporządzeniem". Jego stosowanie w niniejszej sprawie związane jest z brzmieniem przepisu przejściowego - § 22 nowego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801), który do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia nakazuje stosowanie przepisów dotychczasowych do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Według § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 tego rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie do treści § 18 ust 1 pkt 2 lit. b w związku z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia, stawka minimalna stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji, wynosi 180 zł. Należną opłatę za te czynności Sąd podwyższa przy tym o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia).W przedmiotowej sprawie ustalono wynagrodzenie adwokata w kwocie 221,40 zł, w tym kwotę 41,40 zł VAT. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust 1 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło