II SA/Ke 357/13

PostanowienieWSA w Kielcach2013-07-09

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawczyni może zostać zwolniona od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję wojewody dotyczącą sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru budowy budynków gospodarczych?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że wnioskodawczyni, wykazując trudną sytuację materialną, w tym niski dochód przeznaczany na podstawowe potrzeby oraz brak możliwości poniesienia kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania, zasługuje na zwolnienie od kosztów sądowych w całości.
Stan faktyczny
T. S. złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję wojewody dotyczącą sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru budowy budynków gospodarczych. Wnioskodawczyni prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, utrzymuje się z renty chorobowej w wysokości 1396,36 zł miesięcznie, posiada mieszkanie komunalne i działkę z budynkami gospodarczymi, a jej dochód jest przeznaczany na bieżące potrzeby, leczenie oraz spłatę długów.
Rozstrzygnięcie
Zwolniono skarżącą od kosztów sądowych w całości.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 9 lipca 2013 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. S. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zgłoszenia zamiaru budowy budynków gospodarczych postanawia: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości. T. S. złożyła w dniu 12.VI.2013 r. wypełniony formularz PPF, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi decyzję Wojewody w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zgłoszenia zamiaru budowy budynków gospodarczych. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z renty chorobowej w wysokości 1396,36 zł miesięcznie. Skarżąca nie posiada innego majątku poza mieszkaniem komunalnym wielkości 48,49 m² i działką o powierzchni 1143 m² z budynkami gospodarczymi. Mąż wnioskodawczyni jest zameldowany w wyżej wymienionym mieszkaniu, ale nie prowadzą wspólnego gospodarstwa domowego. Skarżąca stwierdziła, że cały dochód przeznacza na opłaty związane z mieszkaniem, na bieżące utrzymanie, w tym leczenie oraz spłatę długów zaciągniętych w okresie egzekucji grzywny w celu przymuszenia. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmujące m.in. zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na stronie ciąży jednak obowiązek wykazania, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych. Biorąc pod uwagę przedstawioną powyżej sytuację osobistą i majątkową skarżącej, w szczególności niski dochód, który w całości jest przeznaczany na zaspokojenie jej bieżących potrzeb życiowych, w tym leczenie, posiadanie jedynie majątku nieruchomego oraz zadłużenie uznano, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło